Çocuk ve Ergen

Bağlanma sorunu

Gizli Kullanıcı21 Mayıs 2026 16:13

Merhaba 6 yaşında bir oğlum var 3 aylık iken babayla ayrıldık yaklaşık 2 yaşa kadar baba hayatımızda aktif değildi tüm sorumluluk bendeydi ve destek çevrem yok denecek kadar azdı pandemi dönemi ve 0-3 yaş çok kaotik geçti ve güvenli bağımız oluşmadı sanırım babasıyla 2,5 yaşından beri çok aktif ve onu çok seviyor beni sadece ihtiyaçlarını karşılayan bir anne olarak görüyor sanki ve bu bende yetersizlik hissi oluşturuyor

Bu soru 22 Mayıs 2026 13:27 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Birçok anne, özellikle yaşamın ilk yıllarında yoğun yalnızlık, destek eksikliği ve duygusal yük altında çocuklarıyla kurduğu ilişkiyi sonradan sorgulayabiliyor. Sizin anlattıklarınızda da aslında yetersiz bir anne olmaktan çok, çok zor koşullar altında uzun süre tek başına ayakta kalmaya çalışan bir annenin yorgunluğu ve kırgınlığı hissediliyor. Pandemi dönemi, yalnız ebeveynlik, bebeğin tüm bakım yükünü tek başına taşımak ve duygusal destekten yoksun kalmak; bir annenin hem ruhsal kapasitesini hem de bağ kurma gücünü ciddi biçimde zorlar. Bu nedenle bugün dönüp güvenli bağ oluşmadı diye düşünmeniz anlaşılır bir kaygı olsa da, bağlanma yalnızca 0-3 yaş arasında olup biten, sonradan değişmeyen bir süreç değildir. Çocukla ilişki her yaşta yeniden şekillenebilir.


Ayrıca çocukların belirli dönemlerde bir ebeveyne daha fazla yönelmesi oldukça yaygındır. Özellikle uzun süre az gördüğü ebeveyni daha heyecanlı, oyun odaklı ya da özlenen biri gibi deneyimleyebilir. Günlük bakım veren ebeveyn ise çoğu zaman sınır koyan, ihtiyaç karşılayan, düzen sağlayan kişi olarak algılanır. Bu durum çocuğun sizi daha az sevdiği anlamına gelmez. Tam tersine, çocuk genellikle en temel güven duygusunu sürekli yanında olan kişiye taşır. Sizin görünmez hissetmeniz, ilişkinizin değersiz olduğu anlamına değil; uzun süredir duygusal olarak çok yorulduğunuza işaret ediyor.


Burada önemli olan şey, oğlunuzun size nasıl baktığından çok, sizin kendinizi onun gözünde nasıl gördüğünüzdür. Çünkü annelikte suçluluk duygusu arttıkça kişi çocuğun davranışlarını da beni sevmiyor, beni tercih etmiyor şeklinde yorumlamaya başlayabilir. Oysa çocuk sevgisi yetişkin sevgisi gibi sürekli sözel ya da görünür olmayabilir. Bazen çocuk, en çok ihtiyaç duyduğu kişiye karşı daha talepkâr, daha mesafeli ya da daha sıradan davranabilir.


Şu anda yapabileceğiniz en kıymetli şey geçmişi telafi etmeye çalışmak değil, bugün ilişkinize küçük ama duygusal olarak gerçek temaslar eklemek olabilir. Beraber geçirilen kısa ama kaliteli zamanlar, oyun sırasında çocuğun duygularını takip etmek, eleştirmeden dinlemek, fiziksel yakınlık ve güven veren rutinler bağlanmayı güçlendirir. Çocuklar kusursuz ebeveynlere değil, duygusal olarak ulaşılabilir ebeveynlere ihtiyaç duyar. Siz hâlâ onun için çok önemli bir figürsünüz ve ilişkiniz değişmeye, derinleşmeye devam ediyor.

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular