Bir tartışma veya kavga anında birisi beni savunduğunda ağlıyorum. Neden?

Merhaba, anlattığınız durum başta çelişkili gibi görünse de aslında çok anlamlı bir iç mekanizmaya işaret ediyor. Kendi başınıza kendiniz savunduğunuzda ağlamazken, biri sizi savunduğunda duygularınızın taşması; güçsüz olduğunuz için değil, tam tersi uzun süredir güçlü durmaya alışmış olduğunuz için yaşanıyor olabilir. Tartışma anında kendiniz konuştuğunuzda zihninizde şu otomatik düşünce devreye giriyor olabilir; ''kontrol bende, ayaktayım, kendimi savunabilirim.'' Bu düşünce zihninizi regül ediyor, duygularınızı belli bir düzeyde tutuyor. Ancak biri sizin adınıza devreye girdiğinde, özellikle karşı tarafa bir tutum sergileyerek sizi koruduğunda, zihinsel çerçeve değişiyor. Bu noktada farkında olmadan şu tür düşünceler tetiklenebilir; ''demek ki korunmaya muhtaç biriyim, demek ki tek başına kendimi savunamadım.'' Bu düşünceler bilinçli olmak zorunda değildir, çok hızlı bir şekilde duygusal tepkiyi başlatabilir ve yoğun duygulara neden olabilir. Ağlamak aslında kendini güçsüz hissettiğinde değil, uzun süredir bastırarak taşıdığın duyguların ilk kez güvenli bir alanda serbest kalabildiğini gösterir. Biri sizi savunduğunda, sistemin ''artık yalnız değilim'' mesajını alır bu da duygusal boşalmaya neden olabilir. Yani gözyaşları zayıflık değil, rahatlama refleksidir. Şuraya da değinmek isterim, yardım almayı istememek ama yardım geldiğinde yoğun duygulanmak; genellikle geçmişte ''kendi kendine yetmek zorunda kalmış'' kişilerde sıkça görülür. Bu durumda destek,beynin arka taraflarında bir tehdit gibi algılayabilir çünkü destek almak zihinde ''kontrolü bırakmak'' ile eş değer olabilir. Burada amaçladığımız şey ağlamayı durdurmak ya da başkalarının sizi savunmalarını engellemek değil; o anda zihninizden geçen anlamı fark edebilmek olmalı. Nihayetinde duyguyu yükselten şey yaşanan olaydan çok ona yüklenen anlamdır.

Size ufak ama etkili bir egzersiz önermek isterim. Bunun adı ''Anlamı Yakala'' egzersizi ve bir tartışma sonrasında yapmanız daha önemli.

1) Ağladığınız ya da duygularınızın yükseldiği bir anı düşünelim.

2) Şu soruyu soralım ve yazalım. '' O anda aklımdan geçen ilk cümle ne?'' Örn: ''Çok güçsüzüm'', ''kontrolü kaybettim'', ''beni savunmak zorunda kaldı.''

3) Ardından şu soruyu ekleyelim: ''Bu düşünce %100 doğru mu, yoksa o anın duygusal bir yorumu mu?''

4) Son olarak daha dengeli alternatif ve nötr bir cümle yazalım. ''Şu an zorlanıyorum ama bu beni güçsüz biri yapmaz.'', ''yardım almak yetersizlik değil insani bir şey.''

Bu egzersizi birkaç kez yapsanız bile ağlama ya da negatif bir duygulanım geldiğinde zihninizin neyi tetiklediğini daha erken fark edebilirsiniz. Umarım yardımcı olabilmişimdir, ihtiyacınız olduğunda burada olacağım, sevgiler...