• Anasayfa
  • Sorular
  • Geçmişte yaşadığım olayları nasıl geride bırakırım
Kaygı

Geçmişte yaşadığım olayları nasıl geride bırakırım

Gizli Kullanıcı24 Ekim 2025 20:38

Sürekli olumsuz düşünüyorum geleceği bile düşünüp olumsuz şeyler kafamda kuruyorum geçmişte yaşadığım bir olay aklıma geliyor tekrar yaşayacak gibi korkuyorum huzursuz olup öfke doluyorum bunun önüne geçmek zihnimden çıkarmak istiyorum anı yaşayamıyor sürekli her şeye kızıyorum üzülüyorum sevdiğim birinin öleceğini düşünüp ona bile üzülüyorum kendi kendime her şey çok olumsuz ilerliyor sanki oysa ki her şey olması gerektiği gibi galiba

Bu soru 25 Ekim 2025 14:06 tarihinde Uzman Psikolog Gönül Tanır Durmaz tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,


Kendi düşüncelerinizin içinde biraz kaybolmuş gibisiniz, sıkışıp kalmış gibi hissettiğiniz anlar oluyor... Ne kadar yorucu bir ruh hali bu; aynı anda hem geçmişin gölgesinde hem geleceğin belirsizliğinde yaşamak. Bunu okurken, sizdeki bu yoğunluk ve huzursuzluğun ne kadar yorucu olabileceğini anlayabiliyorum. Bu da düşüncelerinizin sizde kaygı doğurabileceği her anınızı olumsuz etkileyen bir durum haline geliyor.


Bir yerde, içinizde huzur bulmaya çalışan bir yanınız var ama düşünceler hep birkaç adım önde gidiyor gibi...


Geçmişteki o olay, belli ki zihninizde derin bir iz bırakmış. Özellikle travmatik ya da sarsıcı şeyler yaşadığımızda, beyin bazen 'ya yine olursa?' diyerek bizi hep tetikte tutmak ister. Tam anlamıyla anı yaşamak bir yana, sanki hayatı gözünüzün önünden kaçırıyor gibi bir halde olabiliyor insan. Kafanızda tekrar tekrar dönen, kontrol edemediğiniz düşünceler yüzünden gününüzü yaşamak bile zorlaşmış hissine kapılabilirsiniz. Bir de gelecekte sevdiğiniz insanları kaybetme korkusu girince işin içine, sanki bir türlü huzuru bulamayan bir zihin tablosu ortaya çıkıyor. Burada kaygı bozukluğu durumundan, bilişsel çarpıtmalarınızdan bahsedebiliriz. Özellikle felaketleştirme dediğimiz bir bilişsel çarpıtma kendini daha fazla gösteriyor olabilir. Zihnimiz genel itibarıyla de olumsuz şeyleri düşünmeye daha yatkındır. Bu yüzden de olumsuz senaryoları zihnimize daha fazla hatırlama eğiliminde bulundurabiliriz.


Bazı insanlar duygularını bastırmaya, bazıları ise yoğun bir şekilde yaşamaya eğilimlidir. Sizinki biraz ikinciye benziyor galiba. Öfke, üzüntü, kızgınlık... Her şeyin karıştığı bir çorba gibi. Belki de, o geçmiş olay sizde başa çıkılamayan bir boşluk, bir tür "kayıp kontrol duygusu" bırakmış olabilir. Bunları zihninizden atmak istemeniz de çok anlaşılır; insan huzursuzluktan kurtulmak ister, ama bazen düşüncelere savaş açmak onları daha da güçlü kılar.

Belki şöyle bir

şey deneyebilirsiniz... Şu an bu cevabı okurken, bir an için gözlerinizi kapatıp burnunuzdan derin bir nefes alın. Sonra yavaşça verin. Zihninizde dolaşan düşünceleri "susturmak" yerine, onları bir bulut gibi izlemeye çalışın. "Şu anda bunu düşünüyorum... Evet, geçmiş yine aklımda... Gelecek kaygısı yine kendini gösterdi..." Bunu fark etmek, onlarla kavga etmekten çok daha sakin bir yöntem olabilir. Düşüncelerinizi kovalamak zorunda olmadığınızıbilmeyi deneyin... Onlar geldiğinde, siz sıkıca hissedecek, belki huzursuz olacaksınız, ama sonra o düşünce bir süre sonra kendiliğinden hafifleyebilir.

Şunu da belirtmek gerek; eğer öfkeniz, kaygınız, umutsuzluğunuz size günlük hayatınızda ciddi anlamda zorluk yaşatıyorsa — örneğin gece uyuyamıyorsanız, ilişkileriniz zarar görüyorsa ya da dikkatiniz dağınıksa — süreci tek başınıza taşımak çok zorlaşabilir. Burada düşüncelerinizle ilgili kanıt arayabilirsiniz. Özellikle de düşüncelerinizi ve duygularınız yazarak sonrasında bu düşüncelerinizi destekleyen herhangi bir kanıt var mı ve bunun yanında düşüncelerinizi desteklemeyen kanıtlar neler bunları bulmaya çalışabilirsiniz. Bu da düşündüğünüz şeyle ilgili ne kadar gerçekçi ve objektif olduğunuzu kendinizi hatırlatacaktır. Hayatta yaşadığımız hiçbir olayda iki olasılık yoktur. Ya en iyisi ya da en kötüsü olacak algısından çıkmaktansa aradaki diğer olasılıkları da kendinizi hatırlatmanız size bu süreçte yardımcı olacaktır.


Bazı şeyleri kabullenmek başta kolay gelmeyebilir ama küçük bir hatırlatma: Duygularınızın sizin için bir mesajı var. Belki de kendinizi korumaya çalışıyorsunuz, kim bilir? Her ne yaşadıysanız, size kendi duygu dalganıza daha yakından bakmayı öneririm. Kendinize küçük küçük zamanlar ayırıp, "Şu an nasıl hissediyorum?" diye sessizce sormak bile başlamak için iyi bir adım olabilir.

İsterseniz, yaşadığınız asıl olayı ya da sizi bu kadar endişelendiren belirli bir düşünceyi daha ayrıntılı anlatabilirsiniz. Böylece birlikte daha derin bakabiliriz.✨


Sorunuz sizin için bir cevap olabildiyse, puanlayabilir ve görüşünüzü bizimle paylaşabilirsiniz. Bizlere sorularını yöneltmek isteyen başka arkadaşlarınız varsa onların da yararlanmasını sağlayabilirsiniz.


Sağlıklı günler dilerim.


Sevgiyle kalın.


Uzman Psikolog Gönül Tanır Durmaz



💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler

1
4-7-8 Nefes Tekniği
4-7-8 nefes tekniği, bedenin doğal gevşeme tepkisini harekete geçirerek stresi azaltan, uykuya geçiş...
Nefes Egzersizleri⏱️ 3 dakika
Psikoloğun Notu: Bu egzersizin size iyi geleceğini düşünüyoruz.
Egzersizi açmak için tıklayın →
alinti

Çok memnun oldum

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.