Birini reddetmek beni kötü biri mi yapar?
Benden hoşlandığını söyledi, ben de ondan hoşlanıyordum. Sonra buluştuk, o beni dinledi ben onu dinledim. Bana hediye bile yapmış. O kadar iyi, nahif düşünceli bir insan ki onu reddetmek benim için çok zor. Bir takım takıntıları var ve bunlar beni korkuttu. İleride sorun yaşayabileceğimizi hissettim çünkü ben tam tersi biriyim. Belki o beni olduğum gibi kabul edecekti ama ben ya mutu olursak ihtimaliyle onun hayat hızına yetişemeyeceğimi ve bunun ikimizi de yoracağını düşündüm. Onu bekletseydim ve beni ben hazır olana kadar bekle deseydim onun zamanını alacak ve üzecektim. Beklemeyi sevmeyen aceleci bir insan. Ben henüz evlilik düşünmek için çok gencim. Ama o hayatı hızlı yaşamayı seviyor. Ciddi bir ilişki istiyoruz ikimiz de ama bazı şeyler benim için bir engel olabilecek boyutta. Gerçekten başta aradığım kişiyi bulduğumu zannettim... Hata mı ediyorum sizce? Üstelik mecburen yüz yüze bakacağım bir durumdayım onunla. Kötü bir insan mıyım?
Bu soru 16 Ocak 2026 11:25 tarihinde Psikolog Tolga Özer tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, yaşadığınız bu suçluluk duygusu aslında karşınızdaki insana duyduğunuz derin saygının bir yansımasıdır; ancak birinin 'iyi' olması onun sizin için 'doğru' kişi olduğu anlamına gelmez. Sezgilerinizin sizi uyardığı o 'hayat hızı' ve 'takıntılar' konusu, ilişkinin ilerleyen safhalarında sadece birer pürüz değil, temel birer çatışma noktasına dönüşme potansiyeli taşıyor. Sağlıklı bir birliktelik için sevgi kadar mizaç ve yaşam ritmi uyumu da hayatidir; bir tarafın sürekli olarak kendi doğasından ödün vererek diğerine yetişmeye çalışması, zamanla sevginin yerini derin bir tükenmişliğe bırakmasına neden olabilir. Bu yüzden onun zamanını çalmamak ve ona sahte bir umut vermemek adına verdiğiniz karar, aslında hem ona hem de kendinize karşı dürüst ve sorumlu bir tutumdur. Kendi hızınızdan ve hazır oluşluğunuzdan ödün vererek başlayacağınız bir ilişki, uzun vadede her iki tarafı da daha çok yıpratacağı için şu an hissettiğiniz kaygı bir hata yaptığınızı değil, kendi sınırlarınızı ve ruhsal bütünlüğünüzü koruduğunuzu gösteriyor.
'Kötü bir insan mıyım?' düşünceniz ise kimseyi üzmemek isteyen o şefkatli yanınızın bir göstergesi olsa da, sınır çizmenin bir 'saldırı' değil, bir 'korunma' eylemi olduğunu hatırlamalısınız. Karşınızdaki kişinin nezaketi sizi ona borçlu kılmaz; birine sırf o iyi biri olduğu için 'evet' demek, aslında o kişiye karşı yapılmış en büyük haksızlıklardan biridir. Aynı ortamı paylaşmak durumunda kaldığınızda, kendinize olumsuz sorular yöneltmek yerine, bu kararı her iki tarafın da uzun vadeli mutluluğunu düşünerek aldığınızı kendinize hatırlatın. Hayat ritmi ve gelecek beklentileri bu kadar keskin farklılıklar gösteren bir tabloda, erken aşamada dürüst davranmak gerçek bir olgunluktur. Eğer reddetme veya hayır diyebilme konusu hayatınızın genelinde bir yük haline geliyorsa, bu durumun kökenlerini ve başkalarının beklentilerini karşılama zorunluluğu hissetme süreçleriniz için profesyonel bir destek alabilirsiniz.
İçime su serptiniz. Çok teşekkür ediyorum🙏🏼
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
