Depresyondan nasıl çıkabilirim? lütfen en net çözümü sunar mısınız.
Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatım tam anlamıyla psikolojik baskıyla, okulda yaşadığım zorbalıklarla, aile içi maddi sıkıntılarla, arkadaşlar arası anlaşmazlıklarla geçti ve hala geçiyor. b12, halsizlik, demir eksikliği, disleksi (öğrenme güçlüğü) vs vs. İlkokulda sınıf hocam tarafından yediğim dayaklar, ortaokulda matematik hocam tarafından yaşadığım zorbalıklar, lisede erkekler tarafından yaşadığım şiddetler, kız arkadaşlarım tarafından kabul görememe.. İlkokulda yakalamaca oynarken arkadaşımın beni yakalamaya çalışırken benim yaptığım bir sakarlıkla merdivenden düşmem ve başımı yarmam ardından ameliyat sürecim. Okul tatili sürecindeyken evimizin arka tarafında bulunan otopark kısmında mahalledekilerle oynarken yine merdivenden düşerek alnımın ortasını yarmam ve sonrasında buz tutup geçirmemiz.. Aile içi yaşanılan kavgalar ve geçimsizlikler.. 5 kardeşiz ve hepsi şuan Ankara'da kiralık bir evde yaşamaya çalışıyor ve abimin de yakın zamanda askerliği başlıyor. Ama ben hala hicbir sey yapamıyorum ve ne yapacagımı bilmiyorum aslında adım atmak ve kendim icin bir seyler yapmak istiyorum ama cevremden gelen olumsuz düsünceler ve susmak bilmeyen ceneler dogrultusunda geri vazgeciyorum cünkü o kadar sert konusmalar geciyor ki evimde yatmama sebep olacak kadar yorgun düsüyorum. Ve isteksizligim günden güne artmakta hatta b12 fazlasıyla düsük bakmayın bunları yazdıgıma hatırlamaya calısıyorum ama gercekten cocuklugumla ilgili ve hatta ilkokul-ortaokul hicbir sey hatırlamıyorum sadece yasadıgım kötü seyleri aklıma kazıyıp unutmamak icin tutmaya calisiyorum ve aslinda hata yapıyorum farkindayım ama aklımdan silinmiyor. Bölüm olarak Radyo Televizyon ve Sinema'nın Senarist'lik bölümünü istiyorum kararlastirmadan daha önce bölüm olarak ne istedigimi bilmiyordum ama hikaye yazabildigimi bildigim icin ve senaryo üretmeye yatkın oldugum icin bunu sectim ama 12 yildir bir kitap yuzu acip da calismadigim icin nasıl bir calısma yöntemi kurup calisabilirim onu bile yapamiyorum. Mesela bir hikaye yazarken 5-7 dk anca ayırıyorum vaktimi cunku bir anda üsenmeye basliyor hemen defteri kapatiyorum. bir seye odaklanirken kafam bir anda bulaniyor ve düsüncelere boguluyorum ordan da cikamiyorum.. bir ise girip calısmam lazım ama iş tecrübem olmadigi icin örnegin a101e girmem lazım ama nasıl bir calısma yöntemi oluyor bilmedigim icin geri vazgeciyorum. Yani tam anlamıyla beni yöneten üsengeclik, halsizlik vs vs bunlar oldugu icin adım atamıyorum ve artı olarak 2023de yasadıgım deprem sonucunda oldukca şok gecirmis ve yasadigim deprem sonrasinda olusan unutkanligin halsizligin vs vs daha cok büyümesi ve dısarıya cıkmama baskı uygulayıp izin vermeyen bir babayla yapamıyor olmam cok yoruyor beni. Lütfen bana bir fikir sunun ya da en net cözümü söyleyin..
Bu soru 15 Nisan 2026 21:06 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Yazdıklarınız tek bir sorun değil; üst üste binmiş birkaç güçlü yükün birleşimi. Çocuklukta yaşanan şiddet ve zorbalıklar, aile içi stres, deprem gibi travmatik bir deneyim, üzerine demir ve B12 eksikliği gibi durumlar… Bunların hepsi bir araya geldiğinde insanda yorgunluk, isteksizlik, odaklanamama, unutkanlık ve kaçınma görülmesi çok normaldir. Bu tablo tembellik değil; bedeninizin ve zihninizin uzun süreli stres altında verdiği bir tepkidir.
