Psikoloji

Fazla empati kurarak kötü şeyleri gözardı ediyorum

Gizli Kullanıcı27 Mayıs 2024 16:49

insanlarla çok empati yapıyorum ve en sonunda hiç kimse haksız hatalı vs çıkmıyor herkesi kendince haklı çıkartıyorum kendi içimde ve yanlışlarını yok sayıyorum.Aslında her şeyi görüyorum fakat savaşın sonunda herkes haklı oluyor.Ne yapmam lazım bilmiyorum

Bu soru 27 Mayıs 2024 20:12 tarihinde Uzman Psikolog Merve Ulusoy tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Herkes haklı olabilir ama burada sizin herkesin haklı olması konusunu bir savaşa benzetiyor olmanız ve sizin bu savaştan mağlup çıkıyor olmanıza odaklanalım. Bunun bir savaşa benzetilmesi bana ihlali anımsattı. İlişkilerinizde sınırlarınızı koruyabilir misiniz? Sizin sınırlarınız neler? Kırmızı çizgileriniz neler? Sizin bir ilişkide olmazsa olmaz dediğiniz dinamikler neler? Öncelikle sizin sınırlarınız neler? Herkes haklı olsa bile bu sınırları ihlal edenler yok mu, var mı? Sınır ihlali olmasına rağmen haklı buluyorsanız o zaman bunu değerlendirelim; sınır ihlalleri birebir gerçek sınır ihlalleri gibi düşünebilirsiniz. Yurdunuza baskın oluyor ama gün sonunda farkında değilsiniz. Yurdunuzu yani kendinizi nasıl koruyorsunuz, sizin çizgileriniz nerelerde başlıyor, nerede bitiyor? Sizin sınırınızı geçtiği halde haklı bulduğunuz yerler neresi? Sizin sınırlarınız yol geçen hanı gibi geçilebilirken siz karşınızdaki kişinin sınırlarını ihlal edebiliyor musunuz? Sınırsız olmak size ne çağrıştırıyor?


Bir yandan da şunu söylemek istiyorum; herkesin haklı çıktığı bir yerde siz empati mi yapıyorsunuz sempati mi? Bazen kavram karmaşası olabiliyor. Empati sağlıklı olandır ve karşınızdaki kişiyi onaylama gerektirmeden anlıyor veya onun açısından bakıyor olmak, yargılamadan, incitmeden dinliyor olmak iken sempati şudur. Karşındaki kişinin iyilik halini önemsemek, onun duygularının düşüncelerinin senin olmasıdır. O ağlıyorken senin ağlaman, o gülüyor iken senin gülmendir. Böylece o zaman herkes haklı çıkabilir. Burada bakımverenler genelde bu duruma düşer. Siz birilerinin bakımvereni misiniz? Bakımveren olmadığınız halde birilerinin annesi/babası konumunda oluyor olmak çoğu zaman zorlayıcı ve tüketen bir yerdedir.


Durumları gerçekten objektif değerlendiriyor musunuz? Değerlendirdiğiniz halde herkes haklıysa o zaman şuradan bakmak lazım herkesin haklı olduğu yerde herkesin hatalı olduğu bir yerde vardır. Bu hatalar tolere edilebilir mi? Edilebilirse de edilmese de siz neden tolere ediyorsunuz/etmiyorsunuz?


Siz kendi duygularınızı, düşüncelerinizi karşınızdakilere rahatça ifade edebiliyor musunuz? Ettiğinizde tıpkı onlarda sizin gibi dinliyor ve sizi yargılamadan yanınızda oluyor mu? Yoksa siz ifade ettiğnizde herkes sizin değil, kendi derdine mi odaklanıyor? Duygusal olarak sınırlarınızı korumanız çok önemli olacaktır.


Kötü şeyleri göz ardı etme sebebiniz bahsettiğim gibi sınırlar ile ilişkili olabilir. Umarım sınırlarınıza riayet ettiğiniz, sağlıklı ilişkiler üzerine düşündüğünüz ve bunun için adımlar atabilir halde olursunuz.


Sağlıklı günler dilerim.


Psikolog Merve Ulusoy

Cevaplanmış benzer sorular

Romantik İlişkiler

Eski ilişkimi fazlasıyla özlüyorum

Merhaba, birkaç aydır duvarlarını yıkmak için ve kendini güvende hissetmesi için çaba harcadığım birisi vardı. En nihayetinde gerçekten de bunu yapabildim, ilişkiye başladık. Fakat bu zamana kadar yeterli bir şekilde birbirimizin hayatları hakkında konuşmamıştık. Bir gece konuştuk, uzak mesafe, aile, okul sorunları vardı. Ne yapacağımızı elbette bilememiştik fakat nihai bir karar da vermemiştik. Ertesi gün ani bir şekilde bir ayrılık paragrafı ile karşılaştım...Uzak mesafe, daha iyi birisini bulduğunda "iyi ki" diyeceksin. Ben senin yanlış insanınım. Başka bir evrende gibi şeyler söylemişti. Geri dönmesi için günlerce uğraştım, hislerimi anlattım. Geri dönme kararı aldı. Fakat bu süreçte yalvarmak, pişman olacaksın demek gibi hatalar yaptım.. Barıştıktan sonra bana pek iç açıcı davranmadı. Tek bir "bitti" mesajıyla ayrıldım. Onu engellediğimi düşünüp beni her yerden engelledi. O gittikten sonra çok fazla isyan ettim. Çok fazla yakın olmadığım 3. kişilerle bunları paylaştım. Her bir paylaşımda daha çok pişman oldum. Şu an kendimi gerçekten çok kötü hissediyorum. Bir çıkmaza girmişiz gibi hissediyorum. Artık dönse bile aldığımız yaralar yüzünden devam edemeyecekmişiz gibi hissediyor, korkuyorum.Çok fazla insandan "Kırılmış bardaktan su içilmez" gibi sözler duyduğum gibi "seninse zaten sana geri döner, hayirlisiysa olur" gibi sözler de duydum. Ama artık çok yoruldum. Onun onurunu, güvenini, bana olan saygısını kırmış bile olabilirim. Onu özlüyorum, şu an uzak duruyorum ama ikimizin geleceği için endişeleniyorum. Yaralar bir şekilde iyileşir mi? Benim olan bana gerçekten döner mi? Ayrılıp barıştıktan sonra ilişkiler gerçekten düzelir mi.. Teşekkür ederim.