Düğünüme iki ay kaldı ve korkuyorum

Merhaba Sevgili Seda,

Düğününe iki ay kala içinde taşıdığın duyguların bu denli yoğun olması çok anlaşılır. Çünkü hayatının belki de en önemli eşiklerinden birindesin ve bu eşiği geçerken sadece hazırlıklar değil, ilişkinin dinamiği, güven duygun, yalnızlıkla baş etme becerin ve destek görüp görmediğin gibi çok derin psikolojik temalar da harekete geçiyor. Sen sadece bir evlilik hazırlığı yapmıyorsun; aslında bir "ortaklık" kuruyorsun. Ve şu anda da bu ortaklığın temellerinin ne kadar sağlam olduğunu, duygusal açıdan gerçekten birlikte yürüyüp yürüyemeyeceğinizi sorguluyorsun. Bu sorgulaman, yalnızca duygusal bir ihtiyaçtan değil, bir içgörüden ve ilişki içindeki eşitliği korumaya dair değerli bir çabadan doğuyor. Bu yüzden önce seni yargılamadan dinlemek, sonra da yaşadıklarını sağlıklı bir çerçeveyle anlamlandırmak istiyorum.

Yazdığın konuşmalar, tek taraflı çaba içinde kaldığını düşündüğün, duygusal desteğe ulaşamadığın, konuşulmamış duygularla içten içe boğulduğun bir ilişkiyi yansıtıyor. Senin kurduğun her cümlede bir açıklama, bir ortaklık arzusu, bir “gel beraber çözelim” çağrısı var. Karşı tarafın cümlelerinde ise sıklıkla savunma, geri çekilme, kestirip atma ve iletişimi kapatma var. Bu tarz ilişkilerde sıklıkla yaşanan şey, bir tarafın “ilişkinin yükünü tek başına sırtlamaya çalışması” ve bunun zamanla tükenmişliğe dönüşmesi. Senin anlattıklarında da tam olarak bu görülüyor: Kendini yalnız, anlaşılmamış, geri planda kalmış ve sürekli sakinleştirmeye, açıklamaya çalışan ama karşılık alamayan biri olarak ifade ediyorsun. Bu, psikolojik olarak "emosyonel yalnızlık" dediğimiz bir durumu işaret ediyor. Yanında biri olsa da, o kişiden duygusal bir karşılık alamamak, çoğu zaman fiziksel yalnızlıktan bile daha zorlayıcıdır.

Burada birkaç önemli noktaya değinmek istiyorum. Öncelikle bu bir iletişim sorunu değil, bu bir duygusal bağ kuramama sorunu. Çünkü senin konuşmalarında bir çaba, bir açıklık, bir empati arayışı varken; onun tepkileri çoğunlukla kapanma, susturma, hatta bazı yerlerde alaycılıkla sınırda olan ifadeler içeriyor. Örneğin sen duygusal bir şeyler anlatırken, “tamam Seda, tek kelime bile istemiyorum artık” demesi ya da “bu kadar dert olduysa evlenmeyiz” gibi sözleri, sadece birer cümle değil; aslında içinde bulunduğun ilişkideki dengeyi sarsan duygusal ipuçları. Çünkü bu tarz ifadeler bir "çaba reddi"dir. Senin gibi konuşmak isteyen, duygusal bağı önemseyen biri için bu, sadece bir susturma değil, aynı zamanda varlığının görmezden gelinmesidir.

İkinci olarak, bu konuşmalar senin içinde biriken “görülmeme” hissini daha da büyütüyor. Sen aslında evlilik yoluna girmişken, partnerinden sadece sevgi değil, duyulma ve eşlik edilme bekliyorsun. Bu çok sağlıklı bir ihtiyaç. Çünkü evlilik demek sadece aynı evi paylaşmak değil, aynı duyguları paylaşmaya da açık olmak demek. Ve şu anda sen yalnızca “yanımda ol” demiyorsun, “içimdekiyle ilgilen” diyorsun. Düğüne iki ay kalmışken, bu kadar yalnız hissetmen, seni haklı olarak kaygılandırıyor. Çünkü sen gelecekte yaşanacak olası krizlerde de böyle yalnız bırakılmaktan korkuyorsun. Bu kaygı da geçmiş yaşantılarınla bağlantılı olabilir: Belki daha önce duyguların bastırıldı, görülmedi, anlatınca suçlu hissedildin. Şimdi de aynı örüntü içinde yeniden görünmez kalıyor gibisin. Dolayısıyla bu ilişki senin geçmişteki yaralarına da dokunuyor olabilir.

