gecmisimden cok pismanım kendimden utanıyorum bunu nasıl duzeltebilirim
Geçmişte birçok kişiyle birçok şey yaşadım. O zamanlar bunları sorgulamıyordum ama şu an ben nasıl böyle şeyler yaptığımı sorguluyorum. Kendimi çok kötü hissetmeye başladım, aileme layık olmadığımı, hiçbir şey hak etmediğimi, değersiz olduğumu düşünmeye başladım. Yaşadığım şeylerden çok pişmanım. Keşke geriye dönebilsem. Bu düşünceler kafamdan çıkmıyor; sınava hazırlanıyorum ve bunu da etkiliyor. Bir gün önüme çıkar, ilerideki hayatımda diye çok korkuyorum. Asıl olay ise kendimi affedememem. Bunları nasıl yaptım, nasıl yaşadım diye kendimi yiyip bitiriyorum. Artık bu düşüncelerden kurtulmak istiyorum. Baska asıl zorlayan ise çok kişiyle olması. Nasıl yaptım, nasıl izin verdim bilmiyorum. O an sevgi hissetmek istemiştim sadece ama beni kullanmalarına izin verdim. Şu an düşününce de içinden çıkamıyorum.
Bu soru 13 Nisan 2026 09:27 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Yaşadığınız durum, geçmiş deneyimlerin bugünkü farkındalıkla yeniden değerlendirilmesi sonucu ortaya çıkan yoğun suçluluk ve utanç duygularını içeriyor. Bu oldukça anlaşılabilir bir süreçtir. İnsan, içinde bulunduğu dönemde sahip olduğu duygusal ihtiyaçlar, yalnızlık hissi ve görülme arzusu doğrultusunda seçimler yapar. O dönem sizin için ön planda olan şey, sevilmek ve değerli hissetmekti. Bu, insanın en temel psikolojik ihtiyaçlarından biridir. Dolayısıyla o zamanki davranışlarınızı bugünkü bakış açınızla yargılamak, kendinize karşı haksız ve sert bir tutum geliştirmenize neden oluyor.
Şu an hissettiğiniz pişmanlık, aslında değerlerinizin değiştiğini ve psikolojik olarak geliştiğinizi gösterir. Ancak bu süreci sağlıklı bir şekilde işleyebilmek için kendinizi sürekli sorgulamak ve suçlamak yerine, o dönemi anlamaya çalışmanız gerekir. Neden yaptım? sorusu sizi döngüye sokarken, O zaman neye ihtiyacım vardı? sorusu sizi anlamaya yaklaştırır. Bu fark, kendinizle kurduğunuz ilişkiyi dönüştürmede kritik bir rol oynar.
Kendinizi affedememenizin temelinde, geçmişteki davranışları bugünkü kimliğinizle özdeşleştirmeniz yatıyor. Oysa insan sabit bir varlık değildir; deneyimleriyle değişir, öğrenir ve dönüşür. Siz de şu an geçmişteki seçimlerinizi sorgulayabiliyorsanız, bu artık aynı yerde olmadığınızın açık bir göstergesidir. Bu noktada kendinize şu çerçeveyi sunmanız daha sağlıklı olacaktır: O dönem sahip olduğunuz duygusal kaynaklarla elinizden geleni yaptınız; bugün ise daha farklı seçimler yapabilecek bir farkındalığa sahipsiniz.
Sizin deyiminiz ile “çok kişiyle olması” konusuna takılmanız ise utanç duygusunun zihinsel bir yansımasıdır. Zihin bunu bir değer ölçütü gibi sunar; ancak bu gerçekçi değildir. Bir insanın değeri, geçmişte yaşadığı ilişkilerin sayısıyla belirlenmez. Bu düşünce, içselleştirilmiş eleştirel bir sesin ürünüdür ve gerçeği yansıtmaz.
Ayrıca, ileride karşıma çıkar mı? şeklindeki düşünceler, geçmişin bugünü tehdit edeceğine dair bir kaygı oluşturur. Bu da zihinsel olarak sizi sürekli geçmişte tutar. Oysa psikolojik olarak iyileşme, geçmişi değiştirmekten değil, onunla kurduğunuz anlamı dönüştürmekten geçer. Geçmiş yaşantılarınız sizin kim olduğunuzu belirlemez; sadece nasıl biri olmak istediğinizi fark etmenize katkı sağlar.
Bu süreçte kendinize daha şefkatli yaklaşmanız önemlidir. Kendinizi yargılamak yerine anlamaya çalışmak, suçlamak yerine sorumluluğu dengeli bir şekilde almak iyileştirici olacaktır. Şu an yapabileceğiniz en sağlıklı şey, geçmişteki davranışlarınızı bir hata olarak değil, sizi bugünkü farkındalığınıza getiren bir deneyim olarak yeniden çerçevelemektir. Bu bakış açısı, hem zihinsel yükünüzü hafifletir hem de kendinizle daha sağlıklı bir ilişki kurmanıza yardımcı olur.
Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olur. Bana sormak istediğiniz başka bir şey olursa cevaplamak için burada olacağım.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
