Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Merhaba Sevgili Seda,

Yazdıklarını büyük bir dikkatle okudum. Sözcüklerinin arkasında ne kadar yorgun, kafası karışmış ve duygusal olarak incinmiş biri olduğunu görebiliyorum. Seni en çok yoran şeyin ne olduğunu çok net ifade etmişsin: Anlaşılmamak. Sevdiğin bir insana duygularını anlatmaya, incinen yerlerini göstermeye, içindeki sıkıntıları paylaşmaya çalıştıkça, onun seni dinlemek yerine susturması, kendince yaptığı “iyileştirme” hamleleriyle konuyu kapatmaya çalışması seni daha da yalnızlaştırmış. Bu yalnızlık artık bir iç huzursuzluğa, bir kararsızlığa ve bir korkuya dönüşmüş. Çünkü sen, bu ilişkiyle hayatını birleştirip bir ömür geçirmek üzereyken içinde hâlâ büyük bir boşluk, güvende hissetmeme duygusu ve senin yerine karar verilmesine karşı bir isyan var.

Öncelikle şunu bilmeni isterim: Kendini ifade etme çaban asla “çok konuşmak” ya da “olayı büyütmek” değil. Bu, öz değeri olan, kendini tanıyan bir insanın sağlıklı bir ilişkide ihtiyacı olan iletişimi kurma çabasıdır. “İçimde bir şey eksik kalıyor” diyorsun. Aslında çok net bir içgörü bu. Çünkü bazı ilişkilerde karşı tarafın sevgisi olabilir ama anlayışı, duygusal zekâsı, empatisi, sorumluluğu eksik kalabilir. Bu da ilişkide sevgi olduğu halde seni tatmin etmez. Bu yüzden sen onun çiçek toplamasına, kıyafetine karışmamasına rağmen iç huzurunu bulamıyorsun. Çünkü seni sevmesini değil, seni anlamasını istiyorsun. Bu, çok temel bir fark.

Bahçeden çiçek toplamak güzel bir jest olabilir. Ama senin beklentin onun sana jest yapması değil. Senin beklentin, senin duygularını önemsemesi, kırgınlıklarını fark edip telafi etmek için sorumluluk alması, seni sadece eğlendirmekle değil, seni anlamakla da ilgilenmesi. Ama o kişi senin “ben hala huzurlu hissetmiyorum” sözünü kendi yetersizliği gibi algılayıp savunmaya geçiyor. “Yine mi aynı şeyi konuşacağız?”, “Ben sana zaten söyledim”, “Daha ne istiyorsun?” gibi cümlelerle konuyu kestirip atıyor. Bu durumda sen kendini daha da yalnız ve haksız hissetmeye başlıyorsun. Sanki çok fazla şey istiyormuşsun gibi. Ama hayır, senin istediğin çok temel bir şey: Saygı, güven ve birlikte karar alabilmek.

İlişkide en önemli şeylerden biri, iki kişinin eşit söz hakkına sahip olmasıdır. Senin hayatınla ilgili bir konuda “hayır, gitmiyorsun, konu kapanmıştır” denildiğinde, bu eşitlik ortadan kalkar. Hele bu karar iş yerinle ilgili bir sosyal etkinlikse ve sen bu etkinliğe katılmadığında mesleki anlamda mahcup olacaksan, bu karar senin hayatını doğrudan etkiler. O kişinin hiçbir mantıklı açıklama sunmadan sadece “istemiyorum” diyerek seni kısıtlaması, ilişkideki güç dengesinin çok sağlıksız olduğunu gösterir. Evlilik bu değil. Evlilik, kararların birlikte alındığı, “senin zorlandığın yerde ben nasıl destek olabilirim?” diye sorulan bir ortaklıktır.

“Yüzüğü çıkardı ve agresifleşti, sonra tekrar takmak istedi” diye anlatıyorsun. Bu davranışlar onun ne kadar istikrarsız ve kontrol odaklı bir yapıya sahip olduğunu gösteriyor. Bu tür kişiler ilişkide kendi otoritelerini sarsan bir durumla karşılaştıklarında önce sertleşir, sonra manipülatif bir geri dönüşle seni yeniden etki altına almaya çalışır. Sanki seni kaybetmekten korkuyor gibi görünür ama aslında seni kaybetmek değil, kontrolü kaybetmek korkusudur bu. Sen “tamam” dediğinde işler değişiyor çünkü onun istediği senin teslimiyetin. Ama sen kendi fikrini savunduğunda, onun “karım” anlayışına uymadığında seni cezalandırmak istiyor. Bu da sağlıklı bir sevgi değil, kontrolcü bir bağlanma şeklidir.

