Eşim boşanmak istiyor

Merhaba,

Anlattıkların, çok katmanlı bir travma ve yoğun bir duygusal yük taşıyor. Burada tek bir sorun değil; üst üste binmiş yaşantılar, bastırılmış duygular ve yanlış yerlerde oluşmuş suçluluk duygusu var. Bunları netleştirmek önemli. Öncelikle şunu açıkça söylemem gerekir: Tacize uğramış olman senin suçun değil. Hiçbir koşulda, hiçbir evlilikte, hiçbir iş ortamında bu durum sorgulanamaz ya da şüphe konusu yapılamaz. Sen o anda hayatta kalmaya, düzeni bozmamaya, daha fazla zarar görmemeye çalışmışsın. Yaşadığın şey travmatik ve travma yaşayan kişiler çoğu zaman olayı parça parça anlatır, detaylardan kaçınır ya da zamanla açılır. Bu “yalan” değildir; bu, travmanın doğasıdır. Eşinin yaşadığı şey ise şunu düşündürüyor: O, kontrol edemediği bir alanda —senin iş hayatında ve yaşadığın tacizde— kendini güçsüz hissetmiş. Bu güçsüzlük duygusunu yönetemediği için, bunu şüpheye, suçlamaya ve seni sorgulamaya dönüştürmüş. Yani sorun, senin anlattıklarının içeriğinden çok, onun bu durumla baş edememesi. “Üç kere yalan söyledin” söylemi, aslında onun zihnindeki şu cümlenin dışa vurumu gibi: “Ben bu olanlarla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum ve bunu sana yüklüyorum.” Burada çok kritik bir nokta var:

Senin daha sonra detay vermen, önce yüzeysel anlatman ya da zamanla açılman güveni zedeleyen bir davranış değildir. Buna rağmen eşinin bunu “kim bilir neler yaptın” noktasına taşıması, sağlıklı bir güven sorunu değil; travma sonrası gelişen paranoya ve duygusal güven kaybı göstergesidir. Ve bu, sen ne kadar anlatırsan anlat, ne kadar yaklaşmaya çalışırsan çalış, tek başına çözülecek bir şey değildir. Ayrıca “Ben hep boşanmak isteyeceğim, sen tamam diyene kadar” cümlesi, çok ağır bir duygusal baskı ve manipülasyon içerir. Bu, sevgiyi bir tehdit aracıyla birlikte sunmaktır. Bir yandan “seni seviyorum” deyip, diğer yandan sürekli terk edilme ihtimalini masada tutmak, seni sürekli tetikte, suçlu ve kendini ispat etmeye çalışan bir konuma iter. Bu durum zamanla kişinin özgüvenini, beden algısını ve kendilik değerini ciddi şekilde zedeler. Şu an ilişkide senin rolün; sürekli açıklayan, kendini savunan, yaklaşan, onarmaya çalışan taraf. Onun rolü ise; geri çekilen, suçlayan ama kopmayan taraf. Bu dengesizlik uzun vadede senin tükenmene yol açar. Sevgi tek başına yeterli değildir; güven ve psikolojik güvenlik olmadan sevgi insanı iyileştirmez, aksine yaralar. Burada kendin için sorman gereken zor ama çok önemli bir soru var:

Ben bu ilişkide, yaşadığım bir travmanın bile bana karşı kullanıldığı bir yerde ne kadar güvendeyim? Eşinin bireysel olarak ciddi bir psikolojik destek alması gerekir. Senin ise, yaşadığın tacizin ve sonrasındaki suçlanmanın sende bıraktığı etkiyi çalışman çok önemli. Çünkü şu an sen, hem mağdur olmuş hem de suçlu hissettirilmiş durumdasın. Bu ikisi bir arada çok ağırdır.

Şunu bil: Sevildiğin bir ilişkide, yaşadığın bir travma seni küçültmez; tam tersine korunman gerekir.

Detaylı bir şekilde seans içerisinde size destek olabilirim profilimden ulaşabilirsiniz🌱