Depresyon

Merhabalar sevgili danışan,

Yaşadığın bu süreç, aslında psikiyatrik tedavi gören pek çok kişinin iyileştim dediği noktada düştüğü çok tipik ama bir o kadar da yıpratıcı bir tuzak. Şu an hissettiğin o mutsuzluk, yüzündeki uyuşukluk, nefes darlığı ve özellikle uykuya dalarken sıçramalar; senin hastalığının nüksetmesinden ziyade, beyninin alışık olduğu kimyasal desteğin bir anda kesilmesine verdiği tepkileridir.

Redepra ve Misol gibi ilaçlar, beyindeki nörotransmitter (serotonin vb.) dengesini düzenler. Sen bu ilaçları 2 yıl boyunca kullandın ve beynin bu dengeye alıştı. İlacı bir anda veya düzensiz (bir gün iç bir gün içme usulü) kesmek, beyindeki bu hassas teraziyi altüst eder.

Uykuya dalarken zıplaman ve yüzündeki kasılmalar, sinir sisteminin aşırı uyarılmış halde olmasından kaynaklanıyor diyebiliriz.

Ailenin "iyileştin artık, bu ilaçlar zararlı" söylemi, maalesef toplumumuzda çok yaygın olan ama tıbbi temeli zayıf bir yaklaşımdır. Şeker hastasına "iyileştin artık insülini bırak" denilemeyeceği gibi, ruhsal iyilik hali de sürdürülebilir bir denge gerektirir.

Ailenin önce bırak deyip, sonra kötüleşince iç demesi sende haklı bir öfke yaratmış. Şu an içmemek için inat etmen, aslında onlara duyduğun tepkiyi kendi bedeninden çıkarman anlamına geliyor. Ben eskiden neşeliydim diyerek o eski günlere özlem duyuyorsun ama şu anki biyolojik tablon buna izin vermiyor.

Şu an zihninde muhtemelen "Ben bu ilaçlara bağımlı mıyım?", "Kendi başıma mutlu olamayacak mıyım?" gibi felaketleştirme senaryoları dönüyor olabilir. Ama şunu bilmelisin bu düşünceler senin suçun değil; yaşadığın fiziksel sıkıntıların zihnine yansıması.

Kendi Başına Hareket Etme. Psikiyatrik ilaçlar asla bir gün iç bir gün içme şeklinde bırakılmaz. Bu yöntem, kandaki ilaç seviyesini bir indirip bir çıkararak sinir sistemini daha çok hırpalar. Lütfen derhal seni takip eden doktorunla iletişime geç. Yaşadığın bu çekilme belirtilerini ona anlat.

İlaçlar seni başka biri yapmıyor; senin gerçek enerjini ve neşeni ortaya çıkarabilmen için beynindeki o biyolojik engeli kaldırıyor. Kamu dairesine atanman, hayatının en güzel yılını yaşaman tesadüf değildi; o dengeyi kurduğun için bunlar oldu.

Ailen seni sevdiği için konuşuyor olabilir ama tıp eğitimi almadıkları sürece ilaç dozajın hakkında söz sahibi olmamalılar. Onlara şunu diyebilirsin: "Sizin iyiliğimi istediğinizi biliyorum ama bu ilaçların kesilme süreci biyolojik bir süreç ve doktor kontrolünde olması gerekiyor. Lütfen bu konuda bana baskı yapmayın."

Şu anki mutsuzluğun senin karakterin değil, sadece bir semptom. Vücuduna ihtiyacı olan desteği (doktor kontrolünde) geri vermek seni güçsüz kılmaz; aksine işindeki ve sosyal hayatındaki o enerjik haline dönmeni sağlar.

Yaşın daha 25, önünde çok güzel bir kariyer ve hayat var. Bu yaşadığın çöküş hali kalıcı değil, sadece yanlış bir yöntemle ilacı bırakmanın bedeni üzerindeki geçici etkisi. Lütfen doktorunla konuşarak, gerekiyorsa en düşük dozdan tekrar başlayıp, çok daha uzun bir vadede ve profesyonel destekle bu süreci yönet. Kendine bu kadar yüklenme; iyileşmek düz bir çizgi değildir, bazen böyle tümsekler olabilir.

Daha fazla soru sormak istersen buradayız.

Sevgilerle