Duygumdan nasıl emin olurum

İrem hanım tekrar merhaba☺️size yazdığım o an duygularım o kadar yoğundu ki içimden geçeni bianda söylemek için öyle yazdım,yani ben belkide kendimi dinlemeyi bilmiyorum çünkü daha önce böyle bişey hiç yapmadım ama ben yıllardır partnerimi çok severken onu çok yakışıklı görürken onunla herşeyi paylaşmak isterken neden şimdi böyleyim onu anlamaya çalışıyorum.Şuanda hissettiğim o görmek istemiyorum bana yakışıklı gelmiyo durumlar dediğiniz gibi daha önce de farklı zamanlarda yaşadım ama bir gün iki gün sonra düzeldi yada ben düzeldiğini sandım bilinçaltımda hepsi toplandı,bu his kalıcı mı yoksa geçici mi bende bilmiyorum bazen özlüyorum dediğim gibi bazende konuşurken of diyip bırakıyorum kenara belkide yüz yüze gelip görüşemediğimiz için o ne düşünüyo bilmiyorum ve ona göre duygularımı yansıtamıyorum.İlişkiden uzaklaştığımda eskiden pişmanlık duyardım ama şuan 1 aydır bişey duymuyorum çünkü o koşsun peşimden istiyorum o da olmadı tabiki ve bu uzaklaşma kesinlikle zamana yayılan bir hissin sonucu oluştu çünkü uzun yıllar bi ilişkimiz var başları zaten hiç iç açıcı değil ben onun sanki hayranıymışım gibi yaşadım o bana ilgi bile duymuyordu kadın olarak bile görmedi ben hem cinslerimden bile nefret edicek duruma geldim onun yüzünden hiç şey diyemedim ben böyleyim kabul edersen et etmezsen etme sanki onun beni sevmesini inat haline getirdim görüceksin bende öyle olucam dedim ve böyle yaşadım ama çok zordu sanki onu kaybedince hayatımı kaybedicek gibiydim ama şuanda o beni kaybetmekten korkuyor mu bilmiyorum bundan 1 ay önce ben korkuyordum ama şuan sanki herkes kendi hayatına baksa daha iyi gibi geliyor bu kadar zorluk yaşadıktan sonra şuanda böyle duygularımın olması normal sanırım ama o zaman gerçekten toydum şuanki neslihan değildim şuan öyle bişey olsa hemen tavrımı belli ederdim ve sanırım o zaman da duygusal bi açlık çekiyordum babamdan görmediğim sevgiyi ondan almak istedim ama ne kadar yerini doldurabilir ki kendimi kandırdım belkide evet sevdi yalan söyleyemem değerde verdi herşeyi yapmaya çalıştı benim için ama ben şuanda bu durumdayım bilmiyorum.Onunla birlikteyken eskiden çok konforlu hissediyordum ne istesem alırdı nereye istesem giderdik mutluydum huzurluydum ve eve gelmek hiç istemezdim beni eve kadar bırakırdı nereye gitmiş olursak olalım arabada ağlardım yine gel diye ben böyle bi insandım ve şuan çok başkayım.Bu illişkide ilk önce anlaşılmak istiyorum evet belki bi erkek için zor ama ben demeden yada beni yormadan anlayabilsin beni sadık olsun,sevsin hatta benim onu sevdiğimden daha çok sevsin isterim çünkü o zaman bütün kontrolü ona vermiş gibi hissediyorum beni yönlendiriyor gibi birde sanırım İrem hanım ben herşeyden çok etkileniyorum bi söyleşi bir röportaj bi söz sosyal medyada gördüğüm onu hemen kendime bi yok olarak belirliyorum onun üzerinden partnerime tavrımı gösteriyorum yada sorular soruyorum böyle kötü bir huyum var,yaklaşık belkide 5-6 aydır özel hissedemiyorum sanki 1 yıllık evliymişiz gibi bi his var sevgili aylarında olan o ilgi yok gibi ben hep beklemek zorundaymışım gibi çünkü sonucunda bi konuşma bile olmuyor aramızda partnerimden kaynaklı 1 ay belkide daha fazla görüşemediğimiz zamanlar oldu bana eskiden bu durumlarda çiçek alır pasta alır süpriz yapardı şimdi ben tekrar ister istemez bekliyorum böyle şeyler ama olmuyo eskiden bianda çantasından kolye çıkartıp boynuma takardı hediye alırdı hepsi kayboldu.Evet ilişkide kendimi kaybediyorum doğru çünkü gözüm kör oluyor bişey duymuyorum ve görmüyorum öncesinde yapmak istediğim işler oluyordu yani yalan yok bana hep evde durma çalış dedi psikolojim için ama ben çalışmadım,kalbim beni her yere görüyor İrem hanımda ben gitmiyorum :) şöyle kötü bi huyumda var eğer beni bırakırsa diyorum sanki hemen bi ilişkiye başlamak zorundaymışım gibi bende şununla ilişkiye başlarım diyorum bu çok kötü bişey ama diyorum bilmiyorum.