Önce şunu netleştirelim: Sizde kapasite eksikliği yok aşırı yük var. Bu yüzden çözüm kendinizi zorlamak değil, yükü parçalara ayırmak ve yönetilebilir hale getirmek.
İlk adım bedenle ilgili. B12 ve demir düşüklüğü gerçekten odak ve enerjiyi ciddi etkiler. Bu yüzden bir dahiliye veya aile hekimiyle düzenli takip ve tedavi çok önemli. Bu düzelmeden zihinsel performansınızdan yüksek beklentiye girmek sizi daha çok yorar.
İkinci adım zihinsel döngü. Siz bir işe başlarken birkaç dakika sonra sıkılıp bırakıyorsunuz. Bunun sebebi irade zayıflığı değil; beynin kaçınma öğrenmiş olması. Çözüm şu: süreyi küçültmek. Kendinize günde sadece 5 dakika yazı yazma hedefi koyun. Evet, sadece 5 dakika. Süre dolunca bırakabilirsiniz. Ama çoğu zaman beyin başladıktan sonra devam eder. Amaç uzun süre değil, alışkanlık oluşturmak.
Hikâye yazma konusunda da aynı mantık geçerli. Bir oturuşta mükemmel bir şey çıkarmaya çalışmayın. Sadece bir sahne, bir karakter cümlesi, hatta tek bir paragraf yazın. Süreklilik, kaliteden önce gelir.
Üçüncü konu odaklanma. Kafanızın dolması ve düşüncelere kapılmanız travma ve kaygıyla çok bağlantılı. Bu durumda kendinizi zorlayarak düşünceleri durduramazsınız. Bunun yerine basit bir yöntem deneyin: dikkatiniz dağıldığında bulunduğunuz ortamda 5 şey sayın, 4 şeye dokunun, 3 ses dinleyin. Bu teknik zihni tekrar ana getirir.
Aile ortamınızın baskılayıcı olması ayrı bir zorluk. Burada tamamen değiştiremeyeceğiniz bir alan var. Bu yüzden odak noktanız küçük kişisel alanlar yaratmak olmalı. Örneğin kısa süreli dışarı çıkmak, kütüphane gibi bir ortam bulmak ya da evde belirli bir köşeyi sadece kendiniz için kullanmak.
İş konusu için şunu bilmeniz önemli: A101 gibi yerlerde sizden deneyim beklenmez. Çoğu kişi işi girdikten sonra öğrenir. Yani bilmediğiniz için geri çekilmeniz gerekmiyor. Zaten süreç size öğretilir.
Unutkanlık ve geçmişi hatırlayamama konusu da travma ile ilişkili olabilir. Zihin bazen zorlayıcı anıları bastırır. Kötü anılara tutunmaya çalışmanız anlaşılır ama bu sizi iyileştirmez, aksine yükü artırır. Hatırlamak zorunda değilsiniz, iyileşmek için yaşamak yeterlidir.
Son olarak en önemli nokta: Bu kadar çok katmanlı bir durumda tek başınıza mücadele etmek zorunda değilsiniz. Psikolojik destek burada çok önemli. Eğer önceki deneyimlerinizden fayda görmediyseniz, bu yöntemin size uygun olmamasından kaynaklanabilir. Travma odaklı çalışan bir uzmanla ilerlemek daha etkili olur.
Özetle size net bir yol çizeyim: Önce fiziksel eksikleri tedavi ettirin, sonra günlük 5 dakikalık küçük alışkanlıklar kurun, odak tekniklerini kullanın ve dış dünyayla küçük temaslar kurmaya başlayın. Büyük değişimler küçük ama düzenli adımlarla olur.
Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olur. Süreç ile sormak istediğiniz başka bir şey olursa cevaplamak için burada olacağım.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
