Psikoloji

Ders çalışmaya başlayamamak ve arkadaşlık ilişkileri

Gizli Kullanıcı23 Mayıs 2026 23:57

Merhaba 19 yaşındayım ve yks sınavına ikinci defa giricem 1 kez mezuna kaldım ve çok çalışmamıstım ikinci defa giricem ama ders çalışmaya bir türlü başlayamadım çalışmak istiyorum ama masa başına geçince her hangi bir dersle alakalı konu anlatım videosu açıyorum ama çok çabuk sıkılıyorum ve videoyu izleyemiyorum ve dikkatim dağılıyor sınavı bu sene kazanmam lazım ve psikolog olmak istiyorum bir türlü başlayamadım çok bir vaktim kalmadı kazanmak zorundayım odaklanma sorununu ve çok çabuk sıkılma durumunu nasıl yenebilirim. Arkadaşlık ilişkilerinde çok değer veren taraf ben oluyorum çok Sevgi gösteren taraf ben oluyorum ama karşı taraftan bu sevgiyi alamıyorum karşı taraf beni seviyorsa eğer bu sevgiyi hissettirmesini istiyorum, asosyal biriyim özgüven eksikliği yaşıyorum diyolog kuramıyorum aklıma konuşucak konu gelmiyor sohbet nasıl başlatılır bilmiyorum ve çok çekingen bir insanım tanışmak istediğim insanların yanına çekindiğim için gidemiyorum ve sohbet nasıl başlatılır bilmediğim için gidip tanışamıyorum bu yüzden kendimi çok yalnız hissediyorum konuşucak arkadaşım yok denicek kadar az 2 tane arkadaşım var ve bu arkadaşlarımın beni sevdiklerini zannetmiyorum bir arkadaşım mesajlara uzun süre bakmıyor diğer arkadaşım ise üniversiteye gidiyor ve sınavlara çalıştığını söylüyor bu yüzden bakamıyorum diyor ve bakıcam diyip bakmayı sürekli unutuyor bu dedikleri bence bir bahane yeni arkadaşlar edindi ve beni unuttu gibi hissediyorum ben yazmazsam hiç yazmaz bu 2 arkadaşım beni umursamıyorlar Rus sanal arkadaşım yogun bir hayatı olduğunu söylüyor ve işe gittiğini bu yüzden bakmadığını söylüyor ama bilerek bakmadığını düşünüyorum değer veren insan her türlü her koşul da yazardı değer verdiği insana, sevilmek istiyorum ilk başta kendimi sevmek istiyorum ama kendimden nefret ediyorum dış görünüşümü sevmiyorum kilom yüzünden dışarıya çıkamıyorum bu anlattığım durumları nasıl yenicem bilmiyorum ve son olarak şunu söylemek istiyorum anlattığım 2 yakın arkadaşımı hayatımdan çıkarmak istiyorum ama biriyle 5 yıl diğeriyle 4 yıl arkadaşlıgım var ama silemiyorum onları hayatımdan çıkaramıyorum çıkarırsam yalnız kalıcam konuşucak kimsem yok bu arkadaşlarımı silersem yalnızlıktan psikolojim bozulucak kendimi hiç iyi hissetmiyorum psikolojimi iyi hissetmiyorum yalnızlıktan kafayı yiyicem yakın arkadaşım dediğim 2 arkadaşımın yakın arkadaşı bile değilim onların gözünde, dostum diyebilicegim kimse yok dertleşicegim kimse yok. kendimi çok sevmek istiyorum kendimle barışık olmak istiyorum belki kendimi seversem kendime yeterim diye düşünüyorum ama nasıl kendimi severim bilmiyorum artık kafayı yemek üzereyim bu yalnızlık hissinden dolayı yardımcı olursanız çok sevinirim

Bu soru 12 Temmuz 2026 19:25 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,

Öncelikle sorunun cevabının sınavdan sonraya kalmasıyla ilgili özür dilemek isteriz. Umarım başarılı bir şekilde üstesinden gelebilmişsinizdir.

Anlattığın arkadaşlık ilişkileri; tek taraflı duygusal yatırımın olduğu, senin veren ama karşı tarafın sadece alan olduğu toksik bir yapıya benziyor.

Eğer arkadaşların mesajlarına bakmıyor, sürekli bahaneler üretiyor ve seni sadece kendi etrafında dönen bir iletişimde tutuyorsa, bu durum senin özsaygını ve ruhsal dengeni bozabilir.

Yalnız kalma korkusuyla sana zarar veren insanları hayatında tutmak, duygusal tükenmişliğe yol açar. Bir ilişki seni küçültüyor ve yıpratıyorsa, orada kalmak kimseye fayda sağlamaz; kendini korumak bencillik değil, bir sağlıktır.

"Şu anda müsait değilim" veya "Bu konuda konuşmak istemiyorum" gibi net cümlelerle sınırlarını çizmeye başlamalısın.

Asosyallik ve özgüven eksikliği yaşadığın için yeni insanlarla tanışmaktan çekinmen çok normaldir, ancak sohbet başlatmak geliştirilebilir bir beceridir.

Sohbet başlatmak için zekice cümlelere ihtiyacın yok; sıcak bir gülümsemeyle "Merhaba, günün nasıl geçiyor?" demek yeterlidir. İçinde bulunduğun ortak bir durumu yorumlamak (örneğin; "Bu kuyruk yavaş ilerliyor") buzları kırmak için güvenli bir yoldur.

Karşındakine açık uçlu sorular (ne, nasıl, neden ile başlayan) sorarak ve söylediklerini gerçekten dinleyerek sohbeti sürdürebilirsin.

Kendinden nefret etmen ve dış görünüşünden dolayı eve kapanman, psikolojik iyilik halini negatif etkiliyor. Bu noktada öz-şefkat kavramı senin için anahtar olabilir.

Kendine karşı eleştirel olmak yerine nazik davranmalı (öz-nezaket), mükemmel olmak zorunda olmadığını ve her insanın hata yapabileceğini kabul etmeli (ortak insanlık hissiyatı) ve acı veren duygularını dengeli bir şekilde fark etmelisin.

Öz-şefkat düzeyi yüksek olan bireyler bedenlerinden daha memnundur ve beden karşılaştırmalarının yarattığı olumsuz etkilerden daha az etkilenirler.

Öz-şefkat, hayatında gerekli olan değişiklikleri yapmak için seni içsel olarak motive eder. Dışarı çıkmak istememenin altında sosyal anksiyete yatıyor olabilir; eğer bu durum seni çok zorluyorsa bir uzmandan destek almayı düşünebilirsin.

Yaşadığın yoğun yalnızlık hissi ve kendini sevmeme durumu günlük işlevselliğini bu derece etkiliyorsa, bir klinik psikolog ile görüşmen sürecini hızlandırabilir.

Kendine sabır ve şefkat göstererek, küçük adımlarla sana iyi gelmeyen bağlardan uzaklaşarak yeni bir başlangıç yapabilirsin.


Sevgilerle




Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular