Duygumdan nasıl emin olurum
Ezgi hanım tekrar merhabalar,cevap verdiğiniz için teşekkür ederim öncelikle.Ben aslında birazda olsa kendimi topladım en azından düşündüm eskiden yani bundan 2 sene öncede 1 ay öncede çok istekliydim ama dediğiniz gibi Ramazan ayını evde geçirdiğimden dolayı duygularım dahada derinleşti ve karmaşıklaştı ben evlenirsem babam bana küser ve beni sevmez tekrar benimle böyle konuştuğu gibi konuşmaz beni yabancı görür diye çok korkuyorum.Ailem biraz katı yani daha doğrusu açık görüşlü değil böyle şeyler evde konuşulmuyor hiç annem dile getiriyor tabi bana hayırlı bi kısmetinde olur diye annemde bu duyguları hissetmiyorum ama babamda hissediyorum bide ben evlenince mesela akşamları ailem ne yapıyo diye düşünür müyüm yanlarında olmak ister miyim özler miyim bunlardan da şüphe ediyorum ya ağlayarak evime dönmek istersem bunu partnerime nasıl açıklarım o zaman duygusal bir açlık çekiyorum farkındayım ama bunu kendim doldurup kapatamıyorum bi destek bekliyo gibiyim ama dile getiremediğim içinde destekte alamıyorum partnerimle azda olsa aramızı düzelttik önceki sorunumda bahsetmiştim gün içinde düşünüyorum acaba yine aynı uzaklığı hisseder miyim bu sefer korku kaplıyo içimi ben bundan 1 ay önce hiç böyle şeyler düşünmezdim giyinir süslenir giderdim ama şuan öyle değilim sizce ne yapmalıyım Birde Ezgi hanım evde tatil planları yapıyoruz benim yaşama hevesim dahada arttı gibi daha iyi hissediyorum kendimi ve organizasyon şirketi kuruyorum Buda benim kafamı az da olsa meşgul ediyor böyle şeylerle kafamı meşgul etmem benim için iyi olur mu çünkü ben hep evde oturan birisiyim arkadaş çevrem yok çalışmıyorum evdeyim
Bu soru 4 Nisan 2025 19:16 tarihinde Psikolog Ezgi Aydın tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar sevgili danışan,
Yeniden yazmanız ve sürecinizi açık yüreklilikle burada benimle paylaşmanız çok çok kıymetli :) Bu şekilde kendinize alan açmanız, duygularınızı gözlemleme çabanız gerçekten iyileşme süreciniz için oldukça faydalı. İçinizdeki o iyileşme arzunuz yazdıklarınıza da yansıyor…
Anlattıklarınızdan, bir süredir duygusal olarak dalgalı bir dönemden geçtiğinizi çok iyi anlıyorum. Eskiden çok istekli hissettiğiniz şeylere karşı şimdi mesafeli olmanız, içsel bir dönüşümün ya da sorgulamanın göstergesi olabilir. Özellikle Ramazan ayını evde geçirmeniz, ailenizle olan bağlarınıza daha fazla odaklanmanıza neden olmuş gibi görünüyor.
Babanızın evliliğinize vereceği tepkiyle ilgili duyduğunuz kaygı oldukça anlaşılır aslında…Özellikle katı ya da duyguların açıkça konuşulmadığı ailelerde yetişen bireylerde, bu tür geçiş dönemleri yoğun korkular yaratabiliyor. Babanızın size küseceği, eskisi gibi sevgi göstermeyeceği endişesi, aslında sevgiye dair duyduğunuz ihtiyacın ve güven arayışınızın bir yansıması olabilir.
Bazen bir kararın eşiğinde olduğumuzda, bu kararın kendisinden çok, onun hayatımıza getirebileceği değişiklikler korkutur bizi…“Babam bana küser mi?”, “Ailem ne yapıyor olur, onları özler miyim?” gibi sorular aslında bir yönüyle “Beni ben yapan bağlar kopar mı?” endişesini taşıyor olabilir. Burada kendinize şu soruyu sorabilirsiniz; “Bu endişenin altında hangi ihtiyaç var? Güvende hissetmek mi? Sevilmeye devam edileceğini bilmek mi? Yalnız kalmama arzusu mu?”
Bu sorular, sizi yargılamadan kendinize yaklaşmak için bir kapı aralayabilir. Çünkü insan bazen üzülmemek için, ilerlememeyi tercih edebilir. Ama siz üzülme ihtimaline rağmen ilerlemeyi düşünen bir yerden yazıyorsunuz ve bu çok kıymetli bir farkındalık :)
Partnerinizle olan ilişkinize dönersek, önceki sorunuzda da belirttiğiniz gibi bir dalgalanma döneminden geçmişsiniz. Bu tür durumlar, ilişkinin ilerleyen aşamalarında yeni korkuları tetikleyebilir. “Acaba aynı uzaklığı yeniden hisseder miyim?” sorusu, geçmişte yaşanan bir kırılmanın tam olarak onarılmadığını gösteriyor olabilir.
Belki de asıl mesele, duygularınızı önce kendinizin tam olarak duyamaması…Çünkü iç dünyada bir şey netleşmeden dışa da net aktarılmaz. Bu ihtiyacı biraz daha yakından tanımak, hem kendinize hem ilişkinize iyi gelebilir.
Zihninizde susmak bilmeyen o sesler sizi fazlasıyla meşgul ediyor ve yoruyor biliyorum… Peki bu seslerin size sürekli olarak fısıldadığı kaygı dolu sorulara bir cevap verebiliyor musunuz? Verdiğiniz cevaplar o sesleri susturmanıza yetiyor mu? İşte… Aslında pek çok şey bu sorunun altında gizli olabilir.
Az önceki paragrafımda belirtmiş olduğum gibi, zihninizdeki sesler o kadar yoğun ki o seslerle meşgul olmaktan kendi sesinizi duyamıyor, duygularınızı anlamlandıramıyor ve pek çok soruyu cevapsız bırakıyor olabilirsiniz.
Bahsettiğiniz “duygusal açlık” çok önemli bir ipucu. Bu açlığı sadece başkasından destek bekleyerek değil, aynı zamanda kendi içinizde bu boşluğu nasıl doldurabileceğinizi keşfederek de anlamlandırabilirsiniz. Her zaman başkalarının bizi anlamasını beklemek kolay olmayabilir; bazen önce kendimizi anlamamız gerekir.
Dışarı çıkma, giyinme, hayattan keyif alma isteğinizin azalması, bu içsel çatışmalarla baş etmeye çalışırken bir tür içe çekilme hali yaratmış olabilir. Ancak bu duygu hali geçici olabilir. Zihninizi meşgul eden bir şeylerin olması tatil planları, yeni bir iş girişimi sizin yeniden hayata tutunma isteğinizin göstergesi aslında…
Organizasyon şirketi kurma fikriniz ise çok heyecan verici. Bu sadece zihninizi meşgul etmekle kalmaz, aynı zamanda “Ben kimim, neler üretmek beni iyi hissettirir?” gibi soruların yanıtlarını da aramanıza yardımcı olabilir. Yeni bir şey yaratmak, özgüveninizi destekleyebilir ve yaşamınıza anlam katabilir.
Giyinmek, dışarı çıkmak, hayatın içinde olmak… Bunlar motivasyon göstergeleri gibi dursa da bazen içsel huzur olmadığında en sevdiğimiz şeyleri bile yapacak gücü bulamayız. Ama siz, o isteksizliklerin içinden bile bir umut çıkarmayı başarıyorsunuz. Bu küçümsenecek bir şey değil…
Kendi yolunuzu bulmaya çalışırken sabırlı olun. Duygular dalgalanabilir, korkular gelip geçebilir. Ama siz onları fark ettikçe, adım adım içsel gücünüze yaklaşacaksınız.
Ve son olarak eklemeliyim ki;
Sorunuzda arkadaş çevrenizin olmadığını ve yalnız vakit geçirdiğinizi belirtmişsiniz.
Bazen hayat, sizi başkalarından önce kendinizle tanıştırmak ister…
Ve bu tanışma birilerinin varlığından daha derin bir bağ kurmanızı sağlar,
Kendinizle…
Belki de yalnızlığınız kendinizle tanışmanız için en güzel fırsattır…
Bu fırsatı da çok güzel bir şekilde değerlendirmeye başladığınızı görüyor,
Kendinizden hak ettiğiniz değeri esirgemediğiniz, sorunlarla başa çıkabilecek gücü kendi içinizde keşfedebildiğiniz sağlıklı günler diliyorum :)
Sevgiler,
Psikolog Ezgi Aydın
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
