Kaygı

Geçmişi arama

Gizli Kullanıcı12 Mart 2026 22:04

Merhaba, bilmediğim bir şehire evlenerek yerleştim bir buçuk yıldır buradayım eşimden başka tanıdığım sayılı kişi var bazen yolda gördüğüm insanları önceden tanıdığım vakit geçirdiğim kişilere benzetiyorum sık sık eski yaşamımı özlüyorum bazen gece uyanınca nerde olduğumu bilmiyor gibi oluyorum ya da uyandigimi biliyorum hareket ediyorum ama uyanamiyorum ta ki ışık görene kadar bu durumdan dolayı yanımda telefonla yatıyorum telefonun ışığını yakıp o ışıkla uyanabiliyorum bu durum da beni kaygilandiriyor normal mi

Bu soru 16 Mart 2026 13:18 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba,


Anlattığınız deneyimler yeni bir şehre taşınma ve hayat düzeninin değişmesi gibi büyük yaşam geçişlerinden sonra birçok kişinin yaşayabildiği psikolojik ve fizyolojik tepkilere benziyor. Evlenerek farklı bir şehre yerleşmek, tanıdık çevreden uzaklaşmak ve sosyal ağın daralması zihnin uyum süreci dediğimiz bir dönemden geçmesine neden olur. Bu süreçte geçmişe özlem, eski insanları ve ortamları daha sık hatırlama oldukça doğal tepkilerdir. Yolda gördüğünüz kişileri geçmişte tanıdığınız insanlara benzetmeniz de aslında beynin tanıdıklık arama eğilimiyle ilgilidir. Zihin yeni bir çevrede güven duygusunu artırmak için tanıdık yüzler veya benzerlikler bulmaya çalışır.


Gece yaşadığınız durum ise iki farklı mekanizmayla ilişkili olabilir. Birincisi, gece uyanınca kısa süreli olarak bulunduğunuz yeri anlamlandıramamak. Bu, özellikle yeni bir ortamda uyuyan kişilerde görülebilen geçici bir yönelim karışıklığıdır. Beyin uyku ile uyanıklık arasındaki geçişte bulunduğu ortamı hemen tanımlayamayabilir. Birkaç saniye içinde çevresel ipuçlarıyla (ışık, oda düzeni gibi) kendini yeniden konumlandırır.


İkinci olarak anlattığınız “uyanık olduğunuzu bilmenize rağmen hareket edememe ya da tam uyanamama” durumu uyku felci olarak bilinen bir deneyime benziyor. Uyku felci, uyku ve uyanıklık evrelerinin kısa süreli olarak üst üste gelmesiyle ortaya çıkar. Bu sırada kişi zihinsel olarak uyanık hissedebilir fakat bedeni henüz uyku durumundadır. Genellikle birkaç saniye ya da dakika içinde kendiliğinden geçer. Işık görmek, hareket etmeye çalışmak veya çevresel bir uyaran bu süreci sonlandırabilir. Telefon ışığının sizi uyandırması da bu nedenle işe yarıyor olabilir.


Bu deneyimlerin zaman zaman yaşanması çoğu durumda ciddi bir psikolojik sorun anlamına gelmez. Ancak stres, yalnızlık hissi, uyku düzeninin bozulması ve yeni ortama uyum süreci bu tür durumları biraz daha sıklaştırabilir. Bu nedenle birkaç noktaya dikkat etmek yardımcı olabilir: düzenli bir uyku saatine sahip olmak, uyumadan önce telefon kullanımı ve yoğun düşünceyi azaltmak, gün içinde sosyal temasları artırmak ve yeni şehirde küçük rutinler oluşturmak. Yeni bir çevrede tanıdık aktiviteler yapmak (yürüyüş, kurs, sosyal ortamlar gibi) zihnin burası artık güvenli ve tanıdık bir yer algısını güçlendirir.


Eğer bu durumlar çok sık yaşanmaya başlarsa, yoğun korku yaratırsa veya gündüz yaşamınızı etkilemeye başlarsa bir psikologla görüşmek destekleyici olabilir. Fakat anlattıklarınız, özellikle büyük bir yaşam değişiminden sonra görülebilen uyum ve uyku süreçleriyle oldukça ilişkili görünüyor. Zamanla yeni yaşamınıza alıştıkça bu deneyimlerin de genellikle azaldığını görmek mümkündür.


Eğer bana sormak istediğiniz bir şey olursa cevaplamak için burada olacağım.🌸

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.