Eşime karşı güven problemim var güvenemiyorum

Öncelikle sorunlarınızı tanımlayıp, anlamlandırıp soru sorma cesaretinde bulunduğunuz için kendinizle gurur duymalısınız. Mesajınıza istinaden sizin ve ilişkiniz için zorlayıcı ve yıpratıcı bir durumun içerisinde olduğunuzu görebiliyorum, sizi anladığımı söylemek isterim. Aldatılmak kendimize ve dünyaya olan bakışımızı epey sarsabilir.Şunu unutmamalısnız ki birçok insan ilişkilerinde bu gibi durumlerı ve etkilerini yaşayabilmektedir, tek olmadığınızı bilmenizi isterim. Başkalarına karşı kibar ve nazik olabildiğiniz kadar kendinize karşı da kibar ve nazik olabilmelisiniz. Değişim ne kadar imkansız gibi gözükse de sonunda sizi güzellikler bekliyor olabilir. Unuttum” dediğinizde bile, aklınıza düştüğünde tekrar o parlayan sinirin, kalbinizi hırpalaması aslında ne kadar kırıldığınızı gösteriyor. Bazen zihin, unutmaya çalıştığımız şeyleri bir kenarda bırakıyor; ta ki yeterince hazır olup yüzleşebileceğimiz zamana kadar. Siz de şimdi, bir ilişkinin içinde olmanıza rağmen, eski yaraların hatıraların bazı izlerini hâlâ taşıyor olabilirsiniz. Bu kesinlikle olması anormal bir durum değil; hatta geçmişimize dair hislerimizin tamamen silinmesi, çoğu zaman hiç kolay olmaz ve beklendiktir.Şöyle bir egzersiz denemek ister misiniz: Tam da o öfke, hüzün ya da çöküş duygusu geldiğinde, bir süre nefesinize odaklanarak bu duygunun bedeninizde nerede ve nasıl hissettirdiğini anlamaya çalışın. Mesela göğsünüzde bir baskı mı oluyor, yoksa yüzünüz mü geriliyor? Kendinizi yargılamadan, sadece o duygunun gelmesine ve gitmesine izin verin. ”Şu an üzgünüm/sinirliyim. Bu his, şu anda var ve ben bu duyguyu yaşama hakkına sahibim.” demek bile bazen o içsel baskıyı hafifletebilir. Çünkü çoğu zaman, duygularımızdan kaçtıkça daha çok “yakalanırız”. Duygularımız bizim misafirlerimiz gibidir onları anlar, kabul eder sonrasında da vedalaşarak güle güle deriz. Burada ki amaç tüm duygulara alan açabilmek sonrasında yeni gelecek duygular için vedalaşabilmek her duyguya bağlı kalmamaktır. ilişkinizde her şey yolunda gidiyorken, geçmişin bazen kendini hatırlatması, geleceğe dair umutlu bakışınızı gölgeleyebilir. Böyle zamanlarda, “Geçmişte bana yaşattığına rağmen şu an sevebiliyorum ve sevilmeye layık olduğumu hissediyorum” diyebilecek kadar güçlendiğinizi de unutmamak iyi gelebilir. mesela, sizin için "güvende hissetmek" nasıl bir şeye benziyor? Hani çocukken birinin gözünüzün içine bakıp, "tamam, buradayım ve başka hiçbir şeyle meşgul değilim" dediği anlardan birini hayal edin,O duygu, son zamanlarda neye benziyor sizde? Hiç uğramaz mı oldu, yoksa bazen gelip göz kırpıp gittiğinde ardında ağırlık mı bırakıyor?İçinizdeki huzursuzluk, başkasının onayına muhtaç olmadan var olabilir mi? Yani, kalbinizin sizden gizlediği bir şeyler mi var, yoksa zamanla büyüyen, kökü eski bir yerlere dayanan bir duygu mu bu? Umarım cevabım yardımcı olmuştur bizlere her zaman yazabilirsiniz.

Sevgilerle ve musmutlu kalmanız dileğiyle,

Psikolog Nuray Halaç.