Gecmişte yaşadığım şeyleri unutamıyorum çünkü hep tekrarlanıyorlar

Saat geç ancak ben uyuyamıyorum çünkü bu düşünceler aklımdan çıkmıyor. Benim saçlarım normal kızlarınkine göre kısa, küt saçın kısa hâli falan nasıl tanımlarım modelini bilmiyorum ancak kısa işte bu yüzden ortaokuldan beri görmediğim zorbalık, yaşamadığım aşşağılama kalmadı. Lisede bunlar azaldı çünkü tepki gösteriyordum ancak ortaokulda çok fazlaydı. Öğretmenlerim bile bana kendi cinsimden hoşlanıp hoşlanmadığımı sorardı. Kendi cinsinden hoşlanan insanları asla yargılamıyorum hatta destekliyorum da ancak ben karşı cinsten hoşlanıyorum yani hiç sevgilimin olmaması kendi cinsimden hoşlandığım anlamına gelmez diye düşünüyorum. Ortaokulda çok yakın olduğum bir kız arkadaşım vardı. Onu çok seviyordum gerçekten çok değer veriyordum. Okulda benim ondan hoşlandığım hakkında dedikodular yayılmıştı çok ağlamıştım çok zoruma gitmişti çünkü bu dedikoduyu yayan o arkadaşımdı. Ben ona rağmen onu affettiğimde daha ağır bir ithamda bulunmuştu ama onu söylemek istemiyorum. Bu olayı hâlâ unutamıyorum ve tek o da değil çoğu arkadaşım bana hep soruyordu kendi cinsinden mi hoşlanıyorsun diye annem bile sormuştu. Babam o dedikoduyu duyduğunda beni odama kitleyip ne olduğunun farkına var demişti. O dedikodu aileme bile gitmişti. Liseye geçtiğimde beni kimsenin tanımaması için dua ederek gitmiştim. Ancak herkes bana sen onun arkadaşı değil miydin diyip durmuştu. Yani senelerce peşimi bırakmadı o dedikodu. Ve hâlâ çevremde sırf benimle o eski arkadaşım hakkında dedikodu yapmak için konuşan insanlar var. Bunun dışında beni erkek sanıp bana çıkma teklifi eden kişilerde oldu ve bu da bana kendimi o kadar çirkin hissettiriyor ki biri bana güzelsin dediğinde veya iltifat ettiğinde bana acıdığı ya da üzüldüğü için söylediğini düşünüyorum. Bu algıyı kırmak için bir süre makyaj yaptım ama annem beni o kadar çok aşşağıladı ki sözleriyle yapmayı bıraktım aile ortamında bile güzel olmadığımı gözüme sokuyorlar bu da bana berbat hissettiriyor. Ailem özellikle annem bile beni tipim ile aşşağılarken çevremde bana güzelsin diyen bir iki insanın samimiyetine inanamıyorum. Lisedeki öğretmenim babamı okula çağırıp kızınıza kızlığı öğretin erkek gibi saçları var demişti. Bunu da unutamıyorum. Babam ben çok küçükken bizi bırakıp tıra gitmişti uzun sürüyordu gelmesi 5 6 ay ve gitmeden önce bana bundan sonra evin erkeği sensin onları sen koruyacaksın demişti bundan mıdır diye düşünüyorum hep çünkü annem ve köydeki diğer akrabalarımız bunu bana söyleyip duruyorlar.Gerçekten berbat hissettiğim dışında herhangi bir şey bilmiyorum. Sadece herkes bana saçlarını uzat diyip duruyor ama ben beni bu saçlarımla seven birini istiyorum. Olduğum kişiyi seven ama beni ailem bile bu halimle sevmiyorken başka biri bunu nasıl yapar bilmiyorum.