Fiziksel bazı ozelliklerimi begenmiyorum cok kompleks yapiyorum

Merhaba Sevgili Danışan,

Yazdıklarınız o kadar dokunaklı ki, insanın kendi bedeniyle kurduğu o karmaşık ilişkiyi, o içsel savaşı ne kadar derinden yaşadığınızı hissedebiliyorum. Özellikle uzun süreli bir ilişkiniz varken, sevgi ve kabul gibi en temel ihtiyaçlar söz konusu olduğunda, kendi bedeninizle ilgili hissettiğiniz hoşnutsuzluğun ilişkinizin üzerine bir gölge düşürmesi, nefes almayı bile zorlaştırıyor olmalı.

Dışarıdan ne kadar sakin, ne kadar "güçlü" görünürseniz görünün, içinizdeki fırtına bambaşka boyutlarda esebiliyor, biliyorum. Özellikle de toplumun kadın bedenine yönelik o acımasız dayatmaları, güzellik kalıpları, sosyal medyanın o yanıltıcı filtreleri ve çevrenin yarattığı baskı... Bunların hepsinin zihninizde yarattığı o ağır yükü küçümsemek mümkün değil. Sanki hiçbir zaman yeterince "güzel" ya da "olması gerektiği gibi" hissedememek, zaman zaman gerçekten insanı bir çaresizliğe, hatta bunalıma sürükleyebiliyor.

Belki de partnerinizin sizi beğendiğine dair o güven duygusunu kolayca hissedememenizin altında, yıllar içinde birikmiş ve derinlere kök salmış bazı eski yaralar yatıyor olabilir. Belki aile içinde duyduğunuz incitici sözler, belki çocukken maruz kaldığınız o anlamlı bakışlar... Ya da okulda, arkadaş grubunda hissettiğiniz o dışlanmışlık duygusu... Şimdi ise, sanki tüm bu geçmiş deneyimler, ilişkinizde sürekli sorgulayan, onay bekleyen bir döngüyü besliyor olabilir. Aslında kimse, günün sonunda sadece partnerine değil, kendi içindeki o acımasız eleştirel sese de "Beni beğeniyor musun?" diye sormak zorunda kalmak istemezdi, değil mi?

Aklımdan şu da geçiyor: Belki de şu sıralar bu kadar çok fiziksel özelliklerinize odaklanmanız, içsel olarak kendinizi daha savunmasız hissettiğiniz bir döneme işaret ediyor olabilir. Hayatınızda başka stresler, kaygılar ya da belirsizlikler varsa, insan genellikle en hassas noktasına, yani beden algısına odaklanarak bir tür savunma mekanizması geliştirebilir.

Şunu bir düşünün: Erkek arkadaşınız size gerçekten sevgiyle ve ilgiyle yaklaşıyor olsa bile, beyniniz belki de "O aslında öyle düşünmüyor, bana yalan söylüyor!" diyor. Bu çoğu zaman mantıkla açıklanabilecek bir durumdan ziyade, geçmişten gelen o incinmelerin bir sonucu olabilir. İlişkinizdeki o sorgulayıcı soruların ardında, belki de gündelik tartışmaların çok ötesinde, o sıcak ve koşulsuz bir sevgiye duyduğunuz derin bir ihtiyaç yatıyor olabilir.

Sizinle birlikte küçük bir egzersiz denemek ister misiniz? Her gün aynada, yalnız kaldığınız bir anda, hoşunuza gitmese bile bedeninizdeki bir noktayı seçin ve birkaç dakika boyunca ona nazikçe bakın. Belki şöyle diyebilirsiniz: "Sana karşı zaman zaman sert davrandım ama sen benim bir parçam oldun, bana hep eşlik ettin." Bu kolay olmayacak, zaman isteyecek bir süreç ama inanın, bazen kendinize fısıldayacağınız küçücük bir şefkat cümlesi bile çok şeyi değiştirmeye başlayabilir. Küçücük adımların zamanla büyük bir değişime dönüşebileceği fikri size de umut veriyor mu, ne dersiniz?

Bedeninizle savaşmayı bırakmak, kendinizi daha özgür, daha hafiflemiş hissettiğiniz bir yaşamın kapılarını aralayabilir. Sizi yargılayacak en son kişi kendiniz olmalısınız, bunu yazarken sanki kalbimden bir parça kopup size geliyor. İlişkinizin de, beden algınızın da zamanla huzurlu ve sevgi dolu bir zemine oturmasını tüm kalbimle diliyorum. İsterseniz, bu konuyu biraz daha derinlemesine birlikte keşfetmeye devam edebiliriz. 🌿✨ Unutmayın, bu yolculukta yalnız değilsiniz.

Ayrıca bu süreçte yakınlarınızdan veya bir uzmandan destek almaktan lütfen çekinmeyin.

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Değerlendirilmesini istediklerinizi yeni bir soru ile sorabilirsiniz.

Psikolog

Ayşe Tuba Aksakallı...