Duygumdan nasıl emin olurum?

Merhaba Sevgili Danışan,

Yazdıklarınızı büyük bir dikkat ve özenle okudum. Öncelikle, sizin bu kadar açık ve içten bir şekilde yaşadıklarınızı, duygularınızı ve çelişkilerinizi paylaşmanız çok kıymetli. Bu tür duygusal karışıklıklar yaşarken bir uzmana yazma cesaretiniz bile, kendinize ne kadar değer vermeye başladığınızın bir göstergesi. Kendiniz için bir şeyler yapma isteğiniz, bu ilişkiyle ilgili hislerinizi anlamaya ve çözüm aramaya çalışmanız oldukça anlamlı. Şimdi birlikte bu ilişkide neler olup bittiğine, sizin bu ilişkinin neresinde olduğunuza ve iç sesinize nasıl yaklaşmanız gerektiğine birlikte bakmaya çalışalım.

İlk olarak, ilişkilerde yaşanan duygu karmaşasının son derece insani ve anlaşılabilir olduğunu vurgulamak isterim. Beş yıldır süren bir ilişkiden söz ediyorsunuz. Bu kadar uzun bir süre boyunca biriyle bağ kurmak, birlikte alışkanlıklar geliştirmek, hayatı paylaşmak derin bir bağ oluşturur. Bu nedenle, bir kopuş yaşamak ya da o kişiden uzaklaştığını fark etmek çoğu zaman sadece duygusal değil, zihinsel ve bedensel olarak da bir çatışma yaratır. Partneriniz size karşı yakınlık göstermeye devam ediyor, fiziksel temasla sevgisini ifade etmeye çalışıyor. Ancak sizin bedeniniz ve duygularınız buna artık aynı şekilde yanıt vermiyor. Bu, sadece geçici bir duygusal iniş mi, yoksa ilişkinin artık size iyi gelmediğine dair bir sinyal mi, birlikte anlamaya çalışalım.

Sizin ifadenizle “içinizden hiç gelmemesi”, “elinizin gitmemesi”, “soğuma hissetmeniz” gibi duygular, oldukça önemlidir. İnsan bedeni, özellikle duygusal olarak doyurulmadığında ya da ilişki artık güvenli bir alan sunmadığında, kendini geri çeker. Siz, partnerinizle fiziksel olarak yakınlaştığınızda dahi kendinizi rahat hissedemiyor, hatta ilişkiyi bitirmeyi bile aklınızdan geçiriyorsunuz. Bu çok güçlü bir işarettir. Duygularınızdan emin olmak istiyorsanız, bu fiziksel ve duygusal tepkileriniz bedeninizin size verdiği ipuçlarıdır. Kalbiniz ne derse desin, bedeninizin bu kadar güçlü sinyaller verdiği bir noktada, gözlerinizi iç sesinize çevirmek oldukça önemlidir.

Bahsettiğiniz bir başka konu da partnerinizin sizi hâlâ sevdiğini söylemesi, size yaklaşması ama sizin içinizde bir şeylerin eksik kalması. Bu noktada şu soruyu sormak yerinde olur: Sevildiğinizi duymak mı, yoksa gerçekten o sevgiyi hissetmek mi sizi tatmin ediyor? Partneriniz sevdiğini söyleyebilir, özlediğini dile getirebilir ama siz bunu gerçekten hissedemiyorsanız, burada önemli bir duygusal kopukluk var demektir. Hislerinizi bastırarak ya da kendinizi zorlayarak bu kopukluğu telafi etmeniz mümkün değildir. Gerçekten sevildiğimizi, değer gördüğümüzü hissetmek, sözlerden çok tutumlarla, davranışlarla, karşılıklı duyarlılıkla olur.

