Geçmişte yaşadıgım olayları nasıl geride bırakabilirim?
Merhaba, ben 10 yıllık evliyim. Evliliğimizin ilk 8 yılına kadar problemlerimizi bir şekilde kapattık; aramıza bir soğukluk girmedi, ben de bunu hiç hissetmedim. Ama son iki yıldır eşimle aramda hissedilir bir şekilde bir soğukluk var.
Ben evliliğimin ilk 8 yılına kadar ailesiyle gayet iyi, samimi biriydim. Ama evlendiğim ilk günden beri maddi manevi yapılan ve yapılmaya devam edilen haksızlıklara daha fazla tahammül edemedim. Bu yüzden kendi sınırımı ve mesafemi koydum. Eşim başlarda benim ailesine karşı koymuş olduğum bu sınırı çok önemsemedi ya da bana belli etmedi.
İki yıl öncesine kadar benimle her konuda konuşan, dertleşen biriydi. Ama şimdi özellikle ailesiyle ilgili herhangi bir konuda bir şey söylesem bana karşı hemen bir kalkan oluşturuyor. Buna da hak veriyorum, “ailesidir” diyorum. Ama huyları çok değişti. Bana kolay kolay bağırmayan biriydi; şu an ise en basit konuda bile, yanımızda başkalarının olup olmaması önemli olmadan, beni azarlayabiliyor.
Defalarca rahatsız olduğumu dile getirmeme rağmen bunu yapmaya devam ediyor. Kilo konusunda “şaka yapıyorum” diyerek dalga geçiyor. Artık beni kırmaktan kaçınmıyor; kıracağını bile bile birçok şey yapıyor. Sürekli beni manipüle etmeye çalışıyor, her şeyde beni suçlu görmeye ve bana suçlu olduğumu göstermeye çalışıyor.
Ama tamamen böyle biri de değil. İnişli çıkışlı bir insan. Yardım eder, gezmekten kaçınmaz, mutlu etmeye çalışır. Bunları da yapıyor. Ama bana olan soğukluğunu hissettirmesi bende daha ağır basıyor. Özellikle başkalarının yanında beni küçük düşürmesi bende daha ağır basıyor.
Bazen “boş ver, kendi hayatınla ve çocuklarınla vakit geçir, ilgilen, takma” diyorum. Ama hazmedemiyorum. İki yıl öncesini düşündükçe “Ben ailesiyle iyiyim diye mi beni seviyormuş?” diye düşünüyorum. Bu değişimini bir türlü bir şeye bağlayamıyorum.
İş ortamlarının değiştiğini düşünüyorum, belki ona bağlıyorum. Ama bu sefer de “başka ortamlara girince, kendi kabuğundan çıkınca beni gözden çıkardı, bir nevi beni beğenmez oldu” diye düşünüyorum. Şu an her şeyimi eleştirme modunda.
Ben artık onunla sohbet etmek de istemiyorum. Çünkü herhangi bir cümlemde mutlaka “saçma konuşuyorsun”, “boş konuşuyorsun”, “mantıklı konuşmuyorsun” gibi şeyler söylüyor. Bunları duymak istemediğim için de artık konuşmak istemiyorum. İçimdeki neşeyi kaybettiğimi hissediyorum ve gitgide sessizleşiyorum.
Eşim de ben bu problemlerimi konuştuğumda benim aşırı derecede takıntılı olduğumu düşünüyor. Ona göre o bana o an nasıl davranmak isterse öyle davranacak, ama ben “boş ver” deyip takmayacağım. O bunu istiyor.
Bu davranışlarının sebebini sorduğumda ise “bir anda oluyor” diyor. Ama ben farkındayım; onun bana karşı bir dolmuşluğu var. Her fırsatta, farkında olarak ya da olmadan, bunu benden çıkarmaya çalışıyor. Çünkü iki yıl öncesine kadar her istediğimi yapan, gayet saygılı biriydi.
Bu dolmuşluğu nereden çıkartıyorum? Çünkü bu iki yıl içerisinde bana bir kere şu cümleyi kullandı: “Benim sana yaptıklarıma karşı sen şımarıyorsun.”
