Duygumdan nasıl emin olurum?
Betül hanım merhabalar,nasılsınız öncelikle ben gerçekten ama gerçekten berbat bir gün geçirdim yani size anlatmakta bile zorlanıyorum öncelikle partnerimle buluştuk beni yine almaya geldi arabaya bindim gidiyorduk bana alıştın mı dedi,bende niye sürekli bunu soruyorsun dedim alışıyorum yavaş yavaş dedim zamanla daha da iyi olurum inşallah dedim ama önce açlığımı kapatman lazım dedim o da ne kapatması dedi bana bir sinir geldi Betül hanım bende dün beni dinlemedin mi dedim duygusal açlıktan bahsediyorum dedim bu sefer de o sinirlendi ben niye açıklama yaparken bu kadar sinirleniyormuşum açıklasam sanki ne olurmuş böyle sabır çekip durdu sürekli bende kim olursa olsun bişey anlattığım zaman onu dikkatle dinlesin ben tekrar bişey dediğimde ondan anlasın isterim yoruluyorum dedim başkası değilim ki ben dedi şuan yaptığın yorum çok boş dedi bu sefer ben daha da sinirlendim ben sana bir kere bile boş yorum yapıyosun demedim ama sen bana diyorsun beni iğneliyorsun dedim demekki boş yorum yapmamışım dedi bende yapmadığından değil saygımdan demedim dedim yani resmen birbirimize giricez o derece,sonrasında bi yerde durduk biraz konuştuk bana diyoki her arabaya bindiğinde asık suratlısın ben sana hoşgeldin diyorum öpüyorum sen sanki kavga etmek için biniyorsun diyo ki ben gerçekten hiç farkında değilim bu durumun belki mizacım öyledir dedim olamaz mı yani sonra bana dediki görgü kuralları vardır insanlar arabaya binince selam verirler güler yüz gösteriler bende bunu senden bekliyorum geçinmek için zorundasın dedi bana yine geldiler Betül hanım ben zorunda değilim dedim senin istediğin kalıba giremem dedim sen böyle diyince benim beynim her bu arabaya bindiğimde güler yüzü görev olarak anlıyıcak ben bunu 2-3 ay yaparım zorla yapmış olurum sonra yine kendi özüme dönerim dedim e bu insanda olması lazım felan dedi bende herkes bir değil dedim kendin gibi birisini bulamazsın dedim yani senin gibi düşünen senin istediğin hal ve hareketlerde olmaz yani sonra ben dedim ki Betül hanım ben kendimi çok bastırmışım bunu fark ettim dedim yani sana bişey diyorum sen hata yaptın diyosun ben sana açıklama yapmadan haklısın bidaha olmaz diyorum bişey diyicem tavrından ve tepkisinden kaçınıyorum çekiniyorum yani böyle böyle bastırmışım hep önceden de seni kaybetmemek için hep bastırdım dedim yalan da söylemedim olanı söyledim Betül hanım partnerim benim dediklerimden şunu anlamış ben hediye istiyorum bana diyoki ne istiyosun söyle ben bilet istemiyorum dedim yani bir anlamı da kalmadı içim daraldı ben kendimi anlatana kadar.Sonra buna bi durgunluk geldi ben anladım bişeyler ters gidiyo benimle konuşmadı yol boyunca bende aksine kendime geldim yani neşem yerine geldi çünkü diyorum ki tamam bitirdi ayrılıyo yani çünkü miladı doldu artık ilişkinin gitmiyo bi kafeye gittik oturduk bu paşa gibi kahveleri bile ben aldım götürdüm bi Kapı açmaya bile gelmedi paşam elinde sigara bağımlı olmuş zaten sürekli içip duruyo ben içmiyorum bana kötü kokuyo uzaklara bakıp bakıp benimle konuşuyo şey dedi önce biz nolucaz bende nasıl nolucaz dedim sen ya ilerde değişirsen dedi ben ciddi ciddi evlilikten uzaklaşıyorum dedi sonra bende evlilikten mi beni mi istemiyosun dedim bana cevap vermedi yani hayır seni hala seviyorum ama evlilik çekincem var demedi işte o an kalbime bişey saplandı Betül hanım lavaboya gittim haykırarak ağladım ne yapacağımı bilemedim yaşadığımız anılar gözümün önünden geçti koskoca 5 yılım çok mutlu olduğum anlarım oldu aklıma geldikçe hala ağlıyorum böyle bitmemeliydi diyorum o anda yapma demek geliyo içimden ama diyemedim diyemiyorum bilmiyorum biz böyle bi sonu hak etmedik gerçekten bakın benim ayaklarımın yerden kesildiği o kadar çok an oldu ki ben koşa koşa gittim partnerime piknikler yaptık gezdik çok anı topladık onu gerçekten çok sevdim kalbim o kadar acıdı ki nefes alamadım sonra kendimi toplayıp masaya döndüm bana asla hala benden uzak mısın demedi özlemedin mi beni demedi dediği tek şey benim değişeceğim fikri annesiyle de anlaşamaz mışım ben bundan 2-3 ay önce annem seni