Çok mutsuz ve zor bir dönemden geçiyorum
Kendimin en kötü dönemdeyim. Çok mutsuzum artık gülemiyorum bile çok öfkeliyim ve her şeye kızgınım sürekli kabim daralıyor canım sıkılıyor. Ağır bir yük gibi oldu artık . Her güne mutsuz kalkıyorum etrafımda ki herkes farkediyor . Hiç bir şey yapmak istemiyorum ve hiç bir şey yapmaya gücüm de yok . Artık yorgun ve çaresiz hissediyorum kendimi tüh durumumu nasıl düzeltirim öfkem nasıl geçer bilmiyorum. . Artık değişmek istiyorum ama ona bile gücüm yol
Bu soru 12 Şubat 2026 16:44 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Bunu anlatış biçiminden, yaşadığın duyguların yüzeysel bir mutsuzluk değil; zihinsel, duygusal ve bedensel düzeyde biriken yoğun bir yük olduğunu anlıyorum. Sabah mutsuz uyanmak, sürekli öfke hissetmek, göğüste daralma, isteksizlik, tükenmişlik ve çaresizlik hissi… Bunlar çoğu zaman insanın “artık dayanamıyorum” eşiğine yaklaştığını gösteren sinir sistemi sinyalleridir. Bu belirtiler bir zayıflık değil; uzun süredir bastırılmış, işlenmemiş veya tek başına taşınmış duyguların bedende görünür hâle gelmesidir.
Şunu bilmeni isterim: Bu hisler kalıcı bir kişilik özelliği değil, geçici bir zihinsel durumdur. Zihin yoğun stres altında çalışırken otomatik düşünceler daha karanlık, daha genelleyici ve daha kesin konuşan bir tona bürünür. Örneğin “hiçbir şey düzelmeyecek”, “gücüm yok”, “her şey kötü” gibi düşünceler zihnin seni koruma çabasıdır aslında; çünkü zihin belirsizliği tehdit gibi algılar ve en kötü senaryoyu üretip seni hazırlamaya çalışır. Fakat sorun şu ki bu düşünceler gerçeklik değil, yorumdur. Yorumlar fark edilmediğinde gerçekmiş gibi hissedilir.
Şu anda yaşadığın döngü genelde şöyle işler:
duygu yükselir → zihin olumsuz düşünce üretir → beden sıkışır → kişi geri çekilir → hayat daralır → zihin bunu “gördün mü hiçbir şey iyi değil” diye yorumlar.
Bu bir kısır döngüdür ve önemli olan nokta şudur: bu döngü kırılabilir. Çünkü bu döngü öğrenilmiş bir işleyiştir, kader değil.
Öfke hissetmen de çok anlaşılır. Çoğu zaman öfke, yüzeyde görünen duygudur; altında ise incinmişlik, yorgunluk, görülmeme hissi veya uzun süre güçlü kalmak zorunda olmanın bedeli vardır. Öfke çoğu zaman bir alarmdır: “Artık dayanma kapasitem doldu.” Bu yüzden öfkenle savaşmak yerine onu anlamaya çalışmak daha iyileştiricidir.
Şimdi sana küçük ama klinik olarak etkili bir egzersiz önermek istiyorum. Bu egzersiz, duygu yoğunluğu geldiğinde zihinsel sıkışmayı azaltmak için kullanılır:
Düşünce–Duygu–Gerçeklik Egzersizi
Bir kağıdı üçe böl:
- Zihnim bana ne söylüyor? (otomatik düşünceyi aynen yaz)
- Şu an ne hissediyorum? (duygu + şiddeti 0–100)
- Daha dengeli bakarsam durum nasıl görünebilir?
Örnek:
“Hiçbir şey düzelmeyecek”
umutsuzluk %80
“Şu an zor bir dönemden geçiyorum ama bu hisler kalıcı değil.”
Bu egzersizin amacı kendini zorla pozitif düşünmeye itmek değil; zihnin yorum yaptığını fark etmeyi öğretmektir. Çünkü fark edilen düşünce, kontrol edilebilir düşüncedir.
Şunu da bilmeni isterim: İnsan en çok tükendiği zaman değişmek ister. Bu çok kritik bir eşiğe işaret eder. Çünkü değişim arzusu, hâlâ içinde umut taşıyan bir parçanın var olduğunu gösterir. Ve sen bu mesajı yazarak aslında o parçanın hâlâ aktif olduğunu kanıtladın.
Sen bozulmuş değilsin. Yorulmuşsun.
Ve yorgunluk onarılabilir.
Umarım biraz da olsun içindeki sisi dağıtabilmiş, sana iyi gelebilmişimdir, istediğin zaman benimle iletişime geçebilirsin...
Bitirirken sana bu süreci çok iyi özetleyen bir söz bırakmak istiyorum:
“En karanlık gece bile sona erer ve güneş yeniden doğar.” — Victor Hugo
Psikolog Lara Yelda Aktaş
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
