Çok düşünmek

Merhaba sevgili danışan

Zihninizde küçük olayları bile büyüterek aslında küçük bir taşın dağa dönüştüğünü fark edemeyebiliyorsunuz. Kendi iç sesinizin yankılarını duyabiliyorsunuz fakat dışarıda olup bitenler uzaktan duyuluyor ama erki etmiyor gibi geliyor olabilir. Eskiden sevdiğiniz bir müzik bir uğraş şu an o kadar sevmediğinizi fark ediyorsunuz. Bütün bunlar bir perdenin arkasında kalmış gibi 

İçinizde bir his oluşuyor ve siz bu hissi tarif edemiyorsunuz gece saatlerinde daha da yoğunlaşıyor olabilir çünkü gündüz hayat telaşında pek çok şeyi zihnimize getirmiyoruz fakat gecenin sessizliğinde zihin bütün düşünceleri aklımıza getiriyor. Kişi bazen kendi sessizliğinde koca bir orduyla baş başa kalmış gibi hissedebiliyor. Geçmişten gelen tamamlanmamış cümleler gelecek kaygıları şu anki yaşamınızdaki olaylar hepsi birden üstünüze yüklenmiş gibi oluyordur muhtemelen. Dışarıdan biri için ne güzel mutlu görünüyor etrafında çok dostu var der belki ama içte yaşadığınız savaşları kimse bilmiyor görmüyor ve duymuyor değil mi? 

Peki dostlarınızla karşılaştığınız da sohbet ederken içinizdeki yalnızlığı hissettiğiniz o an da mı büyüyor içinizdeki daraltı? Yoksa başka zamanlarda da sık sık ortaya çıkabiliyor mu?

Her şeyi bu kadar düşünmekten kurtulmayı istemeniz çok normal bir ihtiyaç aslında

Böyle anlarda en çok hangi düşünceniz en sesli bunu düşündünüz mü hiç? Bazen zihnimiz çok yoğunlaşır ve durup bir bakmak isteriz. Yani sadece susmak ve bakmak

Siz en çok hangi anda, hangi sözde ya da hangi sessizlikte içinizin yorgunluğunu en çok hissediyorsunuz?

Umarım yazdıklarım sizi biraz olsun rahatlatmıştır. 🌸

Psikolog Melisa Sude Kav