baskıdan nasıl kurtulabilirim

Merhaba sevgili danışan,

Şu an yaşadığın şey tam anlamıyla bir duygusal işgal. Kendi kararlarının, hislerinin ve uykularının başkaları (annen ve akraban) tarafından yönetilmeye çalışılması sende bir hayatta kalma mekanizmasını (savaş ya da kaç) tetiklemiş gibi görünüyor. 5-6 gündür uyuyamıyor olman, zihninin sürekli bir tehdit algılamasından kaynaklanıyor muhtemelen.

Hayat bir yarış değil, bir yolculuktur. Başkalarının takvimine göre yaşamak, seni sana ait olmayan bir hayatın içine hapseder. "Geç kaldım" düşüncesi annenin baskısını senin içine sızdıran bir Truva atı gibidir. Bu düşünceyi susturduğunda, annene karşı duruşun çok daha sağlamlaşacaktır. Çünkü "zaten geç kalmadım, vaktim var" dediğin an, panik yerini sakinliğe bırakır.

Evlilik kararı sevgi olmadan alınacak bir karar değildir. Bu konuda sınırlarını onlara karşı sıkı tutmalısın.

Annen senin hayır demeni kişisel bir reddediş veya bir itaatsizlik olarak görüyor olabilir. Zor mizaçlı ebeveynler genellikle çocuklarını kendilerinin bir uzantısı gibi görürler.

Annenin senin evlenmenle ilgili duyduğu kaygı veya istek ona aittir, sana değil. Onun mutsuzluğu ya da tatminsizliği senin suçun değil. "Onu kırmayayım" ya da "O anlamıyor, ne yapsam boş" diyerek kendi sınırlarından taviz verme. Sen net durduğunda o öfkelenebilir, üzülebilir; bu onun duygusal tepkisidir ve onun sorumluluğundadır.

Uykusuzluk, kontrolü kaybettiğini hissettiğin an başlar. Gece yatağa yattığında zihnin o tartışmaları tekrar ediyor. Kaygı geldiğinde nefes egzersizleri (4 saniye nefes al, 7 saniye tut, 8 saniye ver) yaparak sinir sistemini yatıştır. Kendine şunu söyle: "Bu konuyu yarın saat 14:00 ile 14:30 arasında düşüneceğim, şu an uyku vaktim." Kaygıyı belli bir saate hapsetmek, tüm gününü ve geceni ele geçirmesini engeller.

Annen konuyu her açtığında savunmaya geçmek, ona yeni tartışma alanları açar.Anne, bu konudaki fikrimi biliyorsun, tekrar konuşmak beni çok yoruyor ve şu an konuşmayacağım," de ve ortamı terk et. Açıklama yapmak, karşı tarafa ikna edilebilirsin imajı verir. Açıklama yapmayı bırak, sadece kararını bildir.

Akrabana karşı daha mesafeli ve resmi bir dil kullan. "Düşünceniz için teşekkürler ama hayatımın bu dönemiyle ilgili kararlarım bana özel," diyerek konuyu kapat.

Kimsenin yardım etmediğini hissetmek yalnızlık duygusunu körükler.

Eğer bir uzman desteği (terapi) alma imkanın varsa bu süreçte "hayır" diyebilme becerini güçlendirmek için çok iyi olur.

Seni anlayan bir arkadaşınla dertleşmek de, evin içindeki o boğucu havadan çıkmanı sağlar.

Aşağıya sana uykuya geçişini rahatlatacak bir nefes egzersizi de ekliyorum.

Bu konuda daha fazla soru sormak istersen burada oluyor olacağız.

Sevgilerle.