Ayrılmak üzere olduğum nişanlım

İçinde bulunduğunuz durumun ne kadar zorlayıcı olduğunu görmek hiç zor değil. Böyle anlarda insan hem çok kırılıyor hem de çaresizlik içinde bir “sihirli cümle” arıyor; sanki doğru şeyi söylesem, doğru şekilde anlatsam her şey eski haline dönecek gibi… Bu his çok anlaşılır.

Ama tam da bu noktada fark edilmesi gereken önemli bir şey var:

Böyle kriz anlarında bazen kendi değerimizi, neyi hak ettiğimizi ve neye izin verdiğimizi gözden kaçırabiliyoruz. Tüm odağımız karşı tarafı ikna etmeye, ilişkiyi kurtarmaya kayarken, kendimizi ihmal edebiliyoruz.

Şu an yaşadığın durumda sen çabalıyorsun, iletişim kurmaya çalışıyorsun, hatta yalvaracak noktaya gelmişsin. Ama karşındaki kişi hem iletişim kurmuyor hem de sorumluluğu sana yüklüyor. Bu, durup düşünülmesi gereken bir denge.İnsan hayatını paylaşacağın kişinin zor zamanlarda yanında durabilmesini bekler. Bu tür anlarda sorumluluk almayan birinin, uzun vadede nasıl bir ilişki kurabileceğini düşünmek de kaçınılmaz olur. İlişki en güzel kriz anlarında görünür.

Belki de şu an yapılması gereken şey, biraz durmak.

Kendine dönmek.

“Ben neyi hak ediyorum?” sorusunu sormak.

Sevilmek sadece sözle değil, zor zamanlarda yanında durabilmekle de ilgilidir. Bir ilişki, özellikle böyle kritik anlarda, iki kişinin de sorumluluk almasını gerektirir.

Şu an hissettiğin çaresizlik çok yoğun olabilir, bu çok normal. Ama en çıkmaz gibi görünen anların bile zamanla şekil değiştirdiği, çözüldüğü anlar vardır. Şu an bunu görmek zor olabilir ama bu hislerin içinde kaybolmadan, kendinde kalabilmek en kıymetli adım.

Senin değerin, birinin seni seçip seçmemesine bağlı değil. Bunu unutmadan ilerlemek, şu anki en güçlü duruşun olabilir.