babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum
önceki soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, zaten 9 aydır söylememe sebeplerimden biri de ben söylesemde kararı verecek olan kişinin annem olması. ben söylediğim halde bu ilişkinin devam ettiğini görürsem anneme de çok sinirleneceğimi bildiğim için cesaret edemedim. onun için gerçekten çok üzülüyorum, anlamaya çalışıyorum neden bu ilişkiyi bu kadar devam ettirmeye çalışıyor ama sanırım asla tam olarak bilemem. ben babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum, kendisi kendinin mükemmel olduğunu düşündüğü ve asla psikoloğa gitmeyeceği için bilemem ama gerçekten hem annemin hemde benim psikolojimi olumsuz etkilediğini rahatça söyleyebilirim. sinirli, dengesiz, belki narsist bi insan. ben hayatım boyunca en basit durumda bile babam bu durumda şunu söyler tarzı bir cümle kuramadım. ne diyeceğini, ne yapacağını kestiremediğim için özellikle çocukluğum çok korkarak, gerilerek geçti. güzel kızım, canım kızım gibi güzel konuşurken saniyeler içinde bana bağırmaya da başlayabilir ve ben bunun gerginliğiyle büyüdüm. bunu da çok yaşadım. gerçekten sinirlendiğinde, ki çok kolay sinirlenen biri, ne yapacağını kestirememem de susma sebeplerimden biri. bunu bildiğimi öğrendiğinde artık rol yapamamak beni rahatlatır ama ona bi sınır koymak veya tepki vermek beni korkutuyor. beni ahlak ahlak diye büyütmüş biri olarak, en ufak şeyimde bile ahlakıma laf eden bi insan hakkında bunu bilmek ayrı bir sinirlendiriyor.
Bu soru 27 Mart 2026 14:30 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Babanın seni sürekli ahlak üzerinden eleştirmesi ve baskılaması, aslında kendi içindeki tutarsızlıkları ve kusurları örtbas etme çabası olabilir. Kendi dürüstlük veya sadakat sınavında başarısız olan kişiler, çevrelerindeki en yakın kişileri (genellikle çocuklarını) en katı ahlaki kurallarla denetlemeye çalışırlar. Bu bir yansıtmalı kontrol mekanizmasıdır. Onun sana attığı o ahlak nutukları aslında seninle ilgili değil, kendi vicdanını rahatlatma çabasıyla ilgili muhtemelen.
"Ne diyeceğini kestirememek", bir çocuk için fiziksel şiddetten bile daha yorucu olabilir. Çünkü zihnin sürekli alarm durumundadır; bir sonraki cümlesi "canım kızım" mı olacak yoksa bir öfke patlaması mı? Bu belirsizlikle büyüdüğün için, bugün eşinle veya başka insanlarla olan ilişkilerinde de en ufak bir gerginlikte "şimdi ne olacak?" korkusuyla donup kalman çok doğal bir sonuç olacak.
Eğer baban narsisistik eğilimleri olan ve öfke patlamaları yaşayan biriyse, ona karşı duygusal olarak tepkisiz kalmak seni korur. Ona hayatınla ilgili derin detaylar verme, eleştirilerine karşı savunma yapma. Sadece kısa ve nötr cevaplar vererek onun senin üzerindeki duygusal yakıtını kesebilirsin.
Onun kendi zihnindeki mükemmel baba imajı onun gerçeği, senin gerçeğin değil. Sen yaşadıklarını, korkularını ve gördüklerini biliyorsun. Kendi tanıklığına güven. Onun seni manipüle etmesine, seni ahlaksız veya hatalı hissettirmesine izin vermemek için içsel bir barikat kurmalısın.
Madem ondan bir dürüstlük veya değişim gelmeyecek, o zaman odağını ondan tamamen çekip kendi iyileşmene vermelisin. Onun ne yapacağını kestirememenin yarattığı o kronik gerginliği azaltmak için sinir sistemini yatıştıracak pratiklere (terapiye gitmek, bedensel farkındalık çalışmaları gibi) odaklan.
Ona büyük bir patlamayla sınır koymak zorunda değilsin. Sadece onun bir öfke anında "Şu an yine kontrolünü kaybediyor, bu onun meselesi, benimle bir ilgisi yok" diyerek zihninde bir mesafe oluşturman bile seni o anki yıkımdan koruyacaktır.
Yeni bir soru sormak istersen burada oluyor olacağız.
Sevgilerle
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
