Evlilikte şeffaflık ve öncelik sırası karmaşası

Merhaba,

Yazdıklarınızı okurken en çok hissedilen şey; dışlanmışlık ve değersizlik duygusu. Bir evliliğin içinde olup ikinci planda kalmak, eşinizin ailesinin yanında farklı birine dönüşmesi, sizin yanınızda susup onların yanında konuşması… Bunlar insanın sadece kalbini değil, aidiyet duygusunu da yaralar. Evlilikte en temel ihtiyaç “biz” hissidir. Siz ise uzun süredir “ben ve onlar” sisteminin dışında kalmış gibisiniz.

Bir ilişkide eşin ailesiyle bağını sürdürmesi doğal ve sağlıklıdır. Ancak evlilikle birlikte öncelik sırası değişir. Eşler birbirinin birincil ailesi olur. Eğer eşiniz aile ortamında sizi azarlıyor, dışlıyor ya da yalnız bırakıyorsa burada güç dengesi ve sınır meselesi vardır. Bu durum zamanla partnerde yalnızlık, öfke ve kırgınlık biriktirir.

Bir başka önemli nokta finansal şeffaflık. Evlilikte para yalnızca ekonomik bir mesele değildir; güven meselesidir. Gelirin gizlenmesi, paylaşımların saklanması, “param yok” denirken başka yere düzenli ödeme yapılması güven zedeler. Güven bir kez zedelenince kişi sadece maddi değil, duygusal olarak da geri çekilir.

Şunu fark etmek önemli: Siz konuşmuşsunuz. Suçlayıcı olmadan duygularınızı ifade etmişsiniz. Bu sağlıklı bir adımdır. Ancak eşinizin sessizliği seçmesi, küsmesi ya da sorunu size yansıtması iletişimde kaçınma örüntüsüne işaret eder. Kaçınan taraf sustukça sorun çözülmez, sadece ertelenir.

Bu noktada kendinize şu soruları sormanızı öneririm:

– Bu evlilikte kendimi değerli hissediyor muyum?

– Çocuklarım bu ilişki modelinden ne öğreniyor?

– Uzun vadede değişmeyen bir sistemde kalmaya razı mıyım?

Çünkü aile sistemlerinde değişim genellikle bir kişinin netleşmesiyle başlar. Netlik bağırmak değildir; kararlı ve sakin bir duruştur.

Eşinizle konuşurken genel cümlelerden ziyade somut davranışa odaklanın:

“Ailenden biri bana böyle söylediğinde senin yanımda susman beni yalnız hissettiriyor. Bu durumda benim yanında durmanı istiyorum.”

“Gelir konusunun şeffaf olmaması bende güvensizlik yaratıyor. Ev bütçesini birlikte planlamak istiyorum.”

Kısa, net ve davranışa yönelik cümleler.

Çocuklarla ilgili talebiniz de çok makul: Günde 5-10 dakika bile olsa temas kurması. Bu küçük görünen süre aslında bağ için çok kıymetlidir. Eğer bunu dahi sürdürmüyorsa burada yorgunluk bahanesinin ötesinde bir geri çekilme olabilir.

Şunu da söylemek gerekir: Bir eş hem ailesine karşı hem partnerine karşı iki farklı kimlik taşıyorsa, bu genellikle sınır koyamama veya aile sisteminden psikolojik olarak ayrışamama ile ilgilidir. Bu sizin değersizliğiniz değil, onun kendi iç sınır meselesidir.

Size küçük bir egzersiz bırakmak isterim:

“İlişkide Ben Alanım” Çalışması

Bir kağıdı ikiye bölün.

Sol tarafa: Eşimden beklediklerim.

Sağ tarafa: Benim kontrolümde olanlar.

Sol tarafı değiştirmeye çalışmak çoğu zaman bizi yorar. Sağ taraf ise güç alanımızdır.

Örneğin:

– Nasıl konuşacağımı seçebilirim.

– Aile ortamında sessiz kalmak yerine sınır koyabilirim.

– Maddi konularda netlik talep edebilirim.

– Gerekirse destek arayabilirim.

Bu ayrım zihinsel dağınıklığı azaltır.

Ve şu cümleyi bırakmak isterim:

“Evlilik, iki kişinin aynı evde yaşaması değil; aynı tarafta durabilmesidir.”

Şu an en çok ihtiyacınız olan şey yalnız olmadığınızı hissetmek ve sistemli bir şekilde güçlenmek. Eğer eşiniz değişime kapalıysa çift desteği önerilebilir. Gelmiyorsa bireysel destek almak da çok kıymetli olur. Çünkü bir aile sisteminde bir kişi güçlenmeye başladığında denge değişir.

Siz görünmez değilsiniz. Sadece uzun süredir görülmeyi bekliyorsunuz. 🤍

Umarım yardımcı olabilmişimdir, ihtiyaç halinde benimle iletişime geçebilirsiniz, sevgiler

Psikolog Lara Yelda Aktaş