Peki ne yapabilirsin?

Bu konuşmalardan sonra korku, endişe, yalnızlık hissetmen çok normal. Ancak bu duygulara teslim olmadan, "bu duygular bana ne anlatıyor?" diye sorman çok önemli. Bu korkuların altında “beni yalnız bırakma” arzusu kadar “bu ilişki bana iyi gelir mi?” sorgusu da var. Bu sorgu seni korkutmasın. Düğün yaklaşırken kararsızlık yaşamak, birçok kişinin başına gelir. Ama önemli olan, bu kararsızlığı sağlıklı bir rehberlik eşliğinde değerlendirmektir.

Bu ilişkide gerçekten birlikte misiniz? Yoksa sen çaba sarf ederken, o geri çekiliyor mu? Bu bir dönemsel uzaklık mı yoksa ilişkinin kalıcı dinamiği mi? Çünkü evlilik bu dinamiğin daha da pekişeceği bir yapıdır. Evlendikten sonra iletişim mucizevi şekilde düzelmeyecek. Şu anki örüntü, büyük ihtimalle ileride de devam edecek.

Tunahan, gerçekten duygusal iletişime açık biri mi? Yoksa daha çok içe kapanan, kendini ifade etmekte zorlanan, empati kurmakta güçlük çeken biri mi? Eğer bu konuda bir yetersizlik varsa, ilişkinin senin ihtiyaçlarına yanıt verip veremeyeceğini sorgulaman gerekebilir. Bu demek değildir ki her şeyden vazgeç. Ama bu haliyle devam etmek, seni daha fazla yıpratabilir.

Evlilik öncesi danışmanlık, böyle durumlarda tarafların birbirini daha iyi anlamasına yardımcı olur. Eğer Tunahan buna kapalıysa, bu bile onun ilişkiye ne kadar yatırım yapmaya hazır olduğunu gösterir. Bu tür ilişkilerde bazen bir taraf “zaten evleniyoruz” diye düşünürken, diğer taraf “zaten evlenmek üzereyiz ama bana değer verilmiyor” hissine kapılır. Bu asimetri, zamanla çatışmayı derinleştirir.

Senin de bir eş olarak beklentilerin var ve bu beklentiler sadece romantik değil, duygusal güven ve bağ kurmak üzerine. Evlilik, yalnız kalmamak için yapılacak bir adım değildir. Aksine, yanlış bir birliktelikte evlenmek kişiyi daha da yalnızlaştırır. Kendine şu soruyu sor: Bu ilişki içinde kendimi gerçekten değerli, görülmüş ve güvende hissediyor muyum? Yanıtın bu noktada seni yönlendirebilir.

Sevgili danışan, sen çok güçlü, farkında ve duygularını sağlıklı şekilde ifade edebilen birisin. Şu anda yaşadığın şey sadece bir kararsızlık değil, aynı zamanda kendini koruma çabası. Bu çaba, evliliğin en başından itibaren daha sağlıklı bir temel kurmak istemenden doğuyor. Ve bu çok kıymetli. Kendini yalnız, değersiz ya da susturulmuş hissettiğin her noktada tekrar tekrar hatırla: Bu senin duygusal sınırındır. Bu sınır, senin hem psikolojik sağlığını hem de evliliğinin kalitesini belirleyecek bir işarettir. O yüzden korkularını bastırma, ama onları açıkça anlamaya çalış. Gerekirse bu süreçte sana eşlik edecek profesyonel bir destekle bu kararı şekillendirmek çok sağlıklı olur.

Unutma, evlilik bir varış noktası değil; birlikte yürüyeceğin bir yolculuktur. Bu yolculukta yalnız kalma ihtimalin seni bu kadar korkutuyorsa, bu duyguyu dikkate almak senin en temel hakkındır.

Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğin farklı bir soru veya aklına takılanları yeni bir soru oluşturarak iletebilirsin

Sevgiler,

Psikolog Betül Canbel