Ben zaten sevgisiz bir çocukluk geçirdim, sevgisiz bir ortamda büyüdüm. 17 yaşında evlendim. Eşimin bana karşı saygısı ve sevgisi beni çok etkilemişti. Ama bu değişimi beni gerçekten çok yıprattı. Gerçekten de anormal bir şekilde takıntılı bir hale getirdi.
Bu soru 14 Mart 2026 22:40 tarihinde Psikolog Neslihan Fındıkoğlu tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Anlattıklarınız uzun süredir içinizde biriktirdiğiniz, sizi gerçekten yoran ve duygusal olarak yıpratan bir süreci gösteriyor. Özellikle bir zamanlar kendinizi güvende ve değerli hissettiğiniz bir ilişkinin değiştiğini fark etmek insan için oldukça sarsıcı olabilir. Bu nedenle yaşadığınız kırgınlık, kafa karışıklığı ve içe çekilme duyguları çok anlaşılır.
Evliliğinizin ilk yıllarında eşinizle aranızda daha yakın, paylaşımın olduğu bir ilişki olduğunu anlatıyorsunuz. Böyle bir bağın zamanla değişmesi çoğu zaman kişide “Nerede yanlış yaptım?” ya da “Beni artık eskisi gibi sevmiyor mu?” gibi sorulara yol açabiliyor. Özellikle eşinizin ailesiyle ilgili koyduğunuz sınırlar sonrasında ilişkinizde bazı gerilimlerin ortaya çıkmış olması da sizin zihninizde bu değişimin nedenini sorgulamanıza yol açmış gibi görünüyor.
Burada önemli bir noktaya değinmek isterim: Bir insanın saygı görme ihtiyacı ve özellikle başkalarının yanında küçük düşürülmemek istemesi son derece temel ve sağlıklı bir beklentidir. Eşinizin sizi kıran davranışları karşısında rahatsızlık duymanız ya da bunu dile getirmeniz “takıntılı olmak” anlamına gelmez. Aksine, bu durum sizin duygusal sınırlarınızı korumaya çalıştığınızı gösterir.
Diğer taraftan eşinizin davranışlarının tamamen tek bir nedene bağlı olması da her zaman mümkün olmayabilir. Bazen zamanla değişen yaşam koşulları, iş ortamı, aile dinamikleri veya kişisel stresler ilişkideki iletişim biçimini etkileyebilir. Ancak sebep ne olursa olsun, ilişkide saygının ve karşılıklı anlayışın korunması oldukça önemlidir.
Şu an sizin için en zorlayıcı olan şeylerden biri de sanırım kendinizi ifade ettiğinizde anlaşılmadığınızı hissetmeniz. İnsan anlaşılmadığını düşündüğünde zamanla geri çekilir, sessizleşir ve iç dünyasında daha fazla düşünmeye başlar. Sizin “neşemi kaybettim” şeklindeki ifadeniz de bu içe çekilmenin bir sonucu gibi görünüyor.
Böyle durumlarda bazen eşler birbirlerinin ne hissettiğini gerçekten duymakta zorlanabilirler. Bu yüzden sakin bir zamanda, suçlayıcı olmayan bir dille sadece kendi duygularınızı anlatmaya çalışmanız faydalı olabilir. “Böyle yaptığında kendimi değersiz hissediyorum” gibi ifadeler, karşı tarafın savunmaya geçmeden sizi duymasını bazen kolaylaştırabilir.
Şunu da unutmamak önemli: Bir ilişkide sevgi kadar saygı, incelik ve karşılıklı değer görme hissi de çok kıymetlidir. Sizin yaşadığınız kırgınlıklar gerçek ve anlaşılır duygular. Kendinizi suçlamak yerine duygularınızı fark etmeniz ve onları ifade edebilmeniz aslında oldukça güçlü bir adımdır. Zaman zaman ilişkiler zor dönemlerden geçebilir; önemli olan bu süreçte kişinin kendi değerini unutmaması ve duygularını yok saymamasıdır.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