İlişkideki yalnızlık hissiniz de oldukça dikkat çekici. Beş yıllık bir ilişkide, birlikte nice şeyler paylaşmışken, kendinizi “yalnız” hissettiğinizi söylemeniz, ilişkinin duygusal bağlamda artık sizi desteklemediğini gösterebilir. Belki de bu ilişkide en çok ihtiyaç duyduğunuz şey anlaşılmak, görülmek ve duygularınızın ciddiye alınmasıydı. Ancak bunun yerine, partneriniz sorumlulukları nedeniyle size zaman ayıramadığını söylüyor, sizi anlamaktan çok sizi “eski halinize döndürmeye” çalışıyor. Bu tutum, sizi olduğu gibi kabul etmekten çok, sizi tekrar kendi isteğine göre şekillendirmek anlamına gelir. Oysa gerçek sevgi, karşımızdakinin değişmesini beklemek değil, onun mevcut haliyle var olmasına alan tanımaktır.

Cinsellikle ilgili olarak da çok önemli ve cesurca bir paylaşımda bulunmuşsunuz. “Ben cinsel anlamda aktif biri değilim, olsa da olur, olmasa da” demeniz, kendi doğanızı fark ettiğinizi gösteriyor. Bu çok değerli bir farkındalık. Ancak partnerinizin bu konuda sizinle aynı noktada olmaması ve bu farklılığı “sevgiyle iyileşebilir” gibi bir düşünceyle ele alması, sizin sınırlarınızı görmezden gelme riskini doğuruyor. Cinsellik, iki kişinin de rızasıyla, gönüllülüğüyle, isteğiyle şekillenen bir deneyimdir. Sizin istemediğiniz bir yakınlığa zorlanmanız, ilişkiyi onarmak yerine daha çok zedeleyebilir. Sevgi, karşı tarafın sınırlarını zorlayarak akmaz. Sevgi, karşı tarafın sınırlarına saygı göstererek büyür. Bu anlamda partnerinizin bu yaklaşımını tekrar değerlendirmek isteyebilirsiniz.

Günlük yaşamdaki küçük detaylar da ilişkideki güç dinamiklerine dair ipuçları verir. Sizin yemek seçiminize müdahale etmesi, ne yiyip yemeyeceğinizi yönlendirmesi ya da kendi tercihini dayatması, ilişkinizdeki kontrolcülüğü yansıtıyor olabilir. Bu gibi durumlar belki bir kere olduğunda önemsiz gibi gelebilir ama tekrarlandığında bireysel alanınızı daraltabilir. Sürekli onun istediklerine uyum sağlamak zorunda hissediyorsanız, bu sizin öz benliğinizi bastırmanıza, kendinizi yetersiz ve görülmemiş hissetmenize neden olabilir.

Bir başka önemli konu da sınırlar. “Yarın buluşacağız ama ben evde kalmak istiyorum” demenize rağmen bunu dile getirememeniz, ilişkinin sizin üzerinizde kurduğu psikolojik baskıyı gösteriyor olabilir. Unutmayın, bir ilişkide en temel haklardan biri “hayır” diyebilme hakkıdır. İstemediğiniz bir şeye sınır çizebilmek, sizin özgüveninizin, özsaygınızın ve duygusal sağlığınızın en önemli göstergesidir. Sizin rahat olmanız, mutlu olmanız, huzurlu hissetmeniz, karşınızdaki kişinin beklentilerini karşılamaktan çok daha kıymetlidir.

Bu noktada şu soruyu kendinize sorabilirsiniz: Bu ilişki beni büyütüyor mu, yoksa küçültüyor mu? Kendimi bu ilişkide değerli, görülmüş ve anlaşılmış hissediyor muyum? Bu ilişki beni yalnızlıktan çıkarıyor mu, yoksa daha da yalnızlaştırıyor mu? Bu sorulara vereceğiniz yanıtlar, duygularınızı netleştirmenize yardımcı olabilir. Duygularınızın dalgalı olması, karar vermekte zorlanmanız, bir gün sevip diğer gün uzak hissetmeniz tamamen normaldir. Bu da aslında ilişkinin artık sizi duygusal olarak tatmin etmediğinin bir yansıması olabilir.

Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğiniz farklı bir soru veya aklınıza takılanları sorabilirsiniz.

Sevgiler,

Psikolog Betül Canbel