Babamla nasıl başa çıkabilirim ve bir şey kırmadan nasıl sakinleşebilirim

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan pişman olduğunuzu ve aynı zamanda kaygı içerisinde olduğunuzu görebiliyorum. Sanki babanıza tekrardan olan şeyi söylerken içiniz kıvranıyor ve tepkisinden endişe ediyor gibisiniz.

Anlattıklarınızda dikkatimi çeken ilk şey bir öfke döngüsü oldu. Sanki üst üste gelen ve sizi mutlu etmeyen durumlara karşı biriken bir öfke var ve bu öfke nesnelere yöneliyor. Burada sormak istediğim şey şu: Öfkelendiğiniz şey gerçekten sadece monitör mü?

Çünkü çoğu zaman öfkeyle hareket edilen durumlarda, özellikle de şiddet içeren davranışlar varsa, bunların altında başka duygular olabilme ihtimali yüksektir. Yani acaba monitöre yumruk atarken, genel olarak sizi öfkelendiren başka şeylerin de öfkesi buna yansıyor olabilir mi? Bu aşamada kendi duygularınızın farkına varmak ve öfke kontrolünü sağlamaya çalışmak, sinirlenip ilk anda şiddete başvurmak yerine alternatif yollar geliştirmek daha sağlıklı olacaktır.

Bunun dışında asıl endişeniz babanızla nasıl konuşacağınız ise, en çok işe yarayan şey açık, net ve sorumluluk alan bir iletişim olur. Mesela şöyle bir cümleyle başlayabilirsiniz:

“Baba, seninle ciddi bir şey konuşmak istiyorum. Üç kere aynı hatayı yaptım, her seferinde de seni kırdım, maddi olarak zorladım ve güvenini sarstım. Bunun farkındayım ve bunun için gerçekten utanıyorum, özür dilerim.” Bunun devamında da bu durumun tekrar etmemesi için bir şeyler yapmak istediğinizi ifade etmeniz önemli olabilir. Çünkü burada asıl mesele sadece özür değil, bu davranışın devam ediyor olması.

Bu noktada birkaç küçük egzersiz önermek isterim:

Öncelikle duygularınızın farkına varmaya çalışın. Öfkelendiğinizde genelde ne oluyor? Başka durumlarda da vurma davranışınız oluyor mu, yoksa farklı tepkiler mi veriyorsunuz? Öfkelendiğinizde dışarıdan kendinizi izleseydiniz neler gözlemlerdiniz? İlk adım, öfkeyi ve altında yatan duyguları anlamak. Sonrasında ise bu öfkeyi nasıl yöneteceğinize odaklanabilirsiniz. Örneğin bir şeye çok öfkelendiğinizde, vurmak yerine bulunduğunuz ortamdan uzaklaşmak, “şu an öfkeliyim, kendime biraz alan vermeliyim” demek ve bedeni sakinleştirmek önemli bir adım olabilir. Nefes egzersizi olarak çiçek koklar gibi nefes alıp, mum üfler gibi nefes vererek bunu birkaç kez tekrarlayabilirsiniz.

Son olarak… Bu yaşadıklarınız üzerinde çalışılmazsa hem kendinize hem ilişkilerinize zarar verebilir. Siz zaten bunun farkına varmışsınız. Babanıza karşı dürüst, net ve sorumluluk alan bir konuşma yapmanız ve kendiniz için öfke kontrolüyle ilgili adımlar atmanız şu an için en gerçekçi ve en olgun yaklaşım gibi görünüyor.

Tekrardan sormak, danışmak istediğiniz bir konu olursa buradan veya profilimden bana ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner