Babamın piskolojisi bozuk

Anlattıkların çok zor ve yıpratıcı bir aile dinamiğine işaret ediyor.

Bir yandan babanın davranışlarını anlamaya çalışıyorsun, bir yandan da annen ve kardeşlerin için kaygılanıyorsun. Bu çok anlaşılır bir durum.

Şunu özellikle vurgulamak isterim:

Babanın “bir iyi bir kötü” olması, unutkanlık yaşaması ve tepkilerinin sertleşmesi tek başına bir hastalık anlamına gelmez, ama mutlaka ciddiye alınması gereken işaretlerdir.

Babanı psikoloğa yönlendirmeye çalışırken en sık yapılan ve süreci zorlaştıran şey,

“sen hastasın, gitmen lazım” şeklinde yaklaşmaktır.

Sen de fark etmişsin, bu söylendiğinde savunmaya geçiyor ve kızıyor.

Daha işe yarayan bir yol genelde şu olur:

👉 Onun sorunlu olduğunu değil,

👉 yaşadığı yükün ağır olduğunu vurgulamak.

Örneğin şöyle bir cümle çok daha koruyucudur:

“Son zamanlarda çok yorulduğunu, her şeye tek başına yetişmeye çalıştığını görüyorum. Bir uzmandan destek almak sana da iyi gelebilir.”

Burada hedef, babanı değiştirmek değil;

kendini daha iyi hissetmesine yardım etmek gibi sunmaktır.

Babaannenle ilgili yaşananlar ise aile içinde çok sık görülen bir çatışma türüne benziyor.

Baban bir yandan kendi çekirdek ailesi (annen ve siz) ile, bir yandan da annesi arasında kalmış gibi duruyor.

Böyle durumlarda kişiler genellikle suçluluk, baskı ve sadakat çatışması yaşar.

Bu da zamanla öfke, gerginlik ve savunmacı tutum olarak dışarı çıkar.

Babanın babaannene “hiç toz kondurmaması” çoğu zaman anneni değersiz görmekten değil,

annesine karşı duyduğu sorumluluk ve suçluluk duygusundan kaynaklanıyor olabilir.

Anne-babanın anlaşamamasının temelinde de büyük ihtimalle:

1. kime öncelik verileceği,
2. para ve köyle ilgili beklentiler,
3. annenin kendini yalnız ve korunmasız hissetmesi

gibi konular yer alıyor.

Geçmişte psikologla konuştuğu konunun babaannenle ilgili olup olmaması ise, bugün için çok belirleyici değil.

Asıl önemli olan şu an babanın:

1. ilişkilerde zorlanıyor olması,
2. duygularını sağlıklı ifade edememesi
3. ve yükü tek başına taşımaya çalışmasıdır.

Son olarak şunu da söylemek isterim:

Sen babanı ikna etmek zorunda olan kişi olmak zorunda değilsin.

Bu yük çoğu zaman çocukların omzuna fazladan biner.

Eğer mümkün olursa, annenin kendi adına bir uzmandan destek almaya devam etmesi,

ailenin tamamı için daha koruyucu bir adım olur.

Çünkü değişim her zaman önce en çok zorlanan kişiden başlar.

Kısaca özetlersem:

Baban için yardım istemek çok kıymetli bir düşünce ama onu “sorunlu” biri gibi değil,

“çok yorulmuş biri” olarak ele almak süreci çok daha sağlıklı hale getirir

Psk.Aslıhan ATALAN