Büyük bir belirsizlik içindeyim.

Merhabalar,

Öncelikle yaşadıklarınızı bu kadar açık bir şekilde ifade edebilmenizin ve sahip olduğunuz farkındalık düzeyinin sorunların çözümüne ulaşmada kolaylaştırıcı bir etken olacağını belirtmek isterim.

Son üç senedir aralıksız süren yoğun bir stresin ardından işe ara verip memlekete dönme kararı almanız, aslında zihninizin ve bedeninizin "artık bir durup dinlenmem lazım" deme şekli olarak değerlendirilebilir.

Bahsettiğiniz o durdurulamayan sorgulama ve aşırı düşünme hali, psikolojide ruminasyon dediğimiz durumla oldukça örtüşüyor. Burada zihin bir şeyleri daha çok düşünürse çözeceğini sanır. Ancak bu düşünceler tekrarlayan ve bir sonuca varmayan bir döngüye dönüştüğünde, problemi çözmek yerine kaygıyı beslemeye başlar. Düşünceler geldiğinde onlarla savaşıp bir yanıta ulaşmaya çalışmak yerine, bunu o anlık bir zihinsel olay olarak etiketleyip dikkatinizi başka bir duruma kaydırmak bu kaygı döngüsünü beslemenizi engelleyebilir.

Hayatın sanki otomatikten çıkıp manuel bir şeye dönüşmesi, kendinizi dışarıdan izliyormuş gibi hissetmeniz ise depersonalizasyon (kendine yabancılaşma) veya derealizasyon (çevreye yabancılaşma) dediğimiz belirtileri düşündürüyor. Yoğun stres, anksiyete ve panik anlarında zihin bir tür aşırı yüklenme yaşadığı için bu tarz kopukluk hisleri üretebilir.

Eskiden size özgüven ve merak veren sorgulamaların şimdi korku ve paniğe dönüşmesi de anksiyetenin zihni sürekli bir "tehdit tarama" modunda tutmasından kaynaklanabilir. Zihninizdeki varoluşsal sorular şu an çözülmesi gereken acil bir problem değil, anksiyetenin zihninizi meşgul etme biçimidir. Bu nedenle zihniniz yüksek kaygı içindeyken "hayatın anlamı nedir?" gibi soruları yanıtlamaya çalışmayı bir süre ertelemenizi öneririm; çünkü kaygılı bir zihin bu sorulara genelde olumsuz cevaplar arar.

Monotonluk hissi ve eskisi gibi basit şeylerden zevk alamama durumu da, tablonuza depresif belirtilerin de eklenmiş olabileceğini gösteriyor. Bilmenizi isterim ki, bu bir zayıflık ya da çabasızlık değildir, ve sadece "motive olmaya çalışarak" aşılması zordur.

Tüm bu yaşadığınız durumlar birbirini besleyen bir zincire dönüşebilir. İşlevselliğinizi ve yaşam kalitenizi bu derece etkileyen koşullarda daha önce aldığınız profesyonel desteği daha yapılandırılmış bir boyuta taşımanız gerekebilir.

Öncelikle bir psikiyatri değerlendirmesi almak çok faydalı olacaktır. Hekim kontrolünden sonra bilişsel ve davranışçı terapi (BDT) yönelimli bir psikologla sürece devam edebilirsiniz. Ayrıca ilk kez başlayan ya da şiddetlenen çarpıntı, nefes darlığı, göğüs ağrısı gibi fizyolojik şikayetleriniz olursa olası organik nedenleri eleyebilmek adına da bir hekim muayenesinden geçmek güvenli bir adım olacaktır.

Şimdi odaklanmamız gereken şey; hayatın anlamını ya da gelecekteki belirsizlikleri çözmek yerine sinir sisteminizi sakinleştirmek, zihinsel döngüleri kırmak ve küçük adımlarla günlük hayata yeniden temas etmek olmalıdır.

Aklınıza takılan konular için ulaşmaya devam edebilirsiniz.