Bu süreci nasıl atlatabilirim

Merhabalar,

Paylaştıklarınızı okurken ilk dikkatimi çeken nokta, yaşadığınız duyguların yoğunluğundan çok bu yoğunluğun size ne anlattığı oldu. Bazen hoşlanma duygusu yalnızca karşımızdaki kişiden kaynaklanmaz; o kişinin iç dünyamızda temsil ettiği anlamlardan da beslenir. Özellikle henüz yakın bir ilişki kurulmamış, sohbet edilmemiş ya da birbirini tanıma fırsatı oluşmamış durumlarda zihin, eksik kalan parçaları kendi ihtiyaçları, özlemleri ve hayalleriyle tamamlayabilir. Bu nedenle kişi, çoğu zaman gerçek anlamda tanıdığı birine değil, onun kendi ruhsal dünyasında oluşturduğu temsile bağlanmaya başlayabilir.

Bazen kişi, karşısındaki insanı çok az tanımasına rağmen ona karşı beklediğinden daha güçlü duygular hissedebilir. Bunun nedeni duyguların yapay olması değildir. Tam tersine, hisler gerçektir; ancak bu hislerin tamamı yalnızca karşıdaki kişiden değil, onun iç dünyada temsil ettiği anlamlardan da besleniyor olabilir.

Anlattıklarınızda önemli sınavınıza odaklanmaya çalışırken bu duyguların zaman zaman hafiflediğini, ancak yeniden karşılaştığınızda aynı yoğunlukla geri geldiğini ifade ediyorsunuz. Bastırılmaya çalışılan ya da zihinden uzaklaştırılmaya çalışılan duygular tamamen ortadan kalkmaz. Uygun bir uyaranla yeniden canlanabilirler. Karşılaşmanız, belki de yalnızca o kişiyi değil, onun sizde temsil ettiği duygusal deneyimi de yeniden harekete geçirmiş olabilir.

Burada üzerinde durulabilecek bir diğer konu ise yas ile sahip olamama arasındaki ilişkidir. Henüz başlamamış bir ilişkinin bile kaybı hissedilebilir. Çünkü insan yalnızca yaşadıklarının değil, yaşayabileceğini düşündüğü ihtimallerin de yasını tutabilir. Bu nedenle hissettiğiniz acı, yalnızca o kişiye ulaşamamaktan değil, zihninizde kurduğunuz olası ilişkinin gerçekleşememe ihtimalinden de kaynaklanıyor olabilir.

Saatlerce ağladığınızı ifade etmeniz ise bu duyguların yalnızca romantik bir hoşlanmanın ötesinde, ruhsal dünyanızdaki daha derin ihtiyaçlarla temas ediyor olabileceğini düşündürüyor. Elbette bunu kesin olarak söylemek mümkün değildir. Ancak bazen bir kişi, içsel yalnızlık duygusunun, anlaşılma ihtiyacının ya da sevgi arayışının taşıyıcısı hâline gelebilir. Böyle olduğunda kişi yalnızca bir insana değil, onun temsil ettiği duygusal ihtimale de bağlanmış olur.

Bu süreçte kendinizi duygularınız nedeniyle eleştirmek yerine, bu hislerin size ne anlatmaya çalıştığını merak etmeyi deneyebilirsiniz. Belki de asıl soru, Bu kişiyi neden unutamıyorum değil; Bu kişi bende hangi ihtiyacı temsil ediyor olabilir sorusudur. Çünkü bazen iyileştirici olan, yalnızca duygudan uzaklaşmak değil, onun kökenini anlayabilmektir.

Önünüzde önemli bir sınav olduğunu da unutmamak gerekir. Bu nedenle şu an duygularınızı bastırmak yerine, onlara zihninizde güvenli bir yer açmanız daha işlevsel olabilir. Kendinize Bu hisleri inkâr etmiyorum, ancak onları sınavımdan sonra daha sakin bir zihinle değerlendireceğim diyebilmeniz, hem duygularınızı yok saymamanıza hem de yaşamınızdaki önceliklerinizi korumanıza yardımcı olabilir.

Duygularınızı açıklayıp açıklamama kararı ise ancak kendinizi biraz daha tanıdıktan sonra değerlendirilebilecek bir konudur. Çünkü bazen insan, karşısındaki kişiye ulaşmaya çalışırken aslında kendi iç dünyasında uzun zamandır karşılanmayı bekleyen bir ihtiyaca da ulaşmaya çalışıyor olabilir. Bu ihtiyacı fark etmek, yalnızca bu hoşlanma sürecini değil, gelecekte kuracağınız ilişkileri de daha sağlıklı bir zemine oturtabilir.