• Anasayfa
  • Sorular
  • Çok mutsuzum sevilmek ilgi görmek istiyorum yalnız kalmak istemiyorum bu durumda ne yapmalıyım
Kaygı

Çok mutsuzum sevilmek ilgi görmek istiyorum yalnız kalmak istemiyorum bu durumda ne yapmalıyım

Gizli Kullanıcı6 Ocak 2026 17:07

Çok yalnızım çok mutsuzum hayatıma kimi aldıysam beni sevmedi ben artık sevilmek istiyorum bir eşim olsun çocuğum olsun kalan ömrümü onlara adayim istiyorum ama hayatıma kimi aldıysam beni sevmedi beni istemedi her gün ağlıyorum her gün derinden acı çekiyorum ve nedense bu beni çok rahatlıyor çoğu zaman bir ağlayim kendime gelim diyorum ve kendi kendime çok konuşuyorum kimse yokken tabi

Bu soru 6 Ocak 2026 18:36 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan kendiniz hakkında kısa ve net bilgiler verdiğinizi görüyorum.

Çok yalnız olduğunuzu, bu yalnızlığın sizi derinden üzdüğünü ve hayatınıza kimseyi alamadığınızı; aldığınızda da sizi sevemediklerini düşündüğünüzü ifade ediyorsunuz.

Artık sevilmek istediğinizi söylüyorsunuz…

Ama ben sizin henüz 25 yaşında, çok genç bir hanımefendi olduğunuzu görüyorum.

25 yaşına kadar hayatınıza, sizin kıymetinizi bilecek biri çıkmamış olabilir.

Ya da sizinle bir hayat sürdürebilecek kapasitede, sizinle uyumlu ve hoşgörülü bir birey henüz karşınıza çıkmamış olabilir.

Bir yuva ihtiyacınızın olduğunu çok içten hissediyorum.

“Eşim, çocuğum olsun; bir kadın olarak ömrümü onlara adayayım” diyorsunuz…

Bu cümle, kalbinizin neye hasret olduğunu çok net anlatıyor.

Hayatınıza aldığınız birçok insanın aslında denemeye açık olduğunu, fakat sizi sevmediklerini düşündüğünüzü söylüyorsunuz.

Burada size küçük ama çok kıymetli bir soru bırakmak istiyorum:

Siz sevildiğinizi nasıl anlarsınız?

Sevgi sizin için nasıl görünür?

Biri size nasıl davransaydı “işte bu, ben seviliyorum” derdiniz?

Geçmişte sizi gerçekten çok seven biri oldu mu?

Sevildiğinizi hissettiğiniz o an…

O heyecanı, o sıcaklığı…

Lütfen gidin ve bir kâğıda “Ben nasıl sevilmek istiyorum?” diye yazın.

En küçük ayrıntısına kadar…

Diğer taraftan, bu süreçte her gün ağladığınızı söylüyorsunuz.

Ve bu ağlamanın sizi rahatlattığını ifade ediyorsunuz.

Bu çok kıymetli bir farkındalık…

Çünkü ağlamak bazen bedenimizin ve kalbimizin bize söylediği bir ihtiyaçtır.

Bu yüzden ağlamayı kendinize karşı bir suç gibi görmeyin.

Belki de bu, sizin için bir terapidir beli mi olur..

Üstelik “kendi kendime konuşuyorum” diyorsunuz.

Biliyor musunuz, yapılan araştırmalar; problemlerini kendi kendine konuşarak işlemeye çalışan insanların, psikolojik olarak daha sağlıklı olduklarını gösteriyor.

Farkında olmadan kendiniz için çok iyi bir şey yapıyorsunuz.

Ama hayatınıza sizi gerçekten sevecek birini alabilmek için önce şu deneyimi yaşamanız gerekiyor:

Kendi kendinizle var olabilmek.

Kendi kendinizle vakit geçirmenin keyfini keşfetmek.

Hayatın içinde tek başınıza da güçlü, yeterli ve değerli olabildiğinizi hissetmek…

Bunu deneyimledikçe, hem nasıl bir insan istediğiniz daha netleşecek,

hem de sizi gerçekten sevebilecek bir insan hayatınıza daha sağlıklı bir yerden girecek.

Şunu da çok merak ediyorum:

Siz kimi seversiniz?

Kendi sevme biçiminizi hiç düşündünüz mü?

Kendinizi nasıl sevdiğinizden neredeyse hiç bahsetmemişsiniz…

Sanki herkesi sevebilen ama sevilmeyi bekleyen bir yerden konuşuyorsunuz gibi geldi bana.

Sevgili danışan,

Lütfen önce kendi kriterlerinize,

kendi isteklerinize,

kendi beklentilerinize odaklanın.

Siz gencecik bir hanımefendisiniz ve hayatın en güzel ihtimallerine layıksınız.

Bir de sizden küçük bir egzersiz isteyeceğim:

Hayal kurmayı seviyor musunuz bilmiyorum ama,

istediğiniz hayatı tek bir cümleyle anlatmak kalbinize haksızlık olur.

Bir defter alın.

Ve hayalinizi şöyle ayrıntılandırarak yazın:

“Bir apartmanın 11. katında, cam kenarında otururken…

Bebeğim içeride uyurken…

Hayat arkadaşım yanıma gelip bana bir kahve uzatırken…”

Gözünüzde canlandığı kadar yazın.

Sevgili danışan,

Ağlayarak kendinizi hırpaladığınızı düşünmeyin.

Ağlamak bazen iyileşmenin ilk kapısıdır.

Ama bu sürece yazmayı da ekleyin.

Kendinizi tanımaya odaklanın…

Çünkü hayatınıza sizinle gerçekten uyumlu birini almanın yolu önce kendinizle tanışmaktan geçiyor.

Yalnızlığınız size bir şey anlatıyor.

Lütfen onu susturmaya değil, dinlemeye çalışın:

Bu yalnızlık size ne öğretmek istiyor?

Neyi görmeniz gerekiyor?

Bu geçiş sürecinde hayatınızda başka neler olabilir?

Hangi alanlar size iyi gelir?

Bunlara da birlikte bakmanızı istiyorum.

Daha ayrıntılı bir şekilde yazmak isterseniz biz buradayız


İyi bakın kendinize sevgili danışan

Psk. Seçil Orhun

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.