Değersizlik hissiyle başa çıkma
Uzun yıllardır değersizlik hissiyle baş etmeye çalışıyorum.Ne kadar çabalarsam çabalayayım içimde bir ses sürekli ne kadar yetersiz,eksik ve kötü olduğumdan bahsedip duruyor.Zamanla bu sesi bastırmayı başarsam da hala aşabilmiş değilim.Hayatımı da etkilemeye başladı örneğin biriyle tanışamıyorum birinin beni her yönümle sevebileceğine ihtimal veremiyorum bu yüzden de güzel duyguları da kaçırmış gibi hissediyorum.Sevilmenin tadına varmak istiyorum.Özellikle karşı cinsle iletişimim sadece duygusal birliktelik harici arkadaşlık vs.de çok azaldı,konuşmak gittikçe zorlaşıyor benim için.Güzel duygular yaşamama ket vuruyormuş gibi hissediyorum.Değersizlik hissi hayatımın heryerine yayılmış gibi geliyor.Sanki hayatımdaki bütün sorunları,neden olduklarını,ne yapmam gerektiğini biliyormuşum da yapamıyormuşum gibi geliyor.Şimdiden cevabınız için teşekkür ederim.
Bu soru 30 Aralık 2025 13:40 tarihinde Uzman Klinik Psikolog Gül Buket Mınak tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Yazdıkların, uzun süredir yalnız başına taşımaya çalıştığın ağır bir yük olduğunu hissettiriyor. Şunu en başta söylemek isterim: yaşadıkların zayıflık ya da yetersizlik değil aksine, çok insani ve anlaşılır bir ruhsal süreç.
Bahsettiğin o ses “yetersizsin, eksiksin, sevilmezsin” diyen çoğu zaman gerçek senin sesi değil. Genellikle geçmişte yaşanan deneyimlerden, eleştirilerden, ihmalden ya da karşılanmamış duygusal ihtiyaçlardan beslenen bir iç eleştirmen olur.
Sen onunla savaşmayı, bastırmayı öğrenmişsin ama bu ses hâlâ oradaysa, bu senin başarısızlığın değil bu sesle ilişkinin henüz şefkatli bir yere evrilmemiş olmasıyla ilgili. Bastırmak kısa vadede işe yarar,
ama iyileşme çoğu zaman dinlemek, ayırt etmek ve dönüştürmekle olur.
Birinin seni tüm yönlerinle sevebileceğine ihtimal verememen çok acı verici bir yer. Ama bu duygu şunu gösteriyor: Sen sevgiye aç değilsin sevgiye layık olmadığına inanıyorsun.
Bu ikisi çok farklı şeyler. Şu an ilişkilerden geri durman, konuşmanın zorlaşması, karşı cinsle mesafen artması bir isteksizlik değil kendini koruma biçimi. Zihnin sana şunu diyor olabilir:
“Yaklaşırsam incinirim, reddedilirim, eksikliğim görülür.” Bu yüzden güzel duyguları kaçırıyormuş gibi hissetmen çok anlaşılır. Çünkü bir yanın sevgiye doğru gitmek isterken, diğer yanın seni tehlikeden korumaya çalışıyor.
Seni zorlamadan, “hemen düzelmeliyim” baskısı olmadan birkaç öneri paylaşmak istiyorum:
- O sesi ayır
- İçinden geçen “ben kötüyüm” düşüncesi geldiğinde şunu dene:
- “Bu bir düşünce. Bir gerçek değil.”
- Onunla tartışmak yerine, mesafe koymaya çalış.
- Kendinle konuşma biçimini fark et
- Yakın bir arkadaşın seninle konuşsa, ona söylediğin kelimeleri söyler miydin?
- Söylemezdin muhtemelen. Bu farkındalık çok dönüştürücü olabilir.
- İlişkiyi hedef değil, temas olarak gör
- “Biriyle tanışmalıyım” baskısı yerine,
- “Bir insanla kısa bir temas kurabilirim”
- gibi daha küçük, daha güvenli hedefler koymak sinir sistemini rahatlatır.
- Profesyonel destek ihtimali
- Eğer imkânın varsa, bu değersizlik temasını çalışan bir psikologla konuşmak gerçekten çok faydalı olabilir. Bu, “ben baş edemiyorum” demek değil;
- “Artık bunu tek başıma taşımak istemiyorum” demektir.
Bunlar değersiz birinin değil, derinliği olan ve incinmiş ama hâlâ canlı birinin özellikleri.
profilimden bana ulaşabilir seans içerisinde detaylı görüşme sağlayabiliriz.
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
5 Duyu Farkındalık Taraması
Öncelikle çok teşekkür ederim.Gerçekten bakış açımı genişletmeme ve güzel fikir ve yorumlarınızı benimle paylaşmanız şimdiden iyi hissetmeme sebep oldu.Teşekkürler.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