çok sevecek diyen insan şimdi annemle de anlaşamazsın dedi biz ordan kalktık arabaya geçtik bu sefer ben oradayken öyle bi duygu boşalması yaşadım ki ona karşı ama içimde hiçbişey kalmadı sadece tanıdığım birisi durumuna düştü gözümde arabada bu sefer ben kendime gelince kendisi hemen değişmeye başladı sen kendine gelince bende kendime geldim dedi bende dur dedim az önce ayrılık konuşması yaptın bana dedim nasıl eskisi gibi olurum sana karşı dedim o kadar güvenim kırıldı ki Betül hanım size anlatamam o kadar kırıldı ki beni tek bıraktı beni problemlerimle tek başıma bıraktı ve bana ara verelim sen neden böylesin düşün diyicekmiş beni bırakmıyormuş ara vermek zaten budur yani sen tek bırakıyorum sne bi düşün neden beni öpmek istemiyosun beni neden özlemedin bide bana soruyo bana diyo net ol bu ilişkiyi istiyormusun heyecanın var mı bende şu cevabı verdim ben bu ilişkiyi seviyorum evet ama senden emin değilim artık dedim her an beni bırakıp gidebilirsin beni aldatabilirsin biz ilişkimiz boyunca bir kere bile ayrılmadık Betül hanım bide partnerim çok olgun çıktı kendince eğer benim ona olan sevgim özlemim azalmışsa bu ilerde sorun olurmuş bize şimdi üzülmek daha iyiymiş ben sanki bilmiyorum bunu zaten diyo böyle bişey olursa ben kimseyle evlenmem hayatıma bakarım bende dedim ki bal gibide hayatına insanları alırsın çünkü sen cinselliğe düşkün bir insansın ben başkasını sevemem dedi o da beni ilgilendirmez dedim o kadar saçmaki konuşmaları sonra bana seni çok seviyorum ben diyo ben seni bırakır mıyım diyo bana çok sinirlenmiş yolda dün ona yanaşamadığım yine aklına gelmiş artık bardağı taşmış bence Betül hanım onun hazırda hayatında birisi var ben öyle düşünüyorum beni denedi ben ne diyicem diye baktı ben bişey demedim sonra benle devam etmeye karar verdi ama bu beni çok üzdü başım şuan o kadar çok ağrıyo ki ben bunu hak etmedim çünkü gerçekten hak etmedim yemin ederim hak etmedim bende böyle düşünmek böyle hissetmek istemezdim ama ne yapabilirim siz söyleyin ağlamaktan içim çıktı artık çok sıkıldım evde zaten anlaşılmıyorum partnerim ara vermek istiyo ben ne yapıcam çok mu zor yanımda durması beraber çözücez dese çok mu zor bazen ölmek istiyorum huzuru orda buluyorum biliyor musunuz ne samimiyetsiz yüzleri görürüm nede kendimi anlatamaya çabalarım sonra soruyorum kendime sende bu ayrılığı düşünmedin mi neslihan düşündün ama o senden daha cesur davrandı çünkü ben korkaktım
Bu soru 1 Mayıs 2025 11:23 tarihinde Psikolog Betül Canbel tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba Sevgili Danışan,
Yaşadığınız ilişki deneyimi, yoğun duygularla ve karmaşık düşüncelerle örülü bir süreç olmuş gibi görünüyor. Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla, duygusal olarak derin bağlar kurmuş; zaman zaman umudu, zaman zaman hayal kırıklığını aynı ilişkide deneyimlemişsiniz. Bu tarz ilişkiler, bireyin iç dünyasında büyük dalgalanmalar yaratabilir. Bir yandan sevildiğinize inanmak, diğer yandan sürekli sorgulamak zorunda kalmak kişiyi yorar. Bu duygusal gelgitlerin ne kadar zorlayıcı olduğunu anlıyorum.
İlişkinizde zaman zaman duygusal ihmal hissettiğinizi, bazı anlarda ise umutlandığınızı belirtmişsiniz. Özellikle partnerinizin sizinle empatik bir bağ kurmakta zorlandığı, sizi çoğu zaman "fazla hassas" ya da "huzursuzluk çıkaran" biri olarak nitelendirdiği görülüyor. Bu durum, bir süre sonra kendi duygularınızı sorgulamanıza neden olmuş olabilir. Oysa hiçbir insan sürekli olarak anlaşılmak için çabalamak zorunda kalmamalı. Bir ilişkide temel ihtiyaçlardan biri, duygu ve düşüncelerin karşılıklı olarak anlaşıldığı bir alan yaratılmasıdır.
Duygularınızı ifade ettiğinizde, bunun geçersiz kılınması, küçümsenmesi ya da karşı tarafça tehdit olarak algılanması, duygusal güvensizlik yaratır. Bir ilişkide sağlıklı iletişim, yalnızca mutlu anları paylaşmakla değil; zorlayıcı duygular karşısında da anlayışla kalabilmekle mümkündür. Partnerinizin, duygularınızı anlamak ya da size alan açmak yerine savunmaya geçmesi ya da sizi suçlaması, zamanla kendinize yabancılaşmanıza neden olmuş olabilir.
