Duygumdan nasıl emin olurum?

Merhaba Sevgili Danışan,

Öncelikle içtenliğinizi, duygularınızı tüm çıplaklığıyla ifade etmenizi takdir ediyorum. Bir duyguyu anlamak, tanımlamak ve hakkında konuşabilmek çoğu zaman zannedildiğinden çok daha zordur. Ve siz bu sorunuzda sadece bir ilişkide yaşadığınız hayal kırıklıklarını değil; aynı zamanda kendi değer anlayışınızı, beklentilerinizi ve bu ilişkinin içinde kendinizi nasıl yalnız hissettiğinizi büyük bir açıklıkla dile getirmişsiniz. Bu yüzden, bu kadar karışık duygular içinde kalbinizin sesini duymaya çalışmanızı gerçekten çok kıymetli buluyorum.

Duygulardan emin olma süreci aslında bir yolculuk gibidir. Bu yolculukta bazen emin olduğunuzu düşündüğünüz bir duygudan bile uzaklaştığınızı hissedebilirsiniz. Çünkü duygular da insanlar gibi canlıdır. Onlar da zamanla değişir, dönüşür, yoğunluğunu kaybedebilir veya yeniden filizlenebilir. Önemli olan, bu değişimlere karşı duyarlı olabilmek ve kendinize dürüstçe “Ben şu an ne hissediyorum?” sorusunu sorabilmektir. İşte siz bunu yapıyorsunuz. Ve bu çok değerli bir şey. Çünkü bu soru, sizin kendinizle olan bağınızı güçlendirir.

Sorunuzda bahsettiğiniz gibi, bir zamanlar partnerinize karşı büyük bir hayranlık duymuşsunuz. Onu kaybetmemek için savaşmışsınız. Bu tür güçlü duygular genellikle ilişki başlarında daha yoğundur ve kişi âdeta partnerini idealize eder. Onu gözünde büyütür, kusurlarını görmezden gelir. Fakat zamanla hayatın gerçekleri, sorumluluklar, hayal kırıklıkları, ilgisizlikler ve tekrar eden davranışlar bu idealize edilmiş imajı çatlatır. Ve insan kendine şu soruyu sormaya başlar: “Ben gerçekten onu mu seviyorum, yoksa bir zamanlar sevdiğim halini mi özlüyorum?”

İlişkinizde yatırımın tek taraflı olduğunu hissetmeniz, kendinizi yalnız ve değersiz hissetmenize neden olmuş olabilir. Çünkü duygusal yakınlık, sadece birlikte zaman geçirmekle değil; aynı zamanda karşılıklı olarak çaba göstermekle, ilişkiyi canlı tutmak için adımlar atmakla güçlenir. Bir partnerin sadece sevgisini söylemesi yetmez; bu sevgiyi davranışlarıyla, ilgisiyle, özeniyle hissettirmesi gerekir. Siz çiçeği, bilekliği ya da hediyeyi değil; o hediyelerin arkasındaki “seni düşündüm” mesajını özlüyorsunuz. Asıl ihtiyaç duyduğunuz şey sevgi değil; hissedilen, görülen, değer verilen biri olmak.

Duygularınızın değişmeye başladığını fark etmişsiniz. Eskisi gibi onu çekici bulmadığınızı, onunla buluşma fikrinin bile artık sizde bir heyecan yaratmadığını söylüyorsunuz. Bu, duygusal olarak ondan uzaklaştığınızı gösteriyor olabilir. Bu uzaklaşma bazen geçici olabilir; ancak sıklıkla bu tür duygular, uzun süre görmezden gelinen ihtiyaçların karşılanmamasından kaynaklanır. Bir ilişkide karşılıklı olarak duygular beslenmediğinde, zamanla bu duygular körelmeye başlayabilir. Bir zamanlar sıkı sıkıya tutunduğunuz ilişki bile artık sizi yoruyor, tüketiyor gibi hissettirebilir.

