Gelecek kaygısı ve sürekli negatif düşünceler
19 yaşındayım ve mezuna kaldım. Tekrardan YKS’ye hazırlanıyorum. Ders çalışma isteğim hiç yok ama zorundayım. Bir türlü başlayamadım ve çok vaktim kalmadı. Derslerle ilgili video açınca çok çabuk sıkılıyor ve odaklanamıyorum. Gelecek hakkında çok kaygılıyım. Sınavı kazanamayacağım korkusu yaşıyorum. Aile evinde de kalmak istemiyorum; gidecek başka yerim yok. Aile evinde psikoloji pek sağlam kalmıyor. Sınavı kazanmak zorundayım ve kazanamazsam, istediğim mesleği yapamazsam, aileme muhtaç kalırsam diye korkuyorum. Çok negatif düşünüyorum. Hayatımın hep kötü gideceğini düşünüyorum. Şu an hayatım pek iyi gitmiyor. Ruhumu nasıl iyileştirebilirim? Hayattan keyif almıyorum ve bu durumun hep böyle gideceğini düşünüyorum. Hayatta hiçbir şeyi başaramayacakmışım gibi hissediyorum. Kendimi bomboş bir insan gibi hissediyorum. Özgüven eksikliği, asosyallik, diyalog kuramamak, kendimi sevmemek, aşırı kafaya takmak, aşırı düşünmek gibi sorunlar yaşıyorum. Bu düşünceler konusunda çok negatifim. Hayatımın hep kötü gideceğini, hep mutsuz hissedeceğimi, beni seven insanların olmayacağını, kendimi sevemeyeceğimi ve kendimle barışık olamayacağımı düşünüyorum. Tembel ve bomboş bir insan gibi hissetmek istemiyorum. Hobi edinmek, dil öğrenmek ve enstrüman çalmak istiyorum. YKS sınavını kazanırsam (hayatımın hep kötü gideceği, hayattan keyif alamamak, özgüven eksikliği, asosyallik, diyalog kuramamak, kendimi sevmemek, aşırı kafaya takmak, aşırı düşünmek, obsesif düşünceler, depresyon ve kendimle barışık olmamak gibi) bu durumları yenmek istiyorum. Bu durumları yenemezsem üniversitenin benim için güzel geçmeyeceğini ve istediğim mesleği yapamayacağımı düşünüyorum. Psikolog olmak istiyorum ve bu düşünceleri yenmem gerektiğini biliyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Psikoloğa bu durumlar için 3 defa gittim. Genelde beni dinliyor, arada bir soru soruyor. “Bu durumu nasıl yenebilirim?” diye sorduğumda cevap veriyor ama ben her anlattığım konuda ‘bunu böyle yap, şunu şöyle yap’ demesini bekliyorum. Bu yüzden pek fayda gördüğümü hissetmiyorum. Özele 3 defa gitme şansım oldu ama yeterince fayda sağladığımı düşünmüyorum. Başka bir psikoloğa gitmek istiyorum ama param yok. Bana hediye gelen bir şeyi satarak gitmeye çalıştım. Param bitince ailemden istedim ama psikoloğa gitmemi istemiyorlar ve para vermiyorlar. Benim gerçekten gitmeye ihtiyacım var. Bu yüzden buraya soruyorum: Bu durumları nasıl yenebilirim? Psikoloğa gitmeden de bu durumları aşabilir miyim?”
Bu soru 30 Mart 2026 10:59 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Yaşadıklarınız hafife alınacak şeyler değil ve anlattıklarınız bir “tembellik” ya da “boşluk” değil; yoğun kaygı, umutsuzluk ve zihinsel yorgunluğun bir araya gelmiş hali gibi görünüyor. Böyle dönemlerde insan hem hiçbir şey yapamıyormuş gibi hisseder hem de yapmak zorunda olduğu şeylerin ağırlığı altında daha da sıkışır. Bu bir kısır döngü yaratır: Kaygı arttıkça odak düşer, odak düştükçe suçluluk artar. Öncelikle şunu netleştirelim: Şu an yaşadığınız durum değişebilir. Kalıcı olmak zorunda değil.
Ders çalışamamanızın temelinde çoğu zaman isteksizlik değil, zihnin “tehdit algısı” vardır. YKS sizin için sadece bir sınav değil; özgürlük, değerli hissetme ve geleceğin garantisi gibi anlamlar taşımaya başlamış. Bu kadar büyük anlam yüklenen bir şeyin karşısında zihnin donakalması çok anlaşılırdır. Bu yüzden çözüm, kendinizi zorlamak değil; yükü küçültmektir. Örneğin “bugün sadece 10 dakika video izleyeceğim” gibi çok küçük hedeflerle başlayın. Ama gerçekten küçük olsun. Amaç çalışmak değil, başlamak.
Zihninizin sürekli en kötü senaryoya gitmesi de önemli bir nokta. Hayatım hep kötü gidecek, kimse beni sevmeyecek gibi düşünceler, zihnin kesinlik üretme çabasıdır ama gerçek değildir. Bunları geldiğinde şöyle ele alın: Bu bir düşünce, gerçek değil. Ardından daha dengeli bir cümle kurun: Şu an kötü hissediyorum ama bu hep böyle sürecek demek değil. Bu şekilde düşüncelerle tartışmak değil, onları yeniden çerçevelemek gerekir.
Aile ortamının sizi zorlaması da yükünüzü artırıyor. Tamamen değiştiremiyor olabilirsiniz ama küçük alanlar yaratabilirsiniz. Kulaklık takıp kendi alanınızı oluşturmak, kısa yürüyüşler yapmak, ev içinde bile olsa rutinler belirlemek zihinsel dayanıklılığınızı artırır. Küçük özgürlük alanları, büyük psikolojik rahatlama sağlar.
Psikoloğa gidememek zorlayıcı ama bu, hiçbir şey yapamayacağınız anlamına gelmez. Kendi kendinize çalışabileceğiniz yöntemler var: günlük tutmak (özellikle düşüncelerinizi yazmak), kısa nefes egzersizleri, dikkat çalışmaları ve yapılandırılmış programlar. Ama şunu da bilmeniz önemli: Bir psikolog size sürekli “şunu yap, bunu yap” demez; sizi yönlendirmekten çok, kendi farkındalığınızı geliştirmenize yardımcı olur. Bu yüzden süreç bazen yavaş ilerliyor gibi hissedilebilir.
Ek olarak buraya istediğiniz zaman gelip duygusal yükünüzü hafifletmek için içinizi dökebilirsiniz. Bana sormak istediğiniz bir şey olursa da cevaplamak için burada olacağım.
Son olarak, psikolog olmak istemeniz çok kıymetli. Şunu fark edin: Şu an yaşadığınız zorluklar, sizi yetersiz yapmaz; aksine, ileride başkalarını anlama kapasitenizi artırır. Psikologlar daima iyi hisseden insanüstü varlıklar değillerdir. Hem zorlanan hem ilerleyen biri olabilirsiniz. Şu an yapmanız gereken şey hayatınızı tamamen düzeltmek değil, bugünden küçük bir adım atmaktır.
Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olmuştur. Görüşmek dileğiyle. 🌱
Çok teşekkür ederim ❤️
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