İlişkinin bu şekilde yürütülmesi, sizi kendi değeriniz konusunda şüpheye düşürebilir. Bu noktada hatırlanması gereken en önemli şey şudur: Bir ilişki sizi sürekli olarak kendi duygularınızı bastırmaya itiyorsa, bu, ilişkinin değil sizin sorununuz değildir. Sizin “fazla hissetmeniz” değil, onun “yeterince hissetmemesi” ya da duygusal sorumluluk alamaması daha belirleyici olabilir. Duygularınızı açıkça ifade ettiğinizde karşı tarafın savunmaya geçmesi, sizi anlamaya çalışmaması veya sizi ‘problemli’ olarak tanımlaması, ilişkideki temel iletişim problemlerini gösterir.
İlişkinizin belli dönemlerinde güzel anılar, bağ kurma çabaları ve size iyi gelen yönler de olduğunu fark ediyorum. Bu da ilişkiyi tamamen olumsuz görmenizi engellemiş olabilir. Ancak bir ilişkinin zaman zaman iyi hissettirmesi, onun bütünüyle sağlıklı olduğu anlamına gelmez. Sevgi yeterli olsa, mutsuzluk bu kadar derin yaşanmazdı. Sevgi, davranışla beslenmediğinde, bir noktadan sonra yalnızca bir sözcüğe dönüşür.
Sizin için en zorlu olan duygulardan biri de “emek verdiğiniz hâlde karşılık görememek” gibi görünüyor. Bu, birçok insanın ilişki sonrasında en çok zorlandığı konulardan biridir. “Bu kadar emek verdim, neden olmadı?” sorusu zihni uzun süre meşgul eder. Ancak burada önemli olan, çabanızın eksikliği değil; karşınızdaki kişinin ilişkiyi taşıma kapasitesidir. Her insan ilişki kurabilir, ama her insan ilişki sürdüremez. Bu noktada sorumluluklar tek taraflı kaldığında, ilişkide denge bozulur.
Yine de kendinize şu soruları sormanız faydalı olabilir:
Bu ilişkide kendim gibi olabildim mi?
Duygularımı ifade ederken suçluluk ya da kaygı duydum mu?
Partnerim beni anlamaya çalıştı mı, yoksa çoğu zaman savunmaya mı geçti?
Bu ilişki beni büyüttü mü, yoksa tüketti mi?
Onun yanında olduğumda iç huzuru mu, yoksa duygusal gerilim mi hissediyordum?
Bu sorular, ilişkinin size olan etkilerini daha objektif şekilde değerlendirebilmenizi sağlayacaktır. Zira ilişkiler yalnızca birlikte geçirilen zamandan ibaret değildir; aynı zamanda ruhsal dünyamızda yarattıkları etkiyle de anlam kazanırlar. Eğer bir ilişkide kendinizden uzaklaştığınızı, daha az neşeli, daha az kendiniz gibi biri haline geldiğinizi fark ettiyseniz, o ilişki size iyi gelmemiş olabilir.
Yazdığınız şu cümle, duygusal farkındalığınızın oldukça yüksek olduğunu gösteriyor: “Onun yanındayken kendimi eksik hissediyorum.”
Bu cümle, ilişkinin özünü çok net biçimde özetliyor. Bazen birini sevebiliriz; ama onunla birlikteyken sürekli olarak kendimizi değersiz, yetersiz ya da yalnız hissediyorsak, bu sevgi zamanla bizi tüketir. Sevgi bir duygu olabilir, ancak ilişkinin sürdürülebilir olması için davranışsal olarak da desteklenmesi gerekir. Partnerinizin söylemleriyle eylemleri birbirini tutmuyorsa, duygusal güven tesis edilemez.
Bu süreçten geçerken zaman zaman duygusal çöküntüler yaşamanız, zihninizin karışması ya da kararsız hissetmeniz çok doğaldır. Bir ilişkiden ayrılmak yalnızca kişiden değil, o kişiyle kurduğunuz hayalden, bağlılıktan ve umutlardan da vazgeçmeyi gerektirir. Bu nedenle iyileşme süreci zamana ihtiyaç duyar. Kendinize sabırlı olmanız, duygularınızı bastırmak yerine tanımanız ve yargılamadan gözlemlemeniz bu süreci sağlıklı geçirmenizi sağlar.
Bu noktada size şunu hatırlatmak isterim: Sizi anlamayan bir ilişkide ısrar etmek, kendi duygularınızı anlamaktan uzaklaştırabilir. Oysa bir ilişkinin sonunda bile kendi iç sesinize yaklaşabilir, kendinizle daha derin bir bağ kurabilirsiniz. Bu yaşadığınız deneyim sizi yıpratmış olabilir, ama aynı zamanda size kendinizi tanıma, sınırlarınızı fark etme ve daha sağlıklı ilişkiler kurma potansiyeli kazandırabilir.
Her şeye rağmen, kendinize dönmeye başladığınız bu süreç çok kıymetli. Yalnız olmadığınızı bilmenizi isterim.
Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğiniz farklı bir soru veya aklınıza takılanları sorabilirsiniz.
Sevgiler,
Psikolog Betül Canbel
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.