Eş ailesi ile sorun

Merhaba sevgili danışan, yaşadığın durumun ne kadar yıpratıcı ve arada kalmış hissettirdiğini çok net hissedebiliyorum. Bir yanda eşinle kurduğun ilişkiyi korumaya çalışma çaban, diğer yanda ise kendini dışlanmış, değersizleştirilmiş ve sınırlarının ihlal edildiğini hissettiğin bir aile dinamiği var. Bu iki alan arasında sıkışmak insanda hem öfke hem de yalnızlık duygusu yaratır ve zamanla ilişkide güveni de zorlar.

Eşinin seni korumadığını ya da yeterince yanında durmadığını hissetmen çok anlaşılır. Çünkü bir evlilikte kişi, partnerinin öncelikle kendi duygusal alanını gözetmesini bekler. Burada asıl zorlayıcı olan şey yalnızca eşinin ailesinin davranışları değil, eşinin bu davranışlar karşısındaki tutumu gibi görünüyor. Sen aslında sadece saygı görmek değil, eşin tarafından görülmek ve korunmak istiyorsun.

Diğer yandan eşin de muhtemelen kendi ailesiyle olan bağını koparmak istemiyor ve bu durum onu iki taraf arasında denge kurmaya çalışırken pasif bir noktaya itiyor olabilir. Ancak burada önemli olan denge değil, sağlıklı sınırdır. Eşinin ailesiyle ilişkisi olabilir ama bu, senin incinmene rağmen sessiz kalmasını gerektirmez. Sağlıklı bir ilişkide eş, partnerinin duygusal güvenliğini önceliklendirir.

Çocuğun üzerinden yaşanan bu gerilim ise durumu daha da hassas hale getiriyor. Senin “ben ayrı, çocuğum ayrı” demen aslında kendini koruma çabası. Ama aynı zamanda bu durum seni daha yalnız bir pozisyona da itiyor olabilir. Çünkü mesele artık sadece eşinin ailesiyle değil, eşinle kurduğun ortak sınırların olmamasıyla ilgili hale geliyor.

Burada kendine şu soruyu nazikçe sorabilirsin: Ben eşimden neyi gerçekten bekliyorum ve bu beklentimi açık, net ve suçlamadan ifade edebiliyor muyum? Bazen haklı olduğumuz yerde bile anlaşılmayız çünkü ifade şeklimiz savunma yaratabilir. Eşinle konuşurken, odağı ailesinden çok senin duyguna getirmek işe yarayabilir. Örneğin “onlar böyle” demek yerine “ben bu durumda kendimi yalnız hissediyorum ve senin yanımda olduğunu duymaya ihtiyacım var” gibi.

Ayrıca senin sınır koyma hakkın var. Görüşmemek, mesafe koymak ya da temasın şeklini belirlemek senin elinde. Ama bu sınırların eşinle konuşularak ortak bir zemine oturtulması ilişkinizi daha sağlam tutar. Aksi halde bu durum zamanla eşler arasında bir güç savaşına dönüşebilir.

İstersen bir egzersiz önerebilirim. Bir kağıda üç başlık yaz. Beni en çok inciten davranışlar, eşimden ihtiyacım olanlar, benim koymak istediğim sınırlar. Bunları yazdıktan sonra sade bir dille eşinle paylaşmayı deneyebilirsin. Bu, konuşmayı daha net ve duygusal olarak düzenli hale getirir.

Bu durum çözümsüz değil ama tek başına taşımak zorunda da değilsin. İhtiyaç halinde istediğin zaman soru sorabilirsin, buradayım, umarım yardımcı olabilmişimdir🙏🏻

Psikolog Lara Yelda Aktaş