Babama kırgınım

Merhaba,

Babanızla ilişkinizin bugün geldiği noktayı yalnızca son yaşadığınız kavgıyla değerlendirmemek önemli. Geçmişte biriken kırgınlıklar, hayal kırıklıkları ve yaşanan çatışmalar, son kavgayla birlikte ilişkide bir kopuş hissi yaratmış olabilir.

Babanızı geçmişte affetmiş olmanız, bugün yeniden aynı yakınlığı kurmak zorunda olduğunuz anlamına gelmez. Aynı şekilde ameliyat geçirdiğinde yoğun bir üzüntü yaşamamış olmanız da onu hiç sevmediğiniz anlamına gelmez. Bazen uzun süre taşınan yoğun duyguların ardından kişi kendisini koruyabilmek için duygusal olarak uzaklaşabilir. Daha önce sizi çok etkileyen bir durumun artık aynı yoğunlukta etkilememesi, duygusuz olduğunuzdan çok, yorulmuş veya kendinizi korumaya geçmiş olabileceğinizi düşündürebilir.

Ablanızın “bir gün öldüğünde pişman olursunuz” söylemi ise sizi gelecekte yaşayabileceğiniz bir duyguyla bugün karar vermeye itebilir. Oysa gelecekte ne hissedeceğinizi bugünden kesin olarak bilemezsiniz. Bu nedenle kararınızı yalnızca olası bir pişmanlık korkusuyla vermeniz gerekmiyor.

Kendinize şu soruyu sorabilirsiniz: “Babamın ölebileceğini düşünmeseydim, şu anda onunla iletişim kurmayı gerçekten ister miydim?” Bu soru, kendi ihtiyacınızı başkalarının beklentisinden ayırmanıza yardımcı olabilir.

Ayrıca affetmek, yaşananları onaylamak ya da ilişkinin eski haline dönmesini kabul etmek değildir. Birini affetseniz bile sınır koyabilir, mesafenizi koruyabilir ve ilişkinizin biçimini yeniden belirleyebilirsiniz.

Şimdilik kendinize “Babamı affetmeliyim” ya da “Onunla barışmalıyım” gibi bir hedef koymak yerine, “Babamla ilgili gerçekte ne hissediyorum ve benim için sağlıklı olan ilişki biçimi ne?” sorularına alan açmanız daha anlamlı olabilir. Nasıl hissetmeniz gerektiğine değil, gerçekten ne hissettiğinize izin vermeniz önemli.