Gelecek kaygısıyla nasıl başa çıkabilirim

Merhaba sevgili danışan,

Okuduklarımdan anladığım seni en çok yoran şeyin aslında para olmaması. Belirsizlik ve kontrol kaybı hissinin seni yıprattığını görüyorum .Bu durum cümlelerinin arasından çok net belirgin duruyor örneğin şu cümlen: “Babam olmazsa ben ne yaparım?”

Bu ilk bakışta ekonomik bir soru gibi duruyor ama aslında çok daha derin hissettiyor:

“Ben tek başıma yeterli miyim?” Diye temel yatıyor altında.

Şu an hayatında şöyle bir yapı olduğunu anlıyorum : Güç şuan babanda içinde olduğunuz sistemde babanın kurduğu bir düzen sen ise o sistemin içinde iş yapan ama sahibi olmayan birisin. Bu yüzden içten içe sende şöyle bir duygu oluşuyor: “Ben varım ama tam yokum.”

Bunu çok net ve çok iyi anlıyorum çok yorucu bir his bu

Sende iki taraf konuşuyor gibi sağ ve sol sesler gibi bu ikisi şunlar olabilir:

1. Güvende kalmak isteyen taraf:” Araba al, garanti olsun”, “Risk alma”, “Ya batarsan?” Düşünceleri hislerinin yoğun olduğu taraf 

2. Bağımsız olmak isteyen taraf:

“Kendi paramı kazanmalıyım”, “Bu böyle gitmez”, “Ya babam olmazsa?” Düşüncelerimin yoğun olduğu taraf.

Gördüğüm kadarıyla sen şu an bu iki tarafın arasında sıkışmışsın.Ve fark edersen asıl sorun “dükkan mı araba mı” değil.Sorun: “Kendi hayatımın sorumluluğunu ne kadar alabilirim?” Düşüncesi

“Hiçbir şey bilmiyorum” diye düşünüyorsun bazen. Bu düşünce çok tanıdık bir savunma:

Bu aslında gerçek bir tespit değil,sorumluluğu erteleyen bir korku cümlesi.

Çünkü bilmemek şunları doğurur: 

•denememek için bahaneleri

•hata yapmaktan kaçınmayı

•ve seni güvende tutmayı

Ama aynı zamanda seni olduğun yerde kilitler.

Bir de burda çok insani bir bağ okuyorum babana bağlılık.

Baban sadece iş kaynağın değil, aynı zamanda senin güven kaynağın da 

O yüzden mesele sadece: “Para kazanırım kazanamam” değil, aynı zamanda: “Yalnız kalırsam ne olur?” Bu yüzden bağımsızlaşma fikri bile seni biraz korkutuyor olabilir.

Dükkan fikrine bir göz atarsam. Dükkan aslında senin için sadece iş değil:

• bir çıkış yolu

• bir güvence

• bir “ben de yapabilirim” kanıtı

Ama burada şöyle bir ince bir çizgi var: Eğer bu kararı korkudan alırsan sana yük ve pişmanlık olur. Eğer bu kararı büyümek için alırsan bir yol olur

Sana bu süreç için bir önerim olursa o da şu olur: Hemen karar verme.Önce kendine şunu sor: “Ben gerçekten neyi kanıtlamaya çalışıyorum?” 

Mesela Kendine mi?, Babana mı?, Hayata mı?Çünkü verdiğin kararın yönünü bu belirleyecek.

Şu cümleyi hayatına adapte etmeni isterim :“Şu an eksik olabilirim ama öğrenebilirim.”

Bu çok güçlü bir yer.Çünkü: Ne kendini küçümsüyorsun, Ne de sahte bir özgüven inşa ediyorsun.

Sen şu an bir eşikte duruyorsun: Eski hayatın: güvenli ama bağımlı

Yeni hayatın ise : belirsiz ama sana aitVe bu eşikte hissettiğin şeyin adı:kaygı değil, büyüme sancısı. Bu durumda çok doğal bir süreçtir kendini suçlamadan yargılamadan kendini anladığında seçtiğin yol sana daha iyi hissettirecek.

Sevgilerle🌸