Durumum hakkındaki düşünceniz nedir ve depresyon böyle bir duruma sebep olabilir mi?

Merhaba hocam, 29 yaşında bir erkeğim. Çocukluğumdan beri hep asosyal oldum. Ama insanlarla sohbet etmek beni rahatsız etmedi hiç. Çocukluğumdan beri duygusal empati becerim de hep kısıtlı oldu. Ama insanlara duygusal bağ hissedebiliyordum. Kendimle ilgili olaylar bende sevinç ve üzüntü uyandırabiliyordu. 26 yaşımdan itibaren annem dahil hiç kimseye duygusal bağ hissedemedim. 27 yaşımdan itibaren karşı tarafın gülümsemesi durumunda o yüzündeki pozitif duygu bana geçip ben de gülümseme isteği uyandırmadı hiç. Karşı tarafın anlattığı hiçbirşey bende gülümseme tepkisi uyandırmıyor. Ayrıca 27 yaşımdan beri hiç sevinç hissetmedim. psikotik bir nöbet de geçirmedim. Kendimde şizoid kişilik olup olamayacağına dair Masterson Ekolüne göre değerlendirme yapan bir uzman psikologla 2 seans görüşme yaptık. Kendisi bende çocukluğumdan beri hafif şizoid yapı olduğunu ve üniversitede ve sonrasında yaşamış olduğum bazı üzücü olayların, özgüven kaybı ve umutsuzluk gibi tekrarlayan olayların depresyona neden olduğunu, depresyonun da bende bulunan şizoid yapının üzerine duygusal küntlük getirerek sevinç,üzüntü ve duygusal bağ hissetmemi engellediğini söyledi. Benim durumumda bende bulunan şizoid yapı ve depresyonun birbiriyle bağlantılı olduğunu da söyledi. Ama kendimi keyifsiz hissetmiyorum, anhedoni de yok. Bende keyifsizlik ve anhedoni yok ama duygusal bağ, sevinç ve üzüntü hiç hissedememe var, hem de 2 yıldır. Bu şartlar altında duygu hissetme yetimi kaybetmiş olmama depresyonun sebep olması mümkün mü?