Bu kadar düşünmek normal mi

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızı büyük bir dikkatle ve anlayışla okudum. Sorunuzu okurken aynı zamanda zihinsel bir yorgunluk içinde olduğunuzu hissetmeye çalıştım. Çünkü her gün durduramadığınız aşırı düşünme hali sizi yorabilir. Anlattığınız şey öyle tanıdık ki; bir yanınız “neden bu kadar düşünüyorum?” diye kendinize sorarken, diğer yanınız da “ya bir şeyi atlar, yanlış yaparsam?” diye sürekli tetikte kalıyor gibi... Bu kadar çok düşünmek sizi hem içten içe kaygılandırıyor, hem de geceleri uyutmuyor. Ve tüm bunları anlatmanız, yardım arayışında olmanız çok kıymetli bir adım.

Zihne düşünceler doluşunca, nerden geldi niye düşünüyorum diye sorabilmek gerçekten zor bir hale geliyor. Sizi anlayabiliyorum. Aslında bahsettiğimiz zihni susturamama hali çoğu insanda zaman zaman olabilir. Ancak önemli olan noktası kontrol edebiliyor olabilmek. Çünkü bazen kontrolümüzün dışına öyle sık çıkar ki artık Her ihtimal tek tek düşünülmeye başlanır. Bu durum durduramadığımız bir döngü haline gelir. Bu noktada bunu fark edip sizi etkilediğini gözlemlemeniz. Durdurmak, değiştirmek için neler yapabileceğinizi düşünmeniz çok önemli bir istek. Bu iç görünüz için sizi tebrik etmek isterim.

Bu tarz düşünceleri durduramama hali genelde zihnin, kendini sürekli bir hazırlık hâlinde tutmasıyla başlar. Bu hazırlık hali, başlangıçta güvenli hissettirse de, zamanla düşünce kontrolünü kaybetmeye neden olabilir. Özellikle bir planınız, bir sorumluluğunuz ya da değişiklik yaşanacak bir gün varsa, zihniniz “en ufak detayı bile atlamamalıyım” diyerek sizi sabaha kadar meşgul edebilir. Bu düşünceler yalnızca bir iki konu hakkında değil; bazen gün içinde yaşanan önemsiz bir konuşmadan, ertesi günkü kahvaltının saatine kadar her şeye yayılabilir. İşte bu da zihninizi sürekli uyanık ve gergin tutar. Ve bu durum, zamanla uykuya geçmenizi zorlaştırabilir.

Bu durumun altında çoğu zaman, hayatı kontrol etme isteği, belirsizlikle başa çıkmakta zorlanma, hata yapmaktan korkma gibi konular yatabilir. Siz de örneklerinizde çok güzel ifade etmişsiniz: “Yarın ne yapacağımı, nasıl gideceğimi, kimle nasıl konuşacağımı, hatta şoföre ne diyeceğimi bile düşünüyorum.” Bu satırların her biri, aslında içinizdeki “önceden her şeyi planlayarak hata yapmamayı garantilemek isteyen” tarafınızın bir dışa vurumu gibi. Zihniniz sizi olası olumsuzluklardan korumak istiyor ama bunu yaparken sizi de dinlendirmiyor.

Zihninizde düşünceler akmaya başladığında kendinize şu soruyu sorabilirsiniz:

“Bu düşündüğüm şey şu an çözülebilecek bir şey mi, yoksa sadece varsayım mı?”

Bu ayrımı yapmaya başladığınızda, zihninizin gerçek ve varsayım arasındaki farkı anlaması kolaylaşabilir.

Bir başka yol da, bu düşünceler kafanıza üşüştüğünde yazıya dökmek olabilir. Yatmadan önce zihninizde dönüp duran ne varsa bir deftere yazın. Planlarınızı, kaygılarınızı, hatta “bugün şoföre ne diyeceğim?” gibi küçük ayrıntıları bile yazabilirsiniz. Zihin, yazıya dökülen bilgiyi “tamamlandı” olarak algılama eğilimindedir. Böylece uyumadan önce aklınızdaki düşünceleri dışarı çıkarmış ve zihninizi biraz boşaltmış olursunuz.

Eğer bu durum uzun süredir devam ediyorsa, günlük yaşamınızı, uykunuzu ve ruh hâlinizi bu denli etkiliyorsa; bir uzmandan destek almanız daha faydalı olabilir. Çünkü bu döngü zamanla kendiliğinden geçmeyebilir. Kendinizi daha iyi tanımak ve zihinsel yükünüzü hafifletmek için de güçlü bir adımdır.

Yaşadığınız bu farkındalık, değişimin ilk ve en güçlü adımıdır. Kendinizi yargılamadan, küçük ama kararlı adımlarla bu süreci yönetebilirsiniz.

Bu süreçte çözüm yollarınızla başa çıkmaya çabalarken bir destek istediğiniz her an, sorunuzu cevaplamak için burada olacağım.

Sevgilerimle...