Kaygı

Ergen kızımın iletişim problemini nasıl aşarım?

Gizli Kullanıcı10 Ocak 2026 15:36

16 yaşındaki kızım tek başına markete sokağa çarşıya gidemiyor. Yanında biz varken bile bir ürünün fiyatını soramıyor. İnsanların tepkisinden utanç verici bir duruma düşmekten cekindigini düşünüyorum. bu durumda ne yapacağımı bilmiyor ve çok üzülüyorum.

Evde bize karşı çok despot kırıcı ve saygısız. Her sey için bize ihtiyacı olduğu halde isteklerini çok zorba bir şekilde elde etmeye çalışıyor. Dışarıda aşırı pasif

Bu soru 11 Ocak 2026 12:14 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar sevgili ebeveyn,

16 yaşındaki kızınızın durumunu değerlendirdiğimde, karşımıza psikolojik literatürde sık rastlanan bir tablo çıkıyor. Kızınızın dış dünyada sergilediği aşırı pasiflik ve bir ürünün fiyatını soramayacak kadar yoğun olan utanç duygusu, muhtemelen derin bir sosyal kaygı belirtisidir. İnsanların tepkisinden çekinmesi ve hata yapmaktan korkması, onun dış dünyayı bir tehdit alanı olarak algılamasına ve sosyal ortamlarda felç olmasına neden oluyor.

Ancak bu madalyonun bir de öteki yüzü var: Evdeki despot, kırıcı ve saygısız tutum. Klinik pratikte biz buna sıklıkla "yer değiştirmiş öfke" veya güvenli alanda güç arayışı deriz. Kızınız, dışarıda kontrol edemediği ve kendini "yetersiz" hissettiği sosyal çevrelerin yarattığı birikmiş stresini, kendisini en güvende hissettiği ve koşulsuz kabul edileceğinden emin olduğu aile ortamında boşaltıyor. Dışarıdaki o çaresiz genç kız, evde zorba bir tavır takınarak kaybettiği kontrol hissini yeniden kazanmaya çalışıyor olabilir.

En dikkat çekici noktalardan biri, kızınızın sizlere karşı duyduğu paradoksal bağımlılıktır. Her şey için size ihtiyacı olduğu halde, bu ihtiyacı karşılatmak için saldırgan yöntemler seçmesi, ciddi bir özgüven ve bireyselleşme sorunu olduğuna işaret eder. Size muhtaç olması onda muhtemelen gizli bir utanç yaratıyor ve bu güçsüzlük hissiyle başa çıkamadığı için size karşı "despotça" bir üstünlük kurmaya çabalıyor.

Bu zorlu süreçte bir anne olarak atmanız gereken ilk adım, ev içerisindeki sınırları yeniden tanımlamak ve tutarlı bir duruş sergilemektir. Kızınızın ihtiyaçlarını zorba bir şekilde elde etmeye çalışmasına müsaade etmemeli, isteklerini ancak saygılı ve yapıcı bir iletişimle dile getirdiğinde karşılık bulacağını ona kararlılıkla göstermelisiniz. Dış dünyadaki aşırı pasifliğiyle başa çıkması için onu doğrudan zorlamak yerine, küçük ve kademeli sorumluluklar vererek özgüvenini desteklemelisiniz; örneğin çok basit bir alışverişte sadece bir selam vermesi veya fiyat sorması için onu nazikçe teşvik edebilirsiniz. Bu süreçte onunla güç savaşına girmek yerine, hissettiği yoğun kaygıyı anladığınızı hissettiren ancak saygısızlığa da geçit vermeyen "şefkatli otorite" rolünü üstlenmeniz hayati önem taşır. Kızınızın dışarıdaki utanç verici duruma düşme korkusunu yenmesi ve evdeki kırıcı tutumlarını değiştirmesi için mutlaka bir psikoterapist desteği almasını sağlamalı ve aile içi iletişim dilini bu profesyonel süreçle paralel olarak yeniden inşa etmelisiniz

Bir uzman olarak önerim, bu durumu sadece "ergenlik hırçınlığı" olarak görmemenizdir. Kızınızın sosyal korkularını aşması için yukarıda da bahsettiğim gibi terapi desteği alması çok kritiktir.


Uzm. Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz


Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular