Çok kısıtlayan ve sürekli kavga eden ebeveyn ile nasıl mücadele edebilirim?
Annem herşeyime müdahele eden bir kadın. Yaptıklarım asla yeterli gelmiyor. Dünkü kına yüzünden tartıştık bugün kıyafetimden utanmış sadece sıfırkoldu ve uzundu. Bu yaşta hala onlarla yaşıyorum. Ağlamaktan başım ağrıyor mesajda kavga ettik. Hep aynı döngü çok da yoruldum. Annem bitse babam kavga başlatıyor. Ağlamamı durduramıyorum. Bu döngüden de yoruldum. Mesafe koyuyorum ama aynı evin içinde olmuyor. Artık herkese mesafe koydum. Yeterki evden çıkmayım kavga olmasın diye. Artık içimden bile gelmiyor dışarı çıkmak ama böyle de çok mutsuzum. Bir kez kafamı dağıtacağım birşey yapsam arkasından ağlayana kadar dürtüklüyorlar. Diyorum hiçbirşey yapmayım böyle de ağlıyorum her gece iş ev sadece. Eve maddi katlım da var ama ne versem yetmiyor onlara hep daha çok. Bir psikolog ile çalışmak istiyorum ama diyorum ki ne yapılabilir. Olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları kitabını okumuştum orada da mesafe koyun diyor psikolog da böyle söyleyecek. Ama aynı evin içinde yapamıyorum. Erkek arkadaşıma anlatıyorum bence o da bunaldı. Çok çıkmazda dayanılamaz bir haldeyim ben ne yapabilirim Allah aşkına. Birinin bir yok göstermesine öyle de ihtiyacım var ki
Bu soru 29 Ocak 2026 22:14 tarihinde Psikolog Tolga Özer tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Yaşadığınız bu tıkanmışlık hissini, sanki bir labirentin içinde nefessiz kalmışsınız gibi tarif etmenizi çok iyi anlıyorum. Okuduğunuz kitapta anlatılanlar aslında teorik bir farkındalık kazandırmış olsa da, teorinin pratikle, hele ki aynı evin içindeki o ağır enerjiyle çatıştığı noktada canınızın yanması çok insani. Ebeveynlerinizin beklentilerinin bitmemesi ve yaptıklarınızın yeterli gelmemesi, sizin yetersizliğinizle değil; onların kendi iç dünyalarındaki kontrol arzusu ve karşılanmamış ihtiyaçlarıyla ilgilidir. Maddi katkı sağlamanıza rağmen takdir görmemeniz, onların sizi hâlâ kendi sınırları olmayan bir uzantıları gibi görmelerinden kaynaklanıyor. Aynı evin içinde mesafe koymak fiziksel bir eylemden ziyade zihinsel bir süreçtir; onların yargılarını üzerinize bir kıyafet gibi giymemeyi öğrenmek, kendi "iç kalenizi" inşa etmenin temelidir.
Bu döngüyü kırmak için, bir noktada aile bireyleriyle ortak bir zeminde buluşup yaşadığınız bu duygusal aşınmayı onlara izah etmek gerekebilir. Ancak bu görüşmenin sadece suçlamalardan ibaret kalmaması ve onların sizi gerçekten duyabilmesi için, sağlıklı sınırlar çerçevesinde bir iletişim dili kurmak çok kritiktir. Kendi ihtiyaçlarınızı ve sınırlarınızı net bir şekilde ifade etmek, onlara sizi bir yetişkin olarak tanıma fırsatı verecektir. Elbette bu dengeyi kurmak, aynı evin içindeyken tek başınıza yapması oldukça güç bir sorumluluktur.
Dış dünyadan elinizi çekmek sizi dışarıdaki çatışmalardan koruyor gibi görünse de, içerideki baskıyla sizi baş başa bırakarak depresif döngüyü besliyor. Bu süreci tek başınıza göğüslemek yerine, bir uzmanla çalışarak bu karmaşık duyguları çözümlemek size iyi gelecektir.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
