Bu sorunu nasıl aşarım

Merhaba,

Yaşadığın bu süreci, çocukluğundan bugüne kadar getirdiğin o görünmez yükleri ve şu anki tıkanmışlığını o kadar net ve farkındalıkla anlatmışsın ki.. Terapiye bütçen olmaması senin bu yolda yalnız kalacağın anlamına gelmez. Kendi kendini iyileştirmek için BDT okumaları yapman ve beyninin çalışma mekanizmasını anlamaya çalışman, aslında bu sorunları çözmek için içinde ne kadar büyük bir itici güç olduğunu gösteriyor.

Çocukluğundaki o kenarda bekleyen, sessiz ama şımarık, yemek yemeyen profil, aslında en başından beri sinir sisteminin dünyayı bir tehdit olarak algıladığını ve kendini korumaya aldığını gösteriyor. Okul zamanı yaşadığın karın ağrıları ve sonrasında üniversitede başlayıp bugüne gelen mide bulantıları, somatizasyon (duygusal stresin bedenselleşmesi) dediğimiz durumdur. İlkokulda öğretmeninin kalemini fırlatıp seni rezil etmesi ise, zihninde sosyal ortamlar güvensizdir, rezil olabilirim ve dışlanabilirim şemasını (Sosyal Anksiyete) kemikleştirmiş gibi görünüyor.

Lisedeki erkek arkadaşının her şeyin olması, BDT'de "Bağımlı Şema" ve "Terk Edilme Şeması" ile açıklanır. Kendi kuramadığın o güvenli dünyayı tamamen onun üzerine inşa etmişsin. O gidince, zihninin en büyük korkusu (Yalnız kalmak) tetiklendiği için beynin şu an çılgınlar gibi eski savunma mekanizmasına sığınıyor: Ruminasyon ve stalk.

Beyninin ruminasyona alıştığını söylüyorsun, çok haklısın. Ruminasyon, zihnin aslında acı veren o boşluk ve yalnızlık duygusunu hissetmemek için ürettiği sahte bir problem çözme çabasıdır. Sürekli ihtimalleri sıralarsan güvende olursun sanıyorsun ama bu sadece kaygını besliyor.

Kendine ruminasyonu tamamen yasaklama, çünkü zihin buna direnir. Bunun yerine gün içinde sadece bir zaman belirle. Örneğin; "Her gün 18:00 - 18:20 arası düşüneceğim." Gün içinde aklına bir ihtimal veya eski sevgili geldiğinde, "Bunu düşünme zamanım saat altıda, şimdi işime dönüyorum" de ve zihnini durdur. Saat altı geldiğinde ise otur ve 20 dakika boyunca serbestçe düşün, süre bitince kalk ve başka bir odaya geç. Bu, zihnine kontrolün onda değil, sende olduğunu öğretir.

Sosyal medyadan onu kontrol etmek, zihnindeki "Hala güvende miyim, beni tamamen unuttu mu?" sorusuna anlık bir sakinleşme,onay arama arayışıdır. Ancak her stalk, beynindeki o obsesif döngüye "Bu insan hala çok önemli" sinyali gönderir ve iyileşme sürecini en başa sarar.

Stalk yapmayı bir anda bırakamıyorsan kademeli azalt. Bugün 5 kere bakıyorsan yarın 3'e düşür. Bakma dürtüsü geldiğinde o an midenin nasıl bulandığını, bedenindeki stresi fark et. Kendine şunu söyle: "Şu an ona bakmak benim canımı yakacak. Ben kendi geleceğime yatırım yapmayı seçiyorum." Ve o an telefonu bırakıp evde fiziksel olarak yer değiştir.

Stres anında midenin bulanması, beyninin "Savaş veya Kaç" moduna girmesinden kaynaklanıyor. Beyin tehlike sezip kanı kaslara pompalıyor, sindirim sistemini (mideyi) durduruyor.

Mide bulantısı hissettiğin an kaygılanıp yine başladı dersen bulantı artar. O an sadece dur. Diyafram nefesi al (4 saniyede al, 4 saniye tut, 8 saniyede ver). Bedenine şu mesajı ver: "Şu an odamdayım, güvendedim. Bu sadece bir kaygı dalgası, gelecek ve geçecek." Duyguyu bastırmaya çalışma, midenin bulantısıyla kavga etme, onunla kalmayı öğren. (aşağıya bu egzersizi bırakacağım)

30 yaş, bir kadının hayatını sıfırdan ve çok daha bilinçli inşa etmesi için harika bir yaştır. Geç kaldım düşüncesi bir bilişsel çarpıtmadır. Rahat iletişim kuran, sosyal hobileri olan biri olmak gökten inen bir yetenek değil, öğrenilebilir bir beceridir.

Büyük hedefler koyma (Örn: "Hemen çok sosyal olacağım"). Bu anksiyeteni artırır. Küçük hedefler koy.

Bu hafta sadece tek başına bir kahveciye git ve orada kitap oku.

Sosyal iletişim için online veya yüz yüze küçük bir hobi kursuna (seramik, resim, dil kursu vb.) yazıl. Amacın arkadaş edinmek olmasın, sadece o ortamda bulunmak olsun.

Mesleki olarak kendini geliştirecek küçük bir sertifika programına başla. Kendi hayatın için atacağın her küçük adım, eski sevgilinin hayatındaki o boşluğu küçültecektir.

Şu an canın çok yanıyor, evet yine yalnız kaldın. Ama bu sefer bir fark var: Artık çocuk değilsin, elimde oyuncaklarla kenarda bekleyen o küçük kız değilsin. Şu an kendi hayatının iplerini eline alabilecek güçte, 30 yaşında, farkındalığı çok yüksek bir kadınsın.

Geçmişteki o serseri ortamlar, seni boğan ilişkiler geride kaldı. Şimdi kendine odaklanma, kendi hayatının merkezi olma sırası sende. Kendine zaman tanı, BDT tekniklerini okumaya ve en önemlisi kendine şefkat göstermeye devam et. Başaracaksın.

Daha fazla soru sormak istersen buradayız

Sevgilerle