Bu noktada, senin duyguların bir yandan “hala seviyorum” derken diğer yandan “çok yalnızım, anlaşılmıyorum” diye haykırıyor. Bu çelişki çok yıpratıcı bir hal almış. Sevdiğin birinden uzaklaşmak, hele düğüne bu kadar kısa süre kalmışken çok korkutucu olabilir. Ama unutma, duygusal bağlılıkla sağlıklı ilişki aynı şey değildir. Onu sevmen, onun sana iyi geldiği anlamına gelmez. Sevgi varsa emek olur ama bu emek sadece sana aitse, sadece senin çabanla ilişki ayakta duruyorsa, bu sevgi değil; yorucu bir bağımlılık döngüsü haline gelmiş olabilir. Bunu sen tek başına taşıyamazsın.

Artık kendine şu soruyu sorman gerekiyor: “Ben bu ilişkiye kendimi daha da kaybederek mi devam edeceğim, yoksa duygusal olarak güçlenip kendi yolumu mu bulacağım?” Evlilik bir dönüşüm değil, bir tamamlayıcı adımdır. Sen onunla evlenince değişmesini bekliyorsan, bu büyük bir yanılgıdır. Çünkü evlilik, var olan dinamikleri büyütür. Şu an sana “çalışma”, “gitme”, “benim dediğim olur” diyen biri, evlilikten sonra daha esnek değil, daha kuralcı ve kontrolcü olabilir. Sen bu ilişkiyi yürütmek için her seferinde “acaba ben mi yanlışım?” diye düşünürken kendi sınırlarını, kimliğini ve en önemlisi öz saygını kaybedebilirsin.

Seni çok etkileyen bir başka şey de, yaşanan tüm bu çatışmalara rağmen tek bir kez bile açık ve net bir özür duymamış olman. Birçok kadın gibi sen de belki onun davranışlarını “yapısı böyle”, “duygularını gösteremiyor” gibi gerekçelerle tolere etmeye çalışmışsın. Ama unutma, özür dilemek bir kişilik özelliği değil, bir sorumluluk göstergesidir. Bir insan sana bağırdıysa, hakaret ettiyse, elindeki yüzüğü öfkeyle çıkardıysa ve seni duygusal olarak kırdıysa, özür dilemesi gerekir. Aksi halde bu davranışlar normalleşir. Senin kırgınlığın da bu yüzden geçmiyor. Çünkü yaraların sarılmıyor, sadece üzeri örtülüyor.

Sevgili Seda, sen şu anda çok önemli bir eşiğe gelmişsin. Bu ilişkiyi devam ettirip ettirmeme kararı senin.

Kendinle baş başa kalacağın sessiz bir zaman yaratabilirsin. Kimsenin fikrine ihtiyaç duymadan, sadece senin hislerinle baş başa kalacağın bir gün olsun. O gün kendine şunu sor: “Ben bu ilişki içinde özgür müyüm, huzurlu muyum, değerli hissediyor muyum?”

Bir ilişkide en çok neye ihtiyaç duyduğunu düşünebilirsin. Güven mi, empati mi, iletişim mi, destek mi? Bu ihtiyaçlarının hangisini gerçekten karşılayabiliyor bu kişi?

Bu kişinin davranışlarının evlilik sonrası daha da artabileceğini göz önünde bulundur. Evlilik bazen sorunları çözmez, daha görünür hale getirir.

Gerekirse profesyonel destek alabilirsin. Bu süreçte bireysel danışmanlık alman, duygu ve düşüncelerini daha netleştirmeni ve bu duygusal girdaptan çıkmanı kolaylaştırabilir.

Unutma, sen kimsenin kararlarına teslim olmak için değil, eşit ve huzurlu bir hayat yaşamak için varsın.

Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğin farklı bir konu veya aklına takılanları yeni bir soru oluşturarak iletebilirsin.

Sevgiler,

Psikolog Betül Canbel