Bebeğim için çok endişeliyim

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızı okurken ne kadar yoğun bir kaygı, hassasiyet ve güçlü bir koruma içgüdüsü içerisinde olduğunuzu hissetmemek mümkün değil. Bebeğinize karşı geliştirdiğiniz bu mekanizma, bir annenin çocuğunu koruma isteğinin ne kadar derin ve doğal olabileceğini gösteriyor. Ancak aynı zamanda bu duyguların uykularınızı etkilemesi, zihninizi sürekli meşgul etmesi ve sizi ağlayacak seviyeye getirmesi; bu yükü uzun süredir büyük ölçüde tek başınıza taşımaya çalıştığınızı ve bu konuda ne kadar zorlandığınızı da düşündürüyor.

Doğumdan sonraki ilk aylar hem fiziksel hem de duygusal açıdan oldukça hassas bir dönemdir. Yeni annelerde bebeğin güvenliğiyle ilgili düşüncelerin artması, olası tehlikelere karşı daha tetikte hissetmek ya da koruma isteğinin güçlenmesi oldukça anlaşılır bir durumdur. Çünkü bu süreçte yalnızca bebeğiniz değil, aynı zamanda siz de güven ve kontrol hissine ihtiyaç duyarsınız.

Bununla birlikte insanların bebeğinize nasıl yaklaştığına karşı yoğun öfke hissetmeniz, sürekli bir tehdit algısı yaşamanız, gece uykularınızın bozulması ve dünya gündemindeki olayları sanki birebir yaşıyormuş gibi yoğun bir acı hissetmeniz; kaygı düzeyinizin şu anda sizi zorlayan bir noktaya ulaştığını gösteriyor olabilir. Özellikle “ya ona bir şey olursa” ya da “ya bana bir şey olursa” gibi düşünceler zihinde tekrar etmeye başladığında, bu durum annenin hem zihinsel hem de duygusal olarak oldukça yorulmasına neden olabilir. Bunların sebepleri de, yine bu koruma içgüdüsüne dayanıyor olabilir.

Bu noktada kendinize şunu hatırlatmanız önemli olabilir: Bebeğinizi koruyabilmeniz için önce sizin iyi olmanız gerekir. Sürekli tetikte kalmak ya da her ihtimali kontrol etmeye çalışmak kısa vadede güven veriyor gibi hissettirse de uzun vadede kaygıyı besleyebilir. Her ne kadar bazı alanlarda sorumluluk alıyor ve elinizden geleni yapıyor olsanız da dünyadaki her şeyin kontrolü tek bir kişiye ait değildir. Bu sorumluluğu hissetmeniz, iyi bir anne olmaya çalışmanız ve bebeğinize duyduğunuz sevgiyle yakından ilişkilidir; aslında bu sevgi, onun büyürken kendini değerli hissetmesine katkı sağlayacak önemli bir temeldir.

Size birkaç küçük öneri sunmak isterim: Gün içerisinde kısa da olsa kendiniz için nefes alanları yaratmaya çalışmak, güvendiğiniz bir yakınınızdan destek almak ve bir süre haber maruziyetinizi sınırlandırmak zihninizi rahatlatabilir. Bunun yanında duygu ve düşüncelerinizi gözden geçirebileceğiniz küçük duraklar oluşturmak da yardımcı olabilir. Örneğin, “Şu anda ne hissediyorum?”, “Ne düşünüyorum?” ve “Bu düşüncelerimin ne kadarı gerçekçi?” gibi soruları kendinize sormak, zihninizdeki yoğunluğu düzenlemenize destek olabilir.

Ayrıca yaşadığınız yoğun kaygı, uykusuzluk ve ağlama ataklarının artması durumunda bir psikolog ya da psikiyatri uzmanından destek almanız oldukça kıymetli olabilir. Doğum sonrası dönemde bazı annelerde kaygı bozuklukları ya da duygu durum değişimleri görülebilir ve profesyonel destek almak bu süreci çok daha hafif geçirmenizi sağlayabilir.

Unutmayın; siz de oldukça yeni ve yoğun bir dönemiden geçiyorsunuz. İyi bir anne olmak, her şeyi tek başına taşımak anlamına gelmez. Yardım istemek hem sizin hem de bebeğiniz için güçlü ve koruyucu bir adımdır. Aşağıya, kaygı yükseldiğinde uygulayabileceğiniz bazı küçük egzersizler bırakıyorum; dilerseniz kendi hızınızda deneyebilirsiniz. Ayrıca tekrar sormak istediğiniz ya da destek almak istediğiniz bir konu olursa bana buradan ya da profilim üzerinden her zaman ulaşabilirsiniz.

Kendinize şefkatle yaklaşmanızı ve bu süreçte yalnız olmadığınızı hatırlatmak isterim.

Sevgiyle kalın.

Psikolog Ecem Bakıner