Bir diğer önemli konu da kıyaslama duygusu. Yazınızda “milletin odaları çiçekçi gibi” diyerek başka ilişkilerle kendinizi karşılaştırdığınızı belirtmişsiniz. Bu tür kıyaslamalar bir yandan gerçekçi olmayabilir; çünkü dışarıdan mükemmel görünen ilişkiler de kendi içinde zorluklar yaşar. Ancak diğer yandan, bu kıyaslamaların sizde tetiklediği asıl şey: içsel yoksunluk hissidir. Başkalarının aldığı çiçek ya da gösterdiği jest aslında sizdeki “ben neden değerli hissedemiyorum?” sorusunu harekete geçiriyor olabilir. Bu da sizin ilişkinizdeki eksiklikleri daha da görünür hale getiriyor.

Partnerinizin “her şeyin ucuzu, masrafsızı” anlayışında olması sizin değer anlayışınızla çelişiyor gibi görünüyor. Siz daha kalıcı, daha kaliteli olanı tercih ediyorsunuz. Sadece eşya anlamında değil, ilişki içinde de daha kaliteli bağlar, daha güçlü duygusal yatırımlar arıyorsunuz. Bu çok doğal. İhtiyaçlarınızı dile getirmekten çekinmemeniz gerekir. Çünkü bu sizin şımarıklığınız değil; bu, sizin değer gördüğünüzü hissetmek istemeniz. Bu yüzden “artık istemekten çekinmek istemiyorum” sözünüzü çok önemsiyorum. Bu, sizin artık kendi iç sesinizi bastırmak istemediğinizin bir işareti.

“Duygusal kırılma” dediğimiz şey de tam olarak burada başlıyor aslında. Partnerinizin sizi duymaması, görmemesi ya da duygusal anlamda size karşılık vermemesi, içinizde bir yerin kırılmasına neden oluyor. Bu kırılma sessizdir. Birden olmaz. Zamanla, azar azar olur. Ve bir gün dönüp bakarsınız ki, artık o eski heyecan kalmamış, o eski mücadele isteği tükenmiş. Bu kırılmanın adı bazen hayal kırıklığı, bazen duygusal ihmal, bazen sadece yorgunluktur.

Sevgili danışan, duygularınızın karışık olması, sizin kararsız ya da duygusal olarak zayıf biri olduğunuzu göstermez. Tam tersine, yaşadığınız şeyi çözümlemeye çalışan, kendi iç dünyasını anlamaya çalışan biri olduğunuzu gösterir. Lütfen kendinize bu süreçte nazik olun. Kendi duygularınıza karşı sabırlı olun. Çünkü bu gibi sorgulamalar, hayatın en dönüştürücü anlarıdır. İnsan ya sevginin büyüyüp derinleştiğini keşfeder ya da artık kendi yolunu çizme zamanının geldiğini.

İsterseniz, bu süreci daha iyi anlamanız için şu egzersizi öneririm:

Bir hafta boyunca her akşam kendinize şu üç soruyu yazın:

1. Bugün partnerimi düşündüğümde içimde ne hissettim?

2. Bugün onunla hiç bağlantı kurabildik mi?

3. Bugün kendimi değerli, sevilen biri gibi hissettim mi?

Bir hafta sonra bu cevaplara topluca bakın. Size ne söylüyorlar? Hangi duygular sürekli tekrar ediyor? Hangi duygular zamanla artıyor veya azalıyor?

Unutmayın, duygudan emin olmak demek sadece “evet seviyorum” ya da “hayır artık sevmiyorum” gibi net cevaplara ulaşmak değildir. Bazen emin olamamak da, zaten cevabın kendisidir. Bazen iç sesiniz fısıldar: “Artık bir şeyler değişti.” Siz o sesi duydunuz. Şimdi o sesi bastırmak yerine onunla kalabilir, yavaş yavaş adımlar atabilirsiniz.

Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğiniz farklı bir soru veya aklınıza takılanları sorabilirsiniz.

Sevgiler,

Psikolog Betül Canbel