Batan bir gemideyim kendimi kurtarmak istiyorum

Merhaba sevgili danışan,

Anlattıkların, 14 yıllık koca bir geçmişin ve 3 yıllık bir emeğin ağırlığını taşıyor. Kendini hep kaybeden taraf olarak tanımlaman, aslında verdiğin değerin karşılığını alamamanın yarattığı o derin boşluktan kaynaklanıyor muhtemelen.

İlişkinin sadece onun kontrolünde ilerlemesi, yani o istediğinde var olman, istemediğinde ise kenara itilmen bir koşullu kabul dediğimiz durumdur aslında. Sen onun kötü anlarında yanında olarak bir nevi kurtarıcı rolü üstlenmişsin. Ancak bu durum, zihninde şu hatalı düşünceyi beslemiş olabilir: "Eğer çok iyi olursam, her an yanında olursam beni seçer ve değerimi anlar." Maalesef bu, ilişkilerde her zaman işe yaramayan, aksine seni duygusal olarak sömüren bir döngüdür.

Ailesinin seni istememesi ve onun bu durumu bir engel olarak önüne koyması çok kırıcı, biliyorum. Ancak burada asıl mesele ailenin tutumundan ziyade, partnerinin bu tutum karşısında nerede durduğudur. Eğer o, ailesini bir kalkan olarak kullanıp seninle olan bağını zayıflatıyorsa, burada bir kaçınma davranışı vardır. 14 yıldır tanıdığın birinin hala seni sonlara atması, onun öncelik listesindeki yerinin maalesef senin ona verdiğin yerle örtüşmediğini gösteriyor.

Zihninde "Onca yılım geçti, çok emeğim var" düşüncesi dönüp duruyor olabilir. Buna yatırım yanılgısı diyebiliriz; yani geçmişteki emeğin yüzünden, aslında sana zarar veren bir bugünü sürdürmeye çalışmak. Kendine şu soruları sormanı istiyorum:

Bu ilişkide benim duygusal ihtiyaçlarım ne kadar karşılanıyor?

Onun benim yanımda olmadığı anların listesiyle, benim onun yanında olduğum anların listesini karşılaştırdığımda ortaya nasıl bir tablo çıkıyor?

Onun ailesi istemiyor gerekçesi, bir çözüm arayışı mı yoksa bir uzaklaşma bahanesi mi?

Şu an hissettiğin o zoruna gitme hissi, aslında senin öz saygının sana verdiği bir sinyaldir. "Ben daha iyisini hak ediyorum" diyen tarafınla, "Vazgeçemem" diyen tarafın çatışıyor olabilir.

"Hayatında var mıyım, yok muyum?" sorusunu kendine sormaktan vazgeçip, ona net bir şekilde sorman gerekiyor. Belirsizlik, kaygıyı besleyen en büyük düşmandır. Onun sadece istediği zamanlarda yanında olmanı talep etmesine izin verme. Kendi sınırlarını çizdiğinde, yani o çağırdığında değil de sen uygun olduğunda orada olduğunda, ilişkinin dengesinin nasıl değiştiğini gözlemle.

Bazı insanlar bizim onlara verdiğimiz değeri taşıyamazlar. Bu senin suçun veya günahın olduğu için değil, onların alma kapasitesi o kadar olduğu içindir.

14 yıl, bir insan ömrü için çok uzun bir süre. Ancak önündeki yılların da aynı değersizlik"hissiyle geçip gitmesine izin verip vermemek senin elinde. Kendini merkeze aldığın, Ben bu ilişkiden ne alıyorum?diye sorduğun bir evreye geçmen, ruh sağlığın için en doğrusu olacaktır. Unutma; seni ancak sen olduğun için, ailenin veya şartların ötesinde sahiplenen bir sevgi seni iyileştirir.

Daha fazla soru sormak istersen burada oluyor olacağız.

Sevgilerle