Ergen bireye nasıl davranmalıyım?

Merhabalar, bu durumu bizlerle paylaştığınız için teşekkürler.

Bahsettiklerinizi okuduğumda, kızınızın tanıştığı ve hayatına aldığı kişiden dolayı bazı endişeleriniz olduğunu gözlemliyorum. Özellikle hissettiğiniz kaygının büyük kısmı kızınızın hayatındaki kişinin dürüstlüğü ve güven vermemesinden kaynaklanıyor gibi duruyor. Sizin bir anne ve ebeveyn olarak bu durumda kaygı, endişe gibi duyguları yaşıyor olmanız çok normal; çünkü kızınızın daha yaşı genç ve siz de doğal olarak onun yanlış yönlendirilmesinden veya bir zarar görmesinden endişe ediyorsunuz.

Dikkat etmemiz gereken nokta, kızınızla olan iletişimi kaybetmemeniz. Ona yasaklar koymak veya aşırı tepkiler vermek bu yaş aralığındaki gençleri çoğu zaman uzaklaştırabilir. Bunu yapmak yerine, onu yargılamadan kendinizi ifade etmek daha etkili olur. Mesela örneğin: 'Hayatındaki kişiyle alakalı söylemiş olduğun şeyler benim aklımı karıştırıyor ve bu durumda ben huzursuz hissediyorum, benim önceliğim senin huzurun ve güvende olman.' gibi bir cümle ile yaklaşmak, hem sizin duygunuzu yani kaygınızı paylaşmanızı sağlar hem de kızınızın kendini suçlu hissetmesini engeller.

Aynı zamanda onun neler hissettiğine kulak vermek de çok kıymetli. Örneğin bu ilişki ile alakalı neler görüyor, ne hissediyor bunları anlamlandırmaya çalışmak, sizinle olan iletişimini daha güvenli kılar. Eğer yapabilirseniz beraber somut olan gerçekleri konuşmayı ona teklif edebilirsiniz, sizin ispat ettiğiniz ama kızınızın görmek istemediği gerçeklerle onu sakin bir dil, uygun bir zamanda yüzleştirebilirsiniz. Mesela, 'Avukatlık diploması var mı, resmi kayıtlarda görünüyor mu?’ , ‘Gerçekten müvekkilleri var mı, bunu biz doğrulayabilir miyiz?’ Gibi sorular yönelterek onun da sorgulama yapmasını sağlayabilirsiniz.

Ayrıca, kızınızın kendi başına bir birey olduğunu belirtmek ama aynı zamanda da kendi sınırlarınızı ona karşı net bir şekilde ifade etmek de önemli bir adımdır. 'Kızım ben sana ve vermiş olduğun kararlara anlayışla yaklaşıyorum, ama güvenilir olmayan biriyle hayatını sürdürmen beni kaygılandırıyor.' tarzında bir ifadeyle yine hem kendi kaygınızı belirtmiş oluyorsunuz hem de ona saygı duyduğunuzu, onun kendi bağımsızlığını tanıdığınızı belirtmiş oluyorsunuz. Bu da onun yetişkinliğe artık adım atıyor olmasını kabul etmiş bir yaklaşım tarzı oluyor.

Kızınızın üniversite geleceği için endişelenmeniz ve onun geleceği için kaygılanmanız da çok anlaşılır. Belki kızınızla aynı şehirde olmak sizi rahat hissettirebilir, ama bu kararı kızınızı kısıtlamadan onu yok saymadan, onu destekleyecek biçimde vermek daha doğru olacaktır.

Şunu eklemek istiyorum son olarak; Yaşamakta olduğunuz endişe ve kaygı kızınızı koruma isteğinizden kaynaklanıyor. Kızınızın hayatındaki kişi ile alakalı anlattıklarınız güven açısından ciddi soru işaretleri oluşturuyor. Bu noktada kızınız kendi kararlarını verirken sizinle iletişimde kalması ve bunu kopartmaması onu korumak açısından en güvenli olan yol olacaktır. Sakin ilerlemek, öfkeye ve kaygıya kapılarak kızınızı korkutmadan ona yaklaşmak, yargılamamak ve onu anlamak bu durumda yapılacak en güçlü şeylerdir.