Romantik İlişkiler

Eşimle kavgada kendimi tutamıyorum saldırganlaşıyorum

Gizli Kullanıcı20 Haziran 2024 23:09

Eşimle bir konuda tartıştığımda onun umursamazlığı beni çıldırtıyor hem kendime hem ona fiziksel zarar vermeye başlıyorum vurmak çizmek gibi şeyler. Aslında başlarda istemsiz oluyordu sonraları bu tarz durum olunca kavgayı bitirip sarıldığını görünce bunu tekrarlamaya başladım ama hoş bir durum değil çünkü sonrasında üzülüyorum

Bu soru 26 Haziran 2024 19:08 tarihinde Klinik Psikolog Pınar Özdemir tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Öfke tıpkı üzüntü, mutluluk gibi hissedilmesine izin verilmesi gereken bir ikincil duygudur. Öfkeyi kontrol etmekte zaman zaman zorlandığımız anlar olabiliyor. Yaşadığınız süreçte öfkenizi kontrol edemediğiniz gibi fiziksel boyuta getirecek kadar tetiklendiğiniz bir döngü içerisinde girmişsiniz. Bilinçsizce başlayan bu durum artık otomatik bir eylem haline gelmiş görünüyor.


Yaşadığınız öfkeyi daha iyi açıklamak için seanslarımda da sıklıkla kullandığım su bardağı metaforundan bahsetmek istiyorum.

Dolu bir su bardağı hayal edelim. Dolu su bardağını masadan alıp bir dakika boyunca tuttuğunuzu düşünelim. Bir dakika boyunca bir şey hissetmediniz. Şimdi beş dakika tuttuğunuzu düşünelim. Bu sefer kolunuzda ağrı hissetmeye, yorulmaya başladınız. Biraz daha şartları zorlayalım ve yarım saat tutmaya çalıştığınızı varsayalım. Kolunuzun acısını daha fazla hissetmeye başladınız. Bu deneyimi saatler, günler hatta aylarca yaşadığınızı düşünseydiniz nasıl olurdu? Tıpkı dolu su bardağı gibi öfkeye saatlerce tutunduğunuzda, kontrol edemediğinizde sizde bıraktığı olumsuz duygular, düşünceler ortaya çıkıyor.


Öfkenizi kontrol edebilmeniz için ilk olarak duygu-düşünce-davranış döngüsünde gözlemlemeniz yapmanızı ve sonrasında gözlemleri değerlendirmeniz başa çıkma becerileri oluşturmanıza kolaylık sağlayacaktır.


-Öfkelenmeden tam öncesinde ne düşünüyorsunuz?


-Öfkelendikten hemen sonrasında nasıl davranıyorsunuz?


-Geçmiş deneyimlerinizde hatırladığınız en eski öfkelendiğiniz anınızı hatırlıyor musunuz? Şu anda yaşadığınız öfke ile benzerlikleri, farklılıkları neler?


Verdiğiniz cevaplar öfke duygunuzu tanımlayacak ve böylelikle yol haritanızı oluşturabileceksiniz.


Eşinizle yaşadığınız tartışmalarda farklı pencerelerden bakmayı hiç denediniz mi? Eşiniz neden umursamaz davranıyor olabilir? Eşinizin belki de kavgalarla baş etme becerisi umursamamak olabilir mi? Partnerinizle birlikte bunları konuşabilirsiniz.


Öfkenizi yönetebilmeniz için nefes egzersizi önermek istiyorum. Bu egzersizi öfkelendiğinizde ortamdan uzaklaşarak, istediğiniz her an uygulayabilirsiniz.

-4 saniye boyunca nefes almak

-4 saniye boyunca aldığınız nefesi tutmak

-8 saniye boyunca tuttuğunuz nefesi yavaşça bırakmak

Bu nefes egzersizini dilediğiniz kadar uygulayabilirsiniz.


Öfkenizle başa çıkamadığınızı düşünüyorsanız psikoloğa başvurarak psikolojik destek alabilirsiniz. Ayrıca eşinizle birlikte kavgalarınızı çözümlemek ve birlikte başa çıkma becerileri oluşturmak isterseniz çift terapisine giderek psikolojik destek alabilirsiniz.


Sevgiler.


Klinik Psikolog Pınar Özdemir

Cevaplanmış benzer sorular

Aile

Aşırı tepki vermemek için ne yapmalıyım?

Çoğu insanla konuşurken karşı tarafı anlayıp dinlerim ve empati yaparak ince ince düşünürüm fakat annemi dinlerken aşırı bir tepki gösterdiğimi anladım. Bu tepkileri verirken de sinirlenme ve anlaşılmama duyguları beni boğuyor sanki. Ben ne dersem annem yanlış anlayacakmış ve beni kötüleyecekmiş gibi hissediyorum. Bana iyi bir şey söylese bile ona çıkışıyorum . Sonrasında çok sert konuştum diye içimden kendime kızıyorum. Ama aklıma travmalarım geliyor: Çocukluğumda derslerimi annem yaptırırdı ve çirkin yazarsam ellerime vururdu. Beni çoğu şeyi iyi yapamıyorum diye hep eleştirirdi. Çocukken dikişe merak sardığımda hep yapamazsın bırak diye hevesimi kırıp emekle diktiğim şeyleri ve biriktirdiğim kumaşları benden gizli yakmıştı. Ben bunu farkedince de ben aşırı tepki vermeye orada başladım ve zaten pek de güvenmediğim anneme hiç güvenmemeye başladım.Ayrıca duygularımı da gizliyorum galiba belki de o görmüyor bilmiyorum. Mesela ben bu satırları yazarken gözlerimden yaşlar akıyor ama o bana mutfağı temizleyelim hadi kalk diyor. Yanıma gelip göz teması kuramadığı için ağladığımı bile farketmiyor. Benim yanımda küçük kardeşime ilgi gösterdiğinde örneğin önüne bir yiyecek koyduğunda istemsizce oraya bakıyorum. Küçük kardeşim dayanamayıp o yiyeceğin yarısını benim önüme koyuyor. Ama annem beni görmeyip anlamıyor. Ben mi abartıyorum acaba? Biraz kinci bir insan olduğumun farkındayım ve bunun için üzgünüm ama bu konuda ben kinci mi davranıyorum yoksa annem gerçek bir manipülatif mi?