duygusal ortamlarda gülesim geliyor
Ciddi ortamlarda bulunamıyorum duygusal ortamlarda gülesim geliyor, gülmeyi durduramam ama istemsiz oluyor. Kafamın içinde sadece şakalar geçiyor. Şaka yapmazsam kendimi iyi hissedemiyorum. Biri bana gülmeyince kötü hissediyorum. Komik olmadığım söylendiği zaman kötü hissediyorum. Kendi kendime güldüğümü bilirim, duygularımı bastırmak için mizahı çok kullanırım ve dertlerimi şaka konusu yapıp unutturmaya çalışırım. Bu beni çevremde artık ciddiye alınmayan bir insan haline getiriyor. Ben de artık kendimi ciddiye alamıyorum. Empati duygum yok oldu. Sadece şaka yapmak istiyorum, insanları kırarsam ama, özür dilemeyi de bilirim. Ne kadar yorgun, uykusuz olsam da, enerjim her gün vardır. 4-5 seneden beri böyleyim, bundan memnunum aslında ama bu bazen olumsuz şeylere sebep olabiliyor. Bu bir psikolojik rahatsızlık mı, rahatsızlıksa neler olabilir?
Bu soru 31 Mart 2026 10:52 tarihinde Uzman Psikolog Gizem Yıldırım tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, anlattıklarınızdan yola çıkarak, aslında duygusal bir yapınız olduğunu görüyorum, fakat olumsuz duyguları mizah ile yok saymak yani “mutluluk maskesi” takmak şeklinde bir savunma mekanizması geliştirmişsiniz. Bu enerjik, şakacı ve mutlu halini bazı durumlarda her ne kadar sizin koruma kalkanınız olsa da, sosyal ilişkilerinizde bunun faydalarını görmüşsünüz. Ancak bu maske size bazı durumlarda zarar vermeye başlamış. Ciddiye alınmamak, duygularınızı ifade etmekte zorlanmak veya biri siz güldüğünüzde karşılık vermediğindeki yaşadığınız o olumsuz hisler sizi zorlamaya başlamış.
İsterseniz öncelikle bu “mutluluk maskesini” biraz düşünelim. Mizah elbette problemlerle başa çıkmada etkili bir silahtır zaman zaman, fakat sizin için bu durum artık savunma mekanizması haline gelmiş. Yani bu durum kendi duygularınızla yüzleşmenizi engelleyecek bir seviyeye ulaşmış. Bu alışkanlığı tetikleyecek neler yaşadığınızı değerlendirmek gerekir. Çocukluğunuzda ev hayatınızda veya sosyal hayatınızda çevrenizle nasıl bir ilişki kurduğunuz en başlıca sebeplerdendir. Bir insan mizacıyla dünyaya gelir, ancak yaşadıkları kişiliğini şekillendirir. Sürekli evde veya dışarıda ortamı neşelendirmek zorunda olduğunuzu hissettiniz mi? Veya arkadaşlık ilişkilerinizde dışlanma korkusuyla kendinizi sevdirmek zorunda hissettiniz mi? Bu yüzden de kırıldığınızda hiçbir şey yokmuş gibi davranmak zorunda kaldınız mı? Veya başkaları için hep güçlü kalmak zorunda kaldınız mı?
Burada asıl kritik olan şu soru: Bu haliniz hayatınızı ne kadar zorluyor? İnsan ilişkileriniz bozuluyor mu, yanlış anlaşıldığınızı düşünüyor musunuz, geceleri kendi kendinize kaldığınızda içinizde bir boşluk veya yalnızlık hissi oluyor mu? Eğer “evet, bazı yerlerde beni zorluyor” diyorsanız, bunun üzerinde konuşmak değerli olur.
Bu bahsettiğiniz konuyu fark etmiş olmanız büyük bir avantaj ama hafife alınacak bir konu da değil. Kendinizi yalnızca “şakacı” biri olarak görmekten ziyade “neden duygularımdan kaçmaya çalışıyorum” diye araştırma yapmanız gerekir. Bunun için alanında uzman bir psikologla görüşmelere başlamanızı ileride daha fazla zorluk çekmemek için tavsiye ederim.
Sevgilerimle
Uzm. Psk. Gizem Yıldırım
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
