Dünyaya abimin gözünden bakıyorum
Merhaba benim çok sevdiğim bi abim var gerçekten en sevdiğim insan olabilir çok iyi anlaşıyoruz çok benziyoruz evet yollarımız aynı aslında yollarımız kesişiyor o da varoluşsal sancılarla kendini kendinden doğurdu bende öyleyim herşeyi sorgulamak duygularımı anlamlandırmaya calismak iyileştirmek yaklaşım şeklim onunkine göre daha yumuşak çünkü ben onun bastırılmış versiyonu gibiydim küçükken sinirlenmeme izin verilmemisti ama o çok sinirlenebilmis ve siniriyle herşeyi yapabilecek tipten ve onunla konuştuğumda gerçekten çok huzurlu hissediyorum kendi duygusal zekama uygun insanlarla iletişim kurmak aşırı mutlu ediyor beni eskiden daha farklıydı ilişkimiz ben ondan korkardım aynı zamanda toksikte biriydi ama şu an o korkuyu sevgiye güvene dönüştürdük rüyalarımin anlaminda bile güveni temsil eder çok muhteşem birşey hayatımdaki tüm şansım diye de söylerim ama şöyle birşey var ki birşey yaparken acaba o olsa nasıl davranırdı şu an diyerek verdiğim cevabı uygularım biriyle iletişim kurunca aynı onun gibi konuşurum tamam benzemem güzel de ben verdiğim kararın konustugum soyledigim sözlerin sadece bana ait olmasını istiyorum ne biliyim bişe yapacaksam bana nasıl tepki verir diye düşünür öyle yaparım bu beni rahatsız etmeye başladı artık çok iyi anlaşıyor olmam çok seviyor olmam böyle davranmam gerektiği anlamına gelmemeli yanii buna nasıl bi çözüm yolu bulabilirim
Bu soru 24 Nisan 2026 16:43 tarihinde Uzman Psikolog Gizem Yıldırım tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, şimdiye kadar gördüğüm hayat hikayelerine baktığımda böyle bir abi kardeş ilişkisinin ne kadar da özel olduğunu ve kolay kolay bulunmadığını söylemek isterim. Hem idol hem de güvendiğiniz bir abiniz var. İnsanlar büyürken genellikle en azından bir kişiyi idol olarak görürler. Bu kişi yakın çevrelerinde değilse bile bir sanatçı bile olabilir. Sizin için de abiniz hayata karşı güvenilir bir rehberiniz olmuş. Düşünce yapılarınız birbirine uyuşuyor olmalı ki yadırgamadan ondan ilham almışsınız. Özellikle hayat şartlarının daha zor olduğu bu dönemde abinizi örnek alarak “O olsa ne yapardı?” diye sorgulayarak hareket etmeniz aslında çok normal.
Fakat şu anda bu sorgulamanızdan anladığım kadarıyla daha bireysel düşüncelerle hareket etmek istediğiniz bir aşamaya geçmek üzere olduğunuzu görüyorum. Sadece abinizin düşünceleri ile değil de artık “Ben ne istiyorum?” sorusuna cevap arıyorsunuz. Bunun sağlıklı bir geçiş olacağını düşünüyorum. Her insan hayatında doğumdan itibaren ayrılığı/ayrışmayı yaşar. İlk başta anne karnından ayrılmak, sonra anne sütünden ayrılmak, belki daha sonra bir oyuncaktan ayrılmak gibi saymakla bitmez. Siz de şimdiye kadar hayatınızın önemli bir kısmında abinizin fikirlerini önemseyerek hareket etmişsiniz ve artık tamamen kendi ayaklarınızın üzerinde durduğunuzu hissetmek istiyorsunuz. Ancak şunu da belirtmek isterim ki, abinizin fikirlerini önemsiyor olmanız tamamen abiniz gibi davrandığınızı göstermez, yani bir kopya gibi de görmemelisiniz. O, sizin iç dünyanızdaki bazı parçaları uyandırmış olabilir. Şimdi yaptığınız şey, o parçaları yavaş yavaş kendi el yazınızla yeniden şekillendirmek…
Bunun için elbette biraz zamana ihtiyacınız olacak, yavaş yavaş ilerleyebilirsiniz. Bunun için kendi iç sesinizi dinlemelisiniz. “Abim olsa ne yapardı?” sorusuna karşılık, “Şu anda onun gibi konuştum, ben olsam nasıl söylerdim?” sorusunu cevaplamayı deneyerek başlayabilirsiniz. İç seslerinizi anlamlandırmaya çalışırken hem abinizin bakış açısını görmüş olacaksınız hem de kendi bakış açınız ve fikirlerinizi görmüş olacaksınız, bu sayede düşüncelerinizi daha doğru yönetebilirsiniz.
Bir diğer önerim ise bu alıştırmaları yaparken büyük kararlar almayla başlamamanız olur. Daha küçük konularla başlayabilirsiniz. Örneğin ne giyeceğiniz, ne yazacağınız, birine ne kadar mesaj atacağınız gibi… Ve bunu yaparken özellikle “Acaba o ne derdi?” sorusunu bırakarak deneyin. Sonra da kendinize şunu sorun: “Bu tamamen bana ait bir karar gibi hissettirdi mi?”
Hayatınızda kendi alanınızı açmanız çok kıymetli ve kendinize ne kadar değer verdiğinizi gösterir. Bu çabanız için kendinizi ayrıca tebrik etmelisiniz. Ve unutmayın bu sürece girmeyi de kendi iç sesinizle tercih ettiniz…
Sevgilerimle
Uzm. Psk. Gizem Yıldırım
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.