Kaygı

Geçmişten nasıl kurtulurum?

Gizli Kullanıcı28 Ocak 2026 15:09

Sürekli geçmişte yaptığım hataları yediğim darbeleri haksızlıkları keşkelerimi düşünmekten kendimi kurtaramıyorum. Beş dakika öncesi bile olsa yaptığım konuşma içerisinde bile en ufak bir şey olsa sürekli onu düşünüyorum. Artık kendimi bitik ve enerjisiz hissediyorum, gülemez hale geldim. Kendimde harekete geçmek için olan gücü enerjiyi bulamıyorum. Bu durumdan ruh halinden nasıl kurtulabilirim bilmiyorum mutsuzluğum çevremdekileri de etkiler hale geldi. Yardımcı olursanız çok sevinirim.

Bu soru 28 Ocak 2026 18:25 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba, sürekli geçmişe dönüp hataları, incinmeleri, haksızlıkları ve keşkeleri düşünmek aslında zihninizin sizi korumaya çalışırken içine düştüğü yorucu bir döngünün sonucudur. Geçmişte yaşanmış ancak yeterince ifade edilememiş ya da anlamlandırılamamış duygular, bugün zihninizde tekrar tekrar kendini hatırlatır. Çünkü zihin, yarım kalanla, tamamlanmamış olanla vedalaşmakta zorlanır. Bu tekrarlamalar size buna hala bakmamız gerekiyor sinyalini verir.


Beş dakika önce söylediğiniz bir sözün bile zihninize takılması, içinizde oldukça güçlü bir eleştirel sesin varlığını düşündürdü bana. Anladığım kadarıyla bu ses yargılayıcı, acımasız ve tüketici sizin için. Bu ses sizin enerjinizi emen bir güce dönüşür zamanla.


Kendinizi bitik, enerjisiz ve gülemez hissetmeniz bastırılmış duyguların zamanla ruhsal bir yorgunluğa dönüşmesiyle yakından ilişkilidir. Üzüntü, öfke, hayal kırıklığı ya da yas tutulmamış kayıplar doğrudan deneyimlenmediğinde, bedende ve ruh halinde taşınması zor bir ağırlık olarak kendini gösterir.


Bu durumu psikolojide sık kullanılan “taşınan yük / sırt çantası” metaforuyla açıklayabilirim. Kişi hayatı boyunca yaşadığı acıları, öfkeleri, hayal kırıklıklarını ve yasını tutamadığı kayıpları sanki görünmez bir sırt çantasına koyar. Başlangıçta bu çanta hafiftir ve kişi yaşamına devam edebilir. Ancak duygular ifade edilmedikçe, yaşanmadıkça ve anlamlandırılmadıkça çantanın içine yeni yükler eklenir. Zamanla bu yük omuzları bastırır, nefesi daraltır ve ilerlemeyi zorlaştırır. Bir noktada kişi yürüyemez, durmak ister ya da olduğu yere çöker. Bu noktada yaşanan şey tembellik değildir. Beden artık bu yükü taşıyamadığını anlatmak ister.


Bastırılan duygular kaybolmaz sadece bilincin dışına itilir. Ancak enerjilerini yitirmezler. Tam tersine, kişinin yaşam enerjisinden beslenerek varlıklarını sürdürürler. Bu yüzden kişi kendini bitkin, keyifsiz ve hareketsiz hisseder sanki tüm gücü görünmeyen bir yere akıyordur.


Terapi bu çantayı bir anda atmaya çalışmak değil onun içini birlikte açıp, yükleri tek tek ele alabilmek adına sizin için bir seçenek olabilir. Hangi yük nereden geliyor, hangisi hâlâ gerekli, hangisi artık taşınmak zorunda değilsiniz bunlara birlikte bakılır. Bu durumdan kurtulmanın yolu kendinizi zorlayarak geçmişi düşünmemeye çalışmak değildir. Geçmiş değiştirilemez ancak onun bugün üzerinizdeki etkisi fark edilebilir, anlaşılabilir ve dönüştürülebilir